Galatians 5

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1Supaya kita merdéka tenan, Kristus wis merdékakké kita. Awit sangka kuwi ngadeka sing jejek lan aja gelem dipasangi pasangan dadi batur menèh.

2Sak temen-temené, aku, Paulus ngomong marang kowé: Yèn kowé sunat, Kristus bakal ora migunani babar pisan kanggo kowé.

3Sepisan menèh tak omongké marang saben wong sing sunat, yèn wong kuwi wajip nglakoni sak kabèhé angger-anggeré Torèt.

4Yèn kowé ngarah supaya dianggep bener awit sangka angger-anggeré Torèt, kowé dadiné utyul sangka Kristus; kowé urip ing sak njabané kawelasan.

5Awit sangka Roh, lan awit sangka pertyaya kita ngentèn-entèni pada dibeneraké kaya sing kita arep-arep.

6Awit kanggo wong-wong ing Kristus Yésus, bab sunat utawa ora sunat kuwi ora ana paédahé, kejaba mung pertyaya sing kerja awit katrésnan.

7Mbiyèn enggonmu mèlu pertandingan kuwi karo betyik. Sapa ta sing ngalang-alangi kowé, terus kowé ora nuruti kabeneran menèh?

8Kowé dibingungké supaya ora manut menèh, kuwi ora sangka Panjenengané sing nyeluk kowé.

9Ragi setitik wis bisa njalari jladrèné mekar.

10Ing Gusti aku yakin kanggo kowé, yèn kowé ora pada nduwèni panemu liyané kejaba panemu iki. Nanging sapa sing ngisruhké kowé, kuwi bakal nyangga paukumané, senajan sapa waé wong kuwi.

11Lan menèh, kanggo aku, sedulur-sedulur, yèn aku ijik ngabaraké bab sunat, kenèng apa aku ijik disia-sia? Awit yèn mengkono, salip kuwi ora dadi sandungan menèh.

12Betyiké wong-wong sing pada mbingungké kowé kuwi pada mbiri awaké déwé waé!

13Para sedulur, kowé wis pada dityeluk, supaya merdéka, nanging aja nganti kowé nggunakké kamerdikan kuwi dadi jalaran kanggo urip pernatan kedagingan, nanging pada ladèn-ladènana karo katrésnan.

14Awit angger-anggeré Torèt kabèh kuwi ketyakup ing tembungé siji iki, ya kuwi: “Kowé trésnaa marang sak pepadamu kaya marang awakmu déwé.”

15Nanging yèn kowé pada kerah lan pada tyokot-tyokotan, pada awas, aja nganti pada patèn-patènan.

16Maksutku ya kuwi: Mlakumu pada manuta, marang Roh, terus kowé ora nuruti kepénginané daging.

17Awit kepénginané daging kuwi ora nuruti karepé Roh lan karepé Roh kuwi ora nuruti kepénginané daging - awit loro-loroné pada mungsuhan - terus kowé saben-saben ora nindakké apa sing kok karepaké.

18Nanging yèn kowé pada masrahké awakmu supaya dituntun karo Roh, mesti kowé pada ora dikwasani karo angger-anggeré Torèt.

19Nanging penggawéané daging wis tyeta: mlaku bédang, mlaku rusuh, hawa nepsu,

20nyembah brahala, sulap, satru, tukaran, mèri, nesu, kepentingané déwé, padudon, tyetyongkrèhan,

21sengit, mendem-mendeman, pésta-pésta lan liya-liyané. Kanggo sak kabèhé kuwi kowé tak élingké - kaya sing wis tak tindakké mbiyèn - yèn sapa sing nindakké bab-bab sing kaya mengkono kuwi, ora bakal nampa warisan Kratoné Gusti Allah.

22Nanging wohé Roh ya kuwi: katrésnan, kabungahan, katentreman, sabar, kawelasan, kabetyikan, kasetian,

23andap-asor, bisa ngwasani uripé déwé. Ora ana angger-angger sing nglawan kuwi mau kabèh.

24Lan sapa sing dadi duwèké Kristus Yésus, kuwi wis nyalip dagingé uga sak kabèhé hawa nepsu lan kepénginané.

25Yèn kita urip sangka Roh, urip kita uga ketuntun karo Roh

26lan kita aja mendem drajat, aja pada tantang-tantangan, lan aja pada sesengitan.

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →