bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Joel 1
Joel 1
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 2 →
1
Iki tembungé GUSTI sing dipréntahké marang Yoèl, anaké Petuèl.
2
Hé, para pinituwa, pada rungokna, hé, para wong isiné negara, pada ngrungokna! Sakjekmu urip utawa ing jamané para leluhurmu apa tau ana lelakon sing kaya mengkéné iki?
3
Anak-anakmu pada tyritanana lelakon kuwi, terus anak-anakmu gentèn kongkonen nyritakké marang anak-anaké, lan putumu ya nyritanana marang turunané.
4
Turahé walang sing ngrikiti dipangan karo walang alihan, lan turahé walang alihan dipangan karo walang mlumpat, lan turahé walang mlumpat dipangan karo walang nggragas.
5
Hé, para wong mendem, tangia lan nangisa! Hé, para wong sing kesenengané anggur, awit sangka anggur anyar, pada ngaduh-aduha, awit anggur kuwi wis direbut sangka tutukmu.
6
Nanging ana bangsa sing ngluruk negaraku, bangsa sing kuwat lan tanpa itungan tyatyahé, untuné kaya untuné singa, lan siungé kaya siungé singa wédok.
7
Witku anggur pada dirusak, lan witku anjir pada diketoki, diklèntèki lan dirubuhké, lan pangé pada dadi putih.
8
Ngaduh-aduha kaya prawan sing nganggo salin kasusahan, awit sangka patyangané, katrésnané waktu ijik nom.
9
Kurban panganan lan kurban ombènan wis ilang sangka griyané GUSTI; para abdiné GUSTI, ya kuwi para imam, pada susah.
10
Kebon wis rusak, bumi ngenes, awit jagungé wis entèk angguré wis garing, lengané wis tipis.
11
Para wong tani pada kisinan, para tukang kebon anggur pada ngaduh-aduh, awit sangka gandum lan jewawut, awit panènané kebon wis lebur kabèh.
12
Wité anggur wis garing lan wité anjir wis alum, mengkono uga wité mulwa, wité kurma lan wité apel, sak rupané wit ing ara-ara wis pada garing. Tenan, kabungahan entèk ontyat sangka para anak-anaké manungsa.
13
Hé, para imam, pada nganggoa salin kasusahan lan sambat-sambata, hé, para sing ngladèni mesbèh, pada ngaduh-aduha, hé, para peladèné Gusti Allahku, pada mlebua, pada nginepa karo nganggo salin kasusahan, nanging griyané Gusti Allahmu wis ilang kurban panganan lan kurban ombènan.
14
Pada nganakna pasa sing sutyi, nganakna kumpulan gedé, nglumpukna para tuwa-tuwané, uga sak kabèhé wong isiné negara ing griyané GUSTI, Gusti Allahmu lan pada sambat-sambata marang GUSTI.
15
Oh tyilaka dina kuwi, nanging nyata wis tyedak dinané GUSTI, tekané rupa karusakan sangka sing Mahakwasa.
16
Ing ngarepé mripat kita, apa ora wis entèk sak kabèhé pangan, kabungahan lan surak-surak sangka griyané Gusti Allah kita?
17
Winih-winih pada garing ing njeruh lemah, lumbung-lumbung wis pada resik gasik, gudang-gudang wis pada ambruk awit jagungé wis entèk.
18
Kaya apa jeritané kéwan-kéwan, kumpulan sapi pada bingung, awit wis ora ana pangonan menèh, uga wedus-wedus gèmbèl pada kontrang-kantring.
19
Duh GUSTI, mung Panjenengan sing kula sambati, awit pangonan ing ara-ara, wis dipangan karo geni nganti entèk. Urupé geni wis nggosongké kabèh wit-witan ing ara-ara.
20
Uga kéwan-kéwan ing ara-ara uga pada sambat marang Panjenengan, awit kali-kali wis pada asat, lan pangonan ing ara-ara samun wis dipangan karo geni.
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 2 →
All chapters:
1
2
3