2 Thessalonians 3

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 2 Jump to:

1Terus, para sedulur, pada ndedongaa kanggo kita, supaya tembungé Gusti mundak maju lan diluhurké, kayadéné sing wis kelakon ing tengahmu kabèh,

2lan supaya kita pada utyul sangka para wong sing pada nggawé rusuh lan para wong ala, awit ora saben wong dikèki pertyaya.

3Nanging Gusti kuwi setia. Panjenengané bakal nguwatké atimu lan ngayomi kowé kabèh sangka sing ala.

4Lan kita pada pertyaya ing Gusti, yèn apa sing wis pada kita pituturaké marang kowé kabèh, kuwi pada kok lakoni lan bakal kok lakoni.

5Supaya Gusti tansah nujokké atimu marang katrésnané Gusti Allah lan marang kasetiané Kristus.

6Nanging welingku marang kowé, para sedulur, ing asmané Gusti Yésus Kristus, pada sumingkira sangka saben sedulur tunggal pertyaya sing ora nindakké penggawéané lan sing ora miturut marang piwulang sing wis pada kok tampani sangka kita.

7Awit kowé déwé pada weruh, kepriyé enggonmu kudu pada nuladani marang kita, awit kita pada ora nglalèkké penggawéan ing tengahmu,

8lan ora tau mangan rotiné liyané karo ora perlu mbayar, nanging kita pada ngupaya lan nyambutgawé awan wengi karo rekasa, supaya aja ngrépotké sapa waé ing tengahmu.

9Ora awit kita pada ora nduwé haké ing bab kuwi, nanging awit kita bisa dadi tulada kanggo kowé kabèh, supaya pada kok anut.

10Awit, uga nalika kita ing sak tengahmu, kita ngekèki pepéling marang kowé kabèh: Yèn wong ora gelem nyambutgawé, kuwi ya aja mangan.

11Awit kita pada krungu, yèn ana wong ing tengahmu sing uripé seneng kluyuran, ora nyambutgawé, kejaba mung nindakké bab sing tanpa guna.

12Wong-wong sing kaya mengkono kuwi kita élingké lan pituturi ing sak njeruhné Gusti Yésus Kristus supaya pada tansah nindakké penggawéané karo tentrem lan karo mengkono pada mangana rejekiné déwé.

13Lan kowé, para sedulur, aja pada jelèh nindakké penggawé betyik.

14Yèn ana wong sing ora gelem ngrungokké apa sing kita omongké ing layang iki, kuwi titènana lan aja sesrawungan karo wong kuwi, supaya dadi isin.

15Mung waé aja kok anggep mungsuh, nanging élingna kaya sedulur tunggal pertyaya.

16Panjenengané, ya Gustiné katentreman, tansah ngekèki katentreman marang kowé kabèh karo kabèh perkara. Gusti nunggal karo kowé kabèh.

17Salam keslametan sangka aku, Paulus. Salam keslametan iki tak tulis nganggo tanganku déwé. Iki kanggo tandané saben layangku: Ya ngéné iki tulisanku.

18Kawelasané Yésus Kristus, Gusti kita, nunggal ing kowé kabèh.

← Chapter 2 Jump to: