2 Timothy 4

Khmer 2005 (ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរបច្ចុប្បន្ន ២០០៥)

← Chapter 3 Jump to:

1ខ្ញុំសុំបញ្ជាក់យ៉ាងម៉ឺង‌ម៉ាត់ នៅចំពោះព្រះ‌ភ័ក្ត្រព្រះ‌ជាម្ចាស់ និងនៅចំពោះព្រះ‌ភ័ក្ត្រព្រះគ្រិស្ត‌យេស៊ូ ដែលនឹងវិនិច្ឆ័យទោសទាំងមនុស្សរស់ ទាំងមនុស្សស្លាប់ ហើយខ្ញុំសូមបញ្ជាក់ក្នុងព្រះ‌នាមព្រះអង្គ ដែលយាងមកយ៉ាងឱឡា‌រិក ដើម្បីគ្រងរាជ្យ នោះថា

2ចូរប្រកាសព្រះ‌បន្ទូល ព្រមទាំងនិយាយហើយនិយាយទៀត ទោះមានឱកាសល្អក្ដី មិនល្អក្ដី ត្រូវពន្យល់គេឲ្យដឹងខុសត្រូវ ស្ដីបន្ទោស ដាស់‌តឿន និងបង្រៀនគេ ដោយចិត្តអត់‌ធ្មត់គ្រប់ចំពូក

3ដ្បិតនឹងមានគ្រាមួយ ដែលមនុស្សលោកមិនព្រមស្ដាប់សេចក្ដីបង្រៀនដ៏ត្រឹមត្រូវទៀតឡើយ ផ្ទុយទៅវិញ គេរកគ្រូមកបង្រៀនតាមទំនើងចិត្ត របស់គេ គ្រាន់តែឲ្យពីរោះត្រចៀកប៉ុណ្ណោះ។

4គេងាកចេញពីសេចក្ដីពិត ហើយបែរទៅស្ដាប់រឿងព្រេងនិទានវិញ។

5ចំពោះអ្នក អ្នកត្រូវមានស្មារតីរឹង‌ប៉ឹងគ្រប់វិស័យទាំងអស់ ត្រូវស៊ូ‌ទ្រាំនឹងទុក្ខលំបាក ត្រូវបំពេញកិច្ចការជាអ្នកផ្សព្វ‌ផ្សាយដំណឹង‌ល្អ ព្រមទាំងបំពេញមុខងាររបស់ខ្លួនឲ្យបានល្អប្រសើរផង។

6រីឯខ្ញុំវិញ ខ្ញុំបានបូជាជីវិតរួចស្រេចហើយ ហើយក៏ដល់ពេលកំណត់ ដែលខ្ញុំត្រូវចាកចេញពីលោកនេះដែរ។

7ខ្ញុំបានពុះ‌ពារតយុទ្ធល្អប្រសើរ ខ្ញុំបានរត់ដល់ទី‌ដៅ ហើយខ្ញុំនៅតែកាន់ជំនឿជាប់ដដែល។

8ឥឡូវនេះ ព្រះ‌អម្ចាស់ជាចៅ‌ក្រមដ៏សុចរិតបានបម្រុងភួងជ័យនៃសេចក្ដីសុចរិតទុកសម្រាប់ខ្ញុំ ហើយព្រះអង្គនឹងប្រទានឲ្យខ្ញុំ នៅថ្ងៃដែលព្រះអង្គយាងមក ព្រះអង្គមិនត្រឹមតែប្រទានឲ្យខ្ញុំម្នាក់ប៉ុណ្ណោះទេ គឺប្រទានឲ្យអស់អ្នកដែលមានចិត្តស្រឡាញ់ ទន្ទឹងរង់‌ចាំព្រះអង្គយាងមកយ៉ាងឱឡា‌រិកនោះដែរ។

9ចូរលៃ‌លកទៅរកខ្ញុំជាប្រញាប់។

10លោកដេម៉ាសបានបោះបង់ចោលខ្ញុំ ព្រោះគាត់ស្រឡាញ់លោកីយ៍នេះ ហើយចេញដំណើរទៅក្រុងថេស្សា‌ឡូនិក។ លោកក្រេសេនបានទៅស្រុកកាឡាទី ហើយលោកទីតុសទៅស្រុកដាល់ម៉ា‌ទា។

11មានតែលោកលូកាម្នាក់ប៉ុណ្ណោះ ដែលនៅជាមួយខ្ញុំ។ ចូរនាំលោកម៉ាកុសទៅជាមួយផង ដ្បិតគាត់អាចជួយបំពេញមុខងាររបស់ខ្ញុំបាន។

12ខ្ញុំបានចាត់លោកទីឃី‌កុសឲ្យទៅក្រុងអេភេសូ។

13ពេលអ្នកចេញទៅ ចូរយកអាវធំដែលខ្ញុំទុកនៅផ្ទះលោកការ‌ប៉ុសនៅក្រុងត្រូអាស ព្រមទាំងយកសៀវភៅមកជាមួយផង ជាពិសេស ក្រាំងស្បែក។

14លោកអលេក្សាន‌ត្រុសជាជាងដែក បានធ្វើបាបខ្ញុំយ៉ាងច្រើន។ ព្រះ‌អម្ចាស់នឹងតបស្នងទៅគាត់វិញ តាមអំពើដែលគាត់បានប្រព្រឹត្តនោះជាមិនខាន។

15អ្នកក៏ត្រូវប្រយ័ត្ននឹងគាត់ដែរ ដ្បិតគាត់ប្រឆាំងយ៉ាងខ្លាំងនឹងសេចក្ដីដែលយើងប្រកាស។

16ពេលដែលខ្ញុំត្រូវឆ្លើយដោះ‌សាខ្លួន នៅលើកទីមួយ គ្មានបងប្អូនណាម្នាក់មកជួយគាំទ្រខ្ញុំទេ គឺគេបោះបង់ចោលខ្ញុំទាំងអស់គ្នា សូមព្រះ‌ជាម្ចាស់កុំប្រកាន់ទោសគេឡើយ!។

17មានតែព្រះ‌អម្ចាស់ប៉ុណ្ណោះដែលបានគាំទ្រ និងប្រទានឲ្យខ្ញុំមានកម្លាំង ដើម្បីឲ្យខ្ញុំអាចប្រកាសព្រះ‌បន្ទូលយ៉ាងក្បោះ‌ក្បាយឲ្យសាសន៍ដទៃទាំងអស់គ្នាស្ដាប់។ ព្រះអង្គក៏បានដោះលែងខ្ញុំឲ្យរួចពីមាត់សិង្ហដែរ។

18ព្រះ‌អម្ចាស់នឹងរំដោះខ្ញុំឲ្យរួចពីការអាក្រក់គ្រប់យ៉ាង ហើយព្រះអង្គនឹងសង្គ្រោះខ្ញុំ ដើម្បីឲ្យខ្ញុំបានចូលទៅក្នុងព្រះ‌រាជ្យ*របស់ព្រះអង្គនៅស្ថានបរម‌សុខ។ សូមលើកតម្កើងសិរី‌រុងរឿងរបស់ព្រះអង្គ អស់‌កល្បជាអង្វែងតរៀងទៅ! អាម៉ែន!។

19សូមជម្រាបសួរនាងព្រីស៊ីល និងលោកអគី‌ឡា ព្រមទាំងក្រុមគ្រួសារលោកអូនេ‌ស៊ីភ័រផង។

20លោកអេរ៉ា‌ស្ទុសស្នាក់នៅក្រុងកូរិនថូស ហើយខ្ញុំបានទុកលោកត្រូភីម ដែលឈឺ ឲ្យនៅក្រុងមីលេត។

21ចូរលៃ‌លកទៅឲ្យបានមុនរដូវត្រជាក់កុំបីខាន។ លោកអ៊ើប៊ូ‌ឡូស លោកពូដេន លោកលីណូស នាងក្លូឌាស និងបងប្អូនឯទៀតៗទាំងអស់ សូមជម្រាបសួរមកអ្នក។

22សូមព្រះ‌អម្ចាស់គង់នៅជាមួយវិញ្ញាណរបស់អ្នក! សូមឲ្យបងប្អូនប្រកបដោយព្រះ‌គុណ! អាម៉ែន។

← Chapter 3 Jump to: