Jonah 1

Khmer 2005 (ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរបច្ចុប្បន្ន ២០០៥)

Jump to: Chapter 2 →

1ថ្ងៃមួយ ព្រះ‌អម្ចាស់ មានព្រះ‌បន្ទូលមកកាន់លោកយ៉ូណាស ជាកូនរបស់លោកអមី‌ថាយ ថា៖

2«ចូរក្រោកឡើង ធ្វើដំណើរទៅក្រុងនីនីវេមហានគរ ជាបន្ទាន់ ហើយប្រកាសប្រាប់អ្នកក្រុងនោះថា អំពើអាក្រក់របស់ពួកគេល្បីរន្ទឺរហូតមកដល់យើង»។

3លោកយ៉ូណាសក៏ក្រោកឡើង គេចខ្លួនទៅក្រុងតើស៊ីស ឆ្ងាយពីព្រះ‌ភ័ក្ត្ររបស់ ព្រះ‌អម្ចាស់ ។ លោកទៅដល់ក្រុងយ៉ុប‌ប៉េ ហើយរកឃើញសំពៅមួយដែលហៀបនឹងចេញដំណើរទៅក្រុងតើស៊ីស លោកក៏បង់ថ្លៃធ្វើដំណើរ រួចចុះសំពៅទៅជាមួយអ្នកឯទៀតៗធ្វើដំណើរទៅក្រុងតើស៊ីស ឆ្ងាយពីព្រះ‌ភ័ក្ត្ររបស់ ព្រះ‌អម្ចាស់ ។

4ប៉ុន្តែ ព្រះ‌អម្ចាស់ បានបញ្ជាឲ្យខ្យល់បក់បោកយ៉ាងខ្លាំងមកលើសមុទ្រ បង្កើតជាព្យុះ បណ្ដាលឲ្យសំពៅស្ទើរតែនឹងបែកបាក់។

5អ្នកសំពៅភ័យខ្លាចណាស់ ម្នាក់ៗបន់ព្រះរបស់ពួកគេរៀងៗខ្លួន ហើយគេបោះបរិក្ខារផ្សេងៗដែលមាននៅក្នុងសំពៅចោលទៅក្នុងសមុទ្រ ដើម្បីឲ្យសំពៅស្រាល។ រីឯលោកយ៉ូណាសវិញ លោកចុះទៅសម្រាន្ដលង់‌លក់នៅបាតសំពៅ។

6ពេលនោះ នាយសំពៅមករកលោកសួរថា៖ «ម្ដេចក៏លោកសម្រាន្ដលក់ដូច្នេះ? សូមក្រោកឡើង ទូល‌អង្វរព្រះរបស់លោកទៅ ក្រែងលោព្រះអង្គអាណិត‌អាសូរជួយពួកយើងឲ្យរួចផុតពីសេចក្ដីវិនាស»។

7ពួកអ្នកសំពៅនិយាយគ្នាថា៖ «មក៍! យើងនាំគ្នាចាប់ឆ្នោត ដើម្បីឲ្យដឹងថា តើនរណាជាអ្នកបង្កអន្តរាយដល់ពួកយើងដូច្នេះ?»។ ពួកគេក៏នាំគ្នាចាប់ឆ្នោត ហើយប៉ះចំលើលោកយ៉ូណាស។

8ពួកគេសួរលោកយ៉ូណាសថា៖ «លោកជាអ្នកបង្កអន្តរាយដល់ពួកយើង សូមប្រាប់យើងមើល៍ថា តើលោកធ្វើអ្វី? លោកមកពីណា? ស្រុកលោកនៅឯណា? លោកជាជន‌ជាតិអ្វី?»។

9លោកយ៉ូណាសឆ្លើយទៅពួកគេថា៖ «ខ្ញុំជាជន‌ជាតិហេប្រឺ ខ្ញុំគោរពថ្វាយ‌បង្គំ ព្រះ‌អម្ចាស់ ជាព្រះដែលគង់នៅស្ថានបរម‌សុខ* ព្រះអង្គបានបង្កើតសមុទ្រ និងដីគោក»។

10លោកយ៉ូណាសក៏តំណាលរឿងរបស់លោកឲ្យពួកគេស្ដាប់។ កាលពួកអ្នកសំពៅជ្រាបថា លោកបានរត់គេចឲ្យឆ្ងាយពីព្រះ‌ភ័ក្ត្ររបស់ ព្រះ‌អម្ចាស់ ដូច្នេះ គេភ័យខ្លាចជាខ្លាំង ហើយសួរលោកថា៖ «ម្ដេចក៏លោកធ្វើដូច្នេះ?

11តើយើងត្រូវធ្វើយ៉ាងណាចំពោះលោក ដើម្បីឲ្យសមុទ្របានស្ងប់ឡើងវិញ?»។

12លោកយ៉ូណាសឆ្លើយថា៖ «សូមលើកខ្ញុំបោះទៅក្នុងសមុទ្រទៅ ទើបសមុទ្រស្ងប់ ដ្បិតខ្ញុំដឹងថា ព្រោះតែខ្ញុំហ្នឹងហើយបានជាមានខ្យល់ព្យុះដ៏ខ្លាំងយ៉ាងនេះ»។

13ពួកអ្នកសំពៅនាំគ្នាខំប្រឹងចែវតម្រង់ទៅរកច្រាំង តែទៅមិនរួចសោះ ព្រោះខ្យល់ព្យុះបក់បោកមកកាន់តែខ្លាំងឡើងៗ។

14ពេលនោះ ពួកគេនាំគ្នាអង្វរ ព្រះ‌អម្ចាស់ ថា៖ «ឱ ព្រះ‌អម្ចាស់ អើយ យើងខ្ញុំមិនចង់ស្លាប់ រួមជាមួយបុរសនេះទេ! សូមព្រះអង្គកុំប្រកាន់ទោសយើងខ្ញុំ ចំពោះការប្រហារជីវិតអ្នកដែលមិនបានធ្វើអ្វីខុសនឹងយើងខ្ញុំនេះឡើយ។ ព្រះ‌អម្ចាស់ អើយ ព្រះអង្គសម្រេចដូច្នេះ ស្របតាមព្រះ‌ហឫទ័យរបស់ព្រះអង្គ!»។

15បន្ទាប់មក ពួកគេលើកលោកយ៉ូណាសបោះទៅក្នុងសមុទ្រ សមុទ្រក៏ស្ងប់‌ឈឹងភ្លាម។

16អ្នកទាំងនោះកោតស្ញប់‌ស្ញែង ព្រះ‌អម្ចាស់ យ៉ាងខ្លាំង ពួកគេនាំគ្នាថ្វាយយញ្ញ‌បូជាចំពោះ ព្រះ‌អម្ចាស់ ព្រមទាំងបន់‌ស្រន់ទៀតផង។

Jump to: Chapter 2 →