1 Peter 1

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

Jump to: Chapter 2 →

1Sangka Pétrus rasulé Yésus Kristus. Marang sing dipilih, wong mantya sing kasebar ing Pontus, Galatia, Kapadokia, Asia Tyilik lan Bitinia,

2ya kuwi para sing miturut rantyamané Gusti Allah, Bapak lan sing disutyèkké karo Roh, supaya pada mbangun turut marang Yésus Kristus lan nampani tyipratané getihé. Kawelasan lan katentreman mundak lubèra ing kowé.

3Pinujia Gusti Allah lan Bapaké Gusti kita Yésus Kristus, awit sangka gedéné kawelasan-Né wis nglairké kita menèh lantaran tanginé Yésus Kristus sangka antarané wong mati, tumuju marang urip sing kebak pengarep-arep

4supaya kita pada nampani warisan sing ora bisa entèk, ora tyiri lan ora bisa alum, sing disimpen ing swarga kanggo kowé kabèh.

5Ya kuwi, kowé sing pada dijaga karo pangwasané Gusti Allah lantaran pertyayamu, sak njeruhné kowé pada ngentèn-entèni marang keslametan sing wis tyumawis bakal dibukakké ing dina pungkasané jaman.

6Pada bungah-bungaha kanggo perkara kuwi, senajan ing wantyi iki kowé ijik pada kudu ngalami kasusahan kanggo sak untara mangsa, awit sangka anané panggoda werna-werna.

7Kabèh kuwi mau pamrihé supaya ketara murniné pengandelmu - sing ajiné luwih gedé tenimbang ajiné emas sing bisa rusak, sing diuji murniné karo geni - terus kowé pada nampani pamuji lan kamulyan lan kehormatan, mbésuk ing dinané Yésus Kristus ngétoké Panjenengané.

8Senajan kowé durung tau weruh déwé Panjenengané, nanging pada kok trésnani. Kowé pertyaya marang Panjenengané, senajan saiki ora pada weruh déwé. Pada seneng-senenga karo kabungahan sing mulya lan sing ora bisa sing diutyapké,

9awit kowé wis pada bisa nggayuh tujuané pertyayamu, ya kuwi keslametané nyawamu.

10Ya keslametan kuwi sing wis ditliti lan dipriksa karo para nabi sing wis pada ngomongké bab kawelasan sing dityawiské marang kowé.

11Nanging para nabi kuwi pada mriksa: Kapan wantyiné lan kepriyé sing dikarepké karo Rohé Kristus, ing atiné, ya kuwi Roh sing sak durungé ngekèki paseksi bab sak kabèhé kasangsaran sing bakal nyerang marang Kristus lan bab sak kabèhé kamulyan sakwisé kuwi.

12Marang para nabi kuwi wis didunungké, yèn ora pada ngladèni dèkné déwé, nanging ngladèni kowé karo samubarang sing saiki wis diwartakké marang kowé karo wong-wong, sing pada nggelarké Injil marang kowé kabèh, awit sangka penggawéané Roh Sutyi sing diutus sangka swarga, ya kuwi perkara-perkara sing kepéngin diweruh karo para mulékat.

13Mulané, tyawisna pikiranmu lan pada sing ati-ati, uga sak kabèhé pengarep-arepmu dasarana ing kawelasan sing dikèkké marang kowé ing wantyiné Yésus Kristus ngétokké Panjenengané.

14Uripmu kaya botyah sing mbangun turut, aja nuruti hawa-nepsuné sing ngwasani kowé nalika kowé ijik pada bodo.

15Nanging kowé pada dadia sutyi ing sak njeruhné uripmu, kayadéné Panjenengané sing sutyi, sing wis nyeluk kowé,

16awit ana tulisan ngéné: Kowé pada dadia sutyi, jalaran Aku iki sutyi.

17Lan yèn kowé pada nyebut Panjenengané Bapak, ya kuwi sing ngadili wong kabèh miturut penggawéané tanpa pilih-sih, uripmu dituntuna karo wedi lan ngajèni sak njeruhné kowé mondok ing ndonya iki.

18Awit kowé mengertèni, yèn wis pada ditebus sangka kelakuanmu sing tanpa guna, sing kok warisi sangka para leluhurmu kuwi, ora karo barang sing bisa ilang, uga ora karo slaka utawa emas,

19nanging karo getih sing aji banget, ya kuwi getihé Kristus sing pada kaya getihé tyempé sing tanpa tyiri lan tanpa reget.

20Panjenengané kuwi wis dipilih sak durungé jagat digawé, nanging awit sangka kowé, Panjenengané nggelarké, ing jaman pungkasan.

21Awit sangka Panjenengané, kowé pada pertyaya marang Gusti Allah sing wis nangèkké Panjenengané sangka antarané wong mati lan sing wis ngekèki kamulyan marang Panjenengané, terus pertyayamu lan pengarep-arepmu tumuju marang Gusti Allah.

22Awit kowé wis nyutyèkké nyawamu karo mbangun turutmu marang kabeneran, terus pada bisa nindakké katrésnané seduluran sing jujur, mulané pada temenana enggonmu trésna-tinrésnan karo sak kabèhé atimu.

23Jalaran kowé wis pada dilairké menèh ora sangka wiji sing bisa ilang, nanging sangka wiji sing langgeng, lantaran tembungé Gusti Allah sing urip lan sing langgeng.

24Awit, “Sak kabèhé manungsa kuwi kaya suket lan kaluhurané kabèh kuwi kaya kembang, suketé dadi garing, lan kembang pada gogrok,

25nanging tembungé Gusti kuwi tetep ing sak lawas-lawasé.” Ya tembungé kuwi Injil sing wis diwartakké marang kowé.

Jump to: Chapter 2 →