Galatians 5

Khmer 2005 (ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរបច្ចុប្បន្ន ២០០៥)

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1ព្រះ‌គ្រិស្ត*បានរំដោះយើងឲ្យមានសេរី‌ភាពពិតប្រាកដ ហេតុនេះ ចូររក្សាសេរី‌ភាពនេះឲ្យបានខ្ជាប់ខ្ជួន កុំបណ្ដោយខ្លួនធ្លាក់ទៅជាខ្ញុំបម្រើទៀតឡើយ។

2រីឯខ្ញុំ ប៉ូល ខ្ញុំសូមជម្រាបបងប្អូនថា ប្រសិនបើបងប្អូនទទួលពិធីកាត់ស្បែក*នោះ ព្រះ‌គ្រិស្តលែងមានប្រយោជន៍អ្វីដល់បងប្អូនទៀតហើយ។

3ចំពោះអស់អ្នកដែលចង់ទទួលពិធីកាត់ស្បែក ខ្ញុំសូមបញ្ជាក់ប្រាប់ម្ដងទៀតថា ត្រូវតែកាន់តាមក្រឹត្យ‌វិន័យទាំងស្រុងផងទៅ។

4ប្រសិនបើបងប្អូនណាចង់បានសុចរិតដោយពឹងផ្អែកលើក្រឹត្យ‌វិន័យ បងប្អូននោះបែកចេញពីព្រះ‌គ្រិស្ត ហើយក៏ដាច់ចេញពីព្រះ‌គុណរបស់ព្រះ‌ជាម្ចាស់ដែរ។

5រីឯយើងវិញ ដោយយើងមានជំនឿ ព្រះ‌វិញ្ញាណជួយយើងឲ្យទន្ទឹងរង់‌ចាំព្រះ‌ជាម្ចាស់ប្រោសយើងឲ្យសុចរិត ស្របតាមសេចក្ដីសង្ឃឹមរបស់យើងជាមិនខាន។

6ចំពោះអ្នកដែលរួមរស់ជាមួយព្រះគ្រិស្ត‌យេស៊ូ ការកាត់ស្បែក ឬមិនកាត់ស្បែកនោះ មិនសំខាន់អ្វីឡើយ គឺមានតែជំនឿដែលនាំឲ្យប្រព្រឹត្តអំពើផ្សេងៗដោយចិត្តស្រឡាញ់ប៉ុណ្ណោះ ទើបសំខាន់។

7បងប្អូនបានចាប់ផ្ដើមជឿល្អណាស់ តើនរណារារាំងបងប្អូនមិនឲ្យស្ដាប់បង្គាប់សេចក្ដីពិតដូច្នេះ?

8ការបញ្ចុះ‌បញ្ចូលបែបនេះមិនមែនមានប្រភពមកពីព្រះ‌ជាម្ចាស់ ដែលបានត្រាស់ហៅបងប្អូនទេ។

9«មេម្សៅតែបន្តិចអាចធ្វើឲ្យម្សៅទាំងមូលដោរឡើងបាន» ។

10ចំពោះខ្ញុំ ព្រះ‌អម្ចាស់ធ្វើឲ្យខ្ញុំទុកចិត្តបងប្អូនថា បងប្អូនមុខជាមិនបែកគំនិតទៅរកអ្វីផ្សេងសោះឡើយ។ រីឯអ្នកដែលធ្វើឲ្យបងប្អូនកើតវឹក‌វរនោះវិញ ទោះបីនរណាក៏ដោយ គេត្រូវតែទទួលទោស។

11បងប្អូនអើយ ចំពោះខ្ញុំវិញ ប្រសិនបើខ្ញុំប្រកាសឲ្យធ្វើពិធីកាត់ស្បែកទៀតនោះ ម្ដេចក៏គេនៅតែបៀត‌បៀនខ្ញុំទៀត? ប្រសិនបើខ្ញុំប្រកាសដូច្នេះ ដំណឹង‌ល្អអំពីព្រះ‌គ្រិស្តជាប់ឆ្កាងនឹងលែងធ្វើឲ្យគេរវាតចិត្ត ឃ្លាតចាកពីជំនឿទៀតហើយ។

12អ្នកដែលនាំឲ្យបងប្អូនជ្រួល‌ច្របល់បែបនេះ ត្រូវតែឲ្យគេក្រៀវខ្លួនឯងតែម្ដងទៅ។

13បងប្អូនអើយ ព្រះ‌ជាម្ចាស់បានត្រាស់ហៅបងប្អូនឲ្យមានសេរី‌ភាព ក៏ប៉ុន្តែ សូមកុំយកសេរី‌ភាពនេះមកធ្វើជាលេស ដើម្បីរស់តាមនិស្ស័យលោកីយ៍សោះឡើយ ផ្ទុយទៅវិញ ត្រូវបម្រើគ្នាទៅវិញទៅមកដោយចិត្តស្រឡាញ់

14ដ្បិតក្រឹត្យ‌វិន័យទាំងមូលសរុបមកត្រឹមតែឃ្លាមួយនេះថា «អ្នកត្រូវស្រឡាញ់បងប្អូនឯទៀតៗឲ្យបានដូចស្រឡាញ់ខ្លួនឯងដែរ» ។

15បើបងប្អូនប្រខាំគ្នា និងហែក‌ហួរគ្នាទៅវិញទៅមកដូច្នេះ ចូរប្រយ័ត្នក្រែង‌លោបងប្អូនត្រូវវិនាសអន្តរាយ ដោយ‌សារតែគ្នាឯង។

16ខ្ញុំសូមជម្រាបថា ចូររស់នៅឲ្យស្របតាមព្រះ‌វិញ្ញាណ នោះបងប្អូននឹងមិនបំពេញតាមបំណងចិត្តលោភ‌លន់របស់និស្ស័យលោកីយ៍ទៀតឡើយ

17ដ្បិតបំណងលោភ‌លន់របស់និស្ស័យលោកីយ៍ តែងតែទាស់នឹងព្រះ‌វិញ្ញាណ ហើយព្រះ‌វិញ្ញាណក៏មានបំណងទាស់នឹងនិស្ស័យលោកីយ៍ដែរ។ និស្ស័យលោកីយ៍ និងព្រះ‌វិញ្ញាណផ្ទុយគ្នាទាំងស្រុង ដូច្នេះ បងប្អូនពុំអាចធ្វើអ្វីដែលបងប្អូនចង់ធ្វើនោះឡើយ។

18ប្រសិនបើព្រះ‌វិញ្ញាណណែ‌នាំបងប្អូន បងប្អូនលែងនៅក្រោមអំណាចរបស់ក្រឹត្យ‌វិន័យទៀតហើយ។

19យើងស្គាល់ច្បាស់នូវអំពើផ្សេងៗ ដែលកើតចេញមកពីនិស្ស័យលោកីយ៍ គឺមានអំពើប្រាសចាកសីលធម៌ អំពើសៅ‌ហ្មង កាម‌គុណថោកទាប

20ការថ្វាយ‌បង្គំព្រះ‌ក្លែង‌ក្លាយ វិជ្ជាធ្មប់ ឈ្លោះប្រកែកគ្នា បាក់បែកគ្នា ច្រណែនគ្នា កំហឹងឃោរ‌ឃៅ ប្រកួតប្រជែងគ្នា ប្រឆាំងគ្នា ប្រកាន់បក្សពួក

21ឈ្នានីសគ្នា ប្រមឹក ស៊ីផឹកជ្រុល និងអំពើផ្សេងៗទៀត ដែលស្រដៀងនឹងអំពើទាំងនេះដែរ។ ខ្ញុំសូមជម្រាបឲ្យបងប្អូនដឹងជាមុន ដូចខ្ញុំបាននិយាយរួចមកហើយថា អស់អ្នកដែលប្រព្រឹត្តអំពើទាំងអស់នេះពុំអាចទទួលព្រះ‌រាជ្យ*របស់ព្រះ‌ជាម្ចាស់ទុកជាមត៌កឡើយ។

22រីឯផលដែលកើតមកពីព្រះ‌វិញ្ញាណវិញ គឺសេចក្ដីស្រឡាញ់ អំណរ សេចក្ដីសុខ‌សាន្ត ចិត្តអត់‌ធ្មត់ ចិត្តសប្បុរស ចិត្តសន្ដោសមេត្តា ជំនឿ

23ចិត្តស្លូត‌បូត ចេះទប់ចិត្តខ្លួនឯង។ គ្មានវិន័យណាជំទាស់នឹងសេចក្ដីទាំងនេះទេ។

24អស់អ្នកដែលរួមជាមួយព្រះគ្រិស្ត‌យេស៊ូបានឆ្កាងតណ្ហា និងបំណងលោភ‌លន់ផ្សេងៗរបស់និស្ស័យលោកីយ៍នោះចោលហើយ។

25ប្រសិនបើយើងមានជីវិតដោយ‌សារព្រះ‌វិញ្ញាណមែន យើងក៏ត្រូវប្រតិបត្តិតាមព្រះ‌វិញ្ញាណដែរ។

26យើងមិនត្រូវអួតបំប៉ោង រករឿងគ្នាទៅវិញទៅមក និងឈ្នានីសគ្នានោះឡើយ។

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →