2 Peter 1

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

Jump to: Chapter 2 →

1Sangka Simon Pétrus, abdi lan rasulé Yésus Kristus, marang para sing nunggal karo kita, pada dikèki pertyaya awit sangka keadilané Gusti Allah lan Juruslamet kita, Yésus Kristus.

2Kawelasan lan katentreman malubèra marang kowé, awit sangka enggonmu pada kenal marang Gusti Allah lan marang Yésus, Gusti kita.

3Awit sangka pangwasané Gusti, kita wis pada dikèki samubarang sing perlu kanggo urip sing ngabekti, awit enggon kita kenal marang Panjenengané sing wis manggil kita awit sangka pangwasané sing mulya lan nggumunaké.

4Karo tyara sing mengkono kuwi Panjenengané wis ngekèki kita janji-janji sing apik lan gedé, supaya karo kuwi kowé pada dililani mèlu ing sak njeruhné kodraté Gusti Allah lan utyul sangka kekuwatané hawa-nepsuné kadonyan sing ngentèkké ndonya.

5Ya awit sangka kuwi kowé pada kudu karo tenan enggonmu mbudidaya nambahké pertyayamu marang kabetyikan lan kabetyikan marang kaweruh,

6lan kaweruh marang pangwasané uripé déwé, pangwasané uripé déwé, marang kemantepané ati lan kemantepané ati marang pangabekti,

7lan pangabekti nrésnani marang para sedulur, lan nrésnani marang para sedulur ditambahké trésna marang wong kabèh.

8Jalaran yèn kowé pada kanggonan kuwi mau kabèh nganti lubèr, kowé mesti bakal dadi mempeng ing penggawé lan keturutan enggonmu kenal marang Yésus Kristus, Gusti kita.

9Nanging sapa sing ora kanggonan kuwi mau kabèh, bakal dadi lamur lan tyetèk panemuné, jalaran lali yèn dosa-dosané sing mbiyèn wis diresiki.

10Mulané para sedulur, tansah mbudidayaa karo tenan supaya mundak kuwat enggonmu pada dipanggil lan dipilih kuwi. Jalaran yèn kowé nglakoni sing mengkono, kowé bakal pada ora tau kesandung.

11Karo mengkono, kowé bakal dikèki sak kabèhé wewenang kanggo mlebu ing Kraton sing langgeng, ya kuwi kratoné Gusti lan Juruslamet kita Yésus Kristus.

12Mulané aku tansah kepéngin ngélingké kowé marang bab kuwi mau kabèh, senajan kowé ya wis pada mengertèni lan kuwat ing sak njeruhné kabeneran sing wis kok tampani.

13Sak durungé aku ngutyuli tarupé awakku iki, tak anggep dadi kuwajipanku, enggonku tansah ngélingké kowé kanggo kuwi mau kabèh.

14Jalaran aku mengertèni, yèn aku bakal gelis ngutyuli tarupé awakku iki, kayadéné sing wis diomongké marang aku karo Yésus Kristus, Gusti kita.

15Nanging aku bakal mbudidaya, supaya sak ungkurku kowé uga tansah pada ngéling-éling marang perkara kuwi mau kabèh.

16Jalaran enggon-Ku pada ngomongi kowé bab pangwasa lan bakal tekané Gusti kita, Yésus Kristus sing dadi ratu kuwi, ora awit ngandel marang dongèngé wong sing omong kosong, nanging kita pada dadi seksi sing weruh déwé bab kaluhurané.

17Awit Panjenengané nampa kehormatan lan kamulyan sangka Gusti Allah Bapak, nalika swara sangka sing Mahaluhur teka ing Panjenengané, Tembungé: “Iki Putra-Ku sing Tak trésnani, sing ndadèkké senengé ati-Ku.”

18Aku déwé pada krungu swara kuwi mau mudun sangka swarga, nalika aku pada mèlu Panjenengané ing gunung sing sutyi.

19Awit sangka kuwi kita pada mundak dikuwatké karo tembungé sing wis dibukakké karo para nabi. Tenan apiké, yèn kowé pada nggatèkké bab kuwi, kayadéné nggatèkké dimar sing madangi panggonan sing peteng, nganti awan lan njedulé lintang panjer ésuk sing semlorot ing sak njeruhné atimu.

20Nanging sing penting déwé sing kudu kok mangertèni, yèn nubuat-nubuat ing Kitab kuwi ora kena didunung-dunungké sak karepé déwé,

21jalaran ora tau ana nubuat sing metu sangka karepé manungsa, nanging awit dikwasani karo Roh Sutyi, wong-wong pada guneman atas asmané Gusti Allah.

Jump to: Chapter 2 →