Philemon 1

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

Jump to:

1Sangka Paulus, wong ukuman awit Kristus Yésus, lan sangka Timotius sedulur tunggal pertyaya marang Filémon sing ditrésnani, kantya kita tunggal penggawé.

2Lan marang Apfia, sedulur kita wadon tunggal pengandel, lan marang Arkipus, kantya kita sak peperangan, lan marang pasamuan ing omahmu.

3Kawelasan lan katentreman sangka Gusti Allah, Bapak kita, lan sangka Yésus Kristus, anaa ing kowé kabèh.

4Aku maturkesuwun marang Gusti Allahku saben-saben yèn aku ngélingi kowé ing njeruhné pandongaku,

5awit aku wis krungu bab katrésnanmu marang para sutyi lan bab pertyayamu marang Gusti Yésus.

6Lan aku ndongakké, supaya kumpulanmu tunggal pertyaya kuwi mèlu mbangun kaweruh perkara-perkara sing sejati ing antarané kita kanggo Kristus.

7Sangka katrésnanmu, aku wis nampani kabungahan gedé lan mbombongké awit kowé wis nglipur atiné para sutyi, sedulur!

8Awit sangka kuwi, senajan ing sak njeruhné tunggalané Kristus, aku bisa waé ngekèki préntah marang kowé bab apa sing wajip kok lakoni,

9senajan mengkono ngélingi katrésnanmu kuwi, luwih apik yèn aku nduwé penjaluk marang kowé ngéné: Aku Paulus sing wis tuwa, luwih-luwih saiki dikunjara awit sangka Kristus Yésus,

10nduwé penjaluk marang kowé, bab anakku sing tak temu nalika aku ing sak njeruhné pakunjara, ya kuwi Onésimus.

11Mbiyèn, wong kuwi pantyèn ora migunani marang kowé, nanging saiki maédahi banget marang kowé, semono uga marang aku.

12Wong mau, sing dadi wohé atiku, tak kongkon bali mèlu kowé.

13Sak temené, mauné arep tak endek ing paukuman, kanggo gantiné kowé ngladèni aku sak njeruhné pakunjara awit sangka Injil,

14nanging tanpa setujumu, aku ora wani nandangi apa-apa, supaya perkara sing betyik kuwi aja nganti kok tindakké kaya-kaya karo kepeksa, nanging karo lega-lila.

15Awit, mengko karo tyara mengkono kuwi wong mau dipisahké sangka kowé kanggo sak untara waktu, supaya kowé gelema nampani tekan selawasé,

16ora kaya batur menèh, nanging luwih sangka kuwi, ya kuwi kayadéné sedulur tunggal pertyaya sing ditrésnani. Kanggoné aku, pantyèn ya wis mengkono kuwi, saya menèh kanggo kowé, dadia tyara kamanungsan semono uga ing Gusti.

17Yèn aku kok anggep kantya tunggal pertyaya, wong kuwi ya tampanana kaya enggonmu nampani aku déwé.

18Nanging yèn wong mau wis nggawé rugimu, utawa utang marang kowé, aku sing bakal nanggung.

19Aku Paulus, sing nanggung karo tulisané tanganku iki: Aku sing bakal mbayar. Betyiké aku aja nganti ngomong: “Yèn kowé uga utang marang aku”, ya kuwi awakmu déwé.

20Sedulurku, supaya kowé migunani kanggo aku ing Gusti: Lipuren atiku ing Kristus.

21Karo netepi ing mbangun-turutmu, layang iki tak tulis kanggo kowé. Aku mengertèni yèn kowé bakal nandangi ngungkuli penjalukku.

22Kejaba sangka kuwi, aku uga tyawisna pondokan, awit sangka pandongamu, aku nduwé pengarep-arep yèn aku bakal bisa bali menèh.

23Salam keslametan marang kowé sangka Epafras, kantyaku sak pakunjaran awit sangka Kristus Yésus,

24lan sangka Markus, Aristarkus, Démas lan Lukas pada kantyaku sak penggawéan.

25Kawelasané Gusti Yésus Kristus nunggala karo rohmu!

Jump to: