Micah 2

Mien Bible (Thai Script) © Thailand Bible Society, 2007

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1“ต๊า หฒะเอ๋ย โหฒว หว่าย สี่, หย่า เปว๋ย เจี๊ยน โหธว ฮนั้ม ธ้วด เอ๊าะ เญย หฒะเอ๋ย วั้ว เต๋ย เมี่ยน อ๋อย หฒุ โค้ว อ๊ะ. ลู่ง เยี้ยด ฌัง นิ่น บัว ฯฒฯ ธ้วด มี่ง โหฒว อ๊ะ, เหว่ย หฒุ นิ่น บัว เญย ปั์ว ม่าย ชะ โหฒว.

2นิ่น บัว เม้า ลี่ง เต่ย หย่า ธ้าง อ๊ะ, เม้า เมี่ยน เญย เปย๊า หย่า เฒาะ อ๊ะ. นิ่น บัว เหฒย เมี่ยน เหธา นิ่น เญย เปย๊า ฒง ฮมวั้ง ต่อย, เลี่ยม เมี่ยน เหธา นิ่น หฑิบ เญย ป่วน.”

3เหว่ย น้าย เฒี้ยว ฮนั้ง น้าย นอ ก๊อง, “หมั่ง ม่าะ! เยีย เบ่น เหฒะ หน่าน ปุน เม่ย บัว, เม่ย บัว หย่า ไม้ ไฮ่ ไจ๊ ไม้ ดุ๊ด. เม่ย บัว ไม้ ไฮ่ ง์อง เจี๊ยน จาง ยั่ง เจ๊า, เหว่ย หฒุ เม่ย บัว อ๋อย หฒุ โค้ว อ๊ะ.

4เถา วั้ว หฒั่น เม่ย บัว ฯฒฯ เป๋น ฑูง ปุน เมี่ยน ป๋าว ฮว้วด เม่ย บัว. นิ่น บัว อ๋อย เฑ่า เญี้ยม เฮญี้ยว มุน เญย ก๊อง, ‘เยีย บัว หฒุ ป่าย เหฑ่ง. เฒี้ยว เฒาะ เยีย เญย แปะ ฝีง หฑิบ เญย ป่วน ทิ้ว ปุน กั้น เต้า, เยีย เญย ป่วน นิ่น เฒาะ หมี่ อ๊ะ. นิ่น เฒาะ เยีย บัว หฑิบ เญย ป่วน เดา ปุน ธ้าง เยีย บัว มี่ง วั้ว เต๋ย เมี่ยน.’”

5เหว่ย น้าย เยียม เฒี้ยว กั๊บ ฒุ้น เญย หวุ่ย เม่ย บัว ไม้ ม่าย หาย เต้า ตุ๊ เยียม เจี๊ยน ตี่ง แหม่ง หมั่ง, ปุน ฆอย เดา.

6หฒวัง เมี่ยน ฒุ่น บั๋ว เยีย, “ไม้ ตู๋ง ฒุ่น ก๊อง เยีย บัว ม่าะ! ไม้ หอบ หฒุ ฒุ่น น้าย เต๋ย สี่. ไญ้ เญย เจ๊า ไม้ ไฮ่ หฒุ เยีย บัว เหลาะ.”

7ยาโค้บ เญย เฒ้ย-ฟุน อ้า! หอบ หฒุ ฮนั้ง น้าย ก๊อง อ๊ะ ไฟ? “ เฒี้ยว เญย สีง ลี่ง ไม้ ม่าย หน่อย อ๊ะ ไฟ? น้าย เต๋ย สี่ นิ่น หฒะเก้ง โหฒว เญย?” เยีย ก๊อง เญย หว่า ไม้ ไฮ่ เถง โหฒว หอบ เญย เมี่ยน ตุ๊ หลง ไฟ?

8เม่ย บัว เจี์ย ต้าย ฮนั้ง วิน-วั้ง นอ, เบ๊าะ เยีย เญย แปะ ฝีง. เม่ย บัว ลู้ เยียม หลง เญย เมี่ยน เญย ต้ม ลุย-ด๊าว, เซ เจี๋ย เจ๊า ฮนั้ม ไม้ หฒ่าย ไฮ่ ปวั้ง สี่ เญย เมี่ยน, เลี่ยม เบ๊าะ จ๋า หฑวน เญย เมี่ยน.

9เม่ย บัว หฒุ่น เยีย เญย แปะ ฝีง กะญั์ว เญย มเซียะ ตอน ธ้วด นิ่น บัว คู่ เยียม เญย เปย๊า. เม่ย เฒาะ ฆอย เยีย อ๋อย เหธย ปุน นิ่น บัว เญย น่าม โญ์ว เญย ฟุ เหว่ย เหยียด ลิ์ว.

10เจี์ย ซิน ต้าย มี่ง อ๊ะ, น้าย ไม้ เฒ์ย เม่ย บัว ฮิด เญย ต๋อง. หลาย เม่ย บัว เญย ฒุ์ย, น้าย เต๋ย ต๋อง ม่าย หวุย, อ๋อย หฒุ เหมียด, ฒู้ง เฮนี้ยๆ เญย หฒุ เหมียด.

11สี ก๊อง ม่าย เมี่ยน เจี๋ย น้าย เจี๋ย วั้ว ก๊อง-แปะ ดั๊ว เมี่ยน ฯฒฯ ก๊อง, “เยีย อ๋อย โต่ว หว่า บั๋ว เม่ย บัว กุ๊น ฮบ อะหงุ่น ติ๊ว เหธา ติ๊ว-คู้,” นิ่น ไฮ่ โหฒว น้าย เต๋ย เมี่ยน อ๋อย หล่ง เญย โต่ว หว่า เมี่ยน.

12ยาโค้บ เญย เฒ้ย-ฟุน อ้า! เยีย ด่ง หาย ฒู้ง อ๋อย เซียว เม่ย บัว ฒุ้น. เยีย อ๋อย กั๊บ ฒุ้น เหฒ่ง เหฌี่ย เญย อิสะลาเอน เมี่ยน. เยีย อ๋อย ต้อ นิ่น บัว เยียม ฒุ้น เหยียด นอม ต๋อง ฮนั้ง ปะกี ยู่ง เยียม ปะกี ยู่ง ล่าน, เซ ฮนั้ง ปะกี ยู่ง เธี้ยง เญย ปะกี ยู่ง กวั้น. น้าย นอม ต๋อง ฯฒฯ ม่าย เมี่ยน เบี้ยวๆ เญย บุย.

13เถง นิ่น บัว คอย เจ๊า วั้ว เต้า อ๋อย เยียม นิ่น บัว เญย วั้ว ด่าง มี่ง. นิ่น บัว อ๋อย เบ๊าะ ทง กัน ฒี่ง หลาด แก้ง ธ้วด. นิ่น บัว เญย ฮู่ง ฯฒฯ มี่ง ด่าง, เซ เฒี้ยว เธี้ย เปย๊ย ต้อ นิ่น บัว.”

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →