Psalms 107 — Khmer 2014 (អាល់គីតាប)

1ចូរលើកតម្កើង អុលឡោះ‌តាអាឡា ដ្បិតទ្រង់មាន ចិត្តសប្បុរស ដ្បិតចិត្តមេត្តា‌ករុណា របស់ទ្រង់នៅស្ថិត‌ស្ថេររហូតតទៅ

2គួរឲ្យអស់អ្នកដែល អុលឡោះ‌តាអាឡា បានរំដោះមក ពោលសេចក្ដីនេះ គឺអស់អ្នកដែលទ្រង់បានរំដោះ ឲ្យរួចពីកណ្ដាប់ដៃរបស់បច្ចា‌មិត្ត

3ហើយនាំពីប្រទេសនានាមកវិញ គឺពីទិសខាងកើត ពីទិសខាងលិច ពីទិសខាងជើង និងទិសខាងត្បូង។

4អ្នកខ្លះវង្វេងនៅក្នុងវាលរហោ‌ស្ថានដ៏ហួត‌ហែង រកស្រុកភូមិស្នាក់អាស្រ័យនៅពុំបានឡើយ។

5ពួកគេឃ្លានអាហារ ស្រេកទឹក ហើយបាត់បង់ទឹកចិត្ត។

6ក្នុងពេលមានអាសន្នដូច្នេះ គេស្រែកអង្វរ អុលឡោះ‌តាអាឡា ទ្រង់ក៏រំដោះពួកគេ ឲ្យរួចផុតពីការភ័យបារម្ភ

7ទ្រង់ដឹកនាំគេតម្រង់ទៅក្រុងមួយ ដែលគេអាចស្នាក់អាស្រ័យនៅបាន។

8អ្នកទាំងនោះត្រូវតែលើកតម្កើង អុលឡោះ‌តាអាឡា ដែលបានសំដែងចិត្តមេត្តា‌ករុណា និងស្នា‌ដៃដ៏អស្ចារ្យចំពោះមនុស្សលោក!

9ដ្បិតទ្រង់បានប្រទានទឹក ឲ្យអ្នកដែលស្រេក ហើយប្រទានអាហារបរិបូណ៌ ដល់អស់អ្នកដែលឃ្លាន។

10អ្នកខ្លះទៀតរស់នៅក្នុងទីងងឹត ស្ថិតនៅក្រោមអំណាចនៃសេចក្ដីស្លាប់ ជាប់ឃុំ‌ឃាំង ជាប់ច្រវាក់យ៉ាងសែនវេទនា

11ដ្បិតពួកគេបានបះ‌បោរប្រឆាំង នឹងបន្ទូលរបស់អុលឡោះ និងមាក់‌ងាយការប្រៀន‌ប្រដៅ របស់អុលឡោះដ៏ខ្ពង់‌ខ្ពស់បំផុត។

12ទ្រង់ធ្វើឲ្យពួកគេបាក់‌ស្បាត ដោយ‌សារទុក្ខវេទនា ពួកគេធ្លាក់ទឹកចិត្ត ហើយគ្មាននរណាជួយ ពួកគេឲ្យក្រោកឡើងវិញបានឡើយ។

13ក្នុងពេលមានអាសន្នដូច្នេះ គេស្រែកអង្វរ អុលឡោះ‌តាអាឡា ទ្រង់ក៏សង្គ្រោះពួកគេ ឲ្យរួចផុតពីការភ័យបារម្ភ

14ទ្រង់នាំពួកគេចេញពីទីងងឹត ស្ថិតនៅក្រោមអំណាចនៃសេចក្ដីស្លាប់ ហើយទ្រង់បានផ្ដាច់ច្រវាក់ចេញពីពួកគេ។

15អ្នកទាំងនោះត្រូវតែលើកតម្កើង អុលឡោះ‌តាអាឡា ដែលបានសំដែងចិត្តមេត្តា‌ករុណា និងស្នា‌ដៃដ៏អស្ចារ្យចំពោះមនុស្សលោក!

16ដ្បិតទ្រង់បានបំបែកទ្វារដែលធ្វើពីលង្ហិន និងកាច់បំបាក់សោរដែលធ្វើពីដែក។

17អ្នកខ្លះទៅជាល្ងី‌ល្ងើ ព្រោះតែអំពើបាប និងកំហុសដែលគេបានប្រព្រឹត្ត បណ្ដាលឲ្យគេរងទុក្ខវេទនា។

18គេលេបអាហារលែងចូលទៀតហើយ គឺគេនៅជិតសេចក្ដីស្លាប់។

19ក្នុងពេលមានអាសន្នដូច្នេះ គេស្រែកអង្វរ អុលឡោះ‌តាអាឡា ទ្រង់ក៏សង្គ្រោះពួកគេឲ្យរួចផុត ពីការភ័យបារម្ភ។

20ពេលទ្រង់មានបន្ទូល ពួកគេក៏បានជា ទ្រង់បានរំដោះគេឲ្យរួចពីរណ្ដៅ។

21អ្នកទាំងនោះត្រូវតែលើកតម្កើង អុលឡោះ‌តាអាឡា ដែលបានសំដែងចិត្តមេត្តា‌ករុណា និងស្នា‌ដៃដ៏អស្ចារ្យចំពោះមនុស្សលោក!

22គេត្រូវតែធ្វើគូរបាន ដើម្បីអរគុណទ្រង់ ហើយថ្លែងអំពីស្នា‌ដៃរបស់ទ្រង់ ដោយបទចំរៀងដ៏សប្បាយ!

23អស់អ្នកដែលធ្វើដំណើរតាមនាវានៅលើសមុទ្រ ហើយអស់អ្នកដែលរកស៊ីនៅតាមមហា‌សាគរ

24បានឃើញស្នា‌ដៃរបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ព្រមទាំងការអស្ចារ្យរបស់ទ្រង់នៅសមុទ្រ។

25ពេលទ្រង់មានបន្ទូលបញ្ជា នោះស្រាប់តែមានខ្យល់ព្យុះបក់បោកមក បង្កើតជារលកធំៗ

26លើកនាវាទាំង‌ឡាយឡើងយ៉ាងខ្ពស់ រួចធ្វើឲ្យធ្លាក់ចុះទៅវិញ រហូតដល់បាតសមុទ្រ ពួកគេត្រូវវេទនាអស់សង្ឃឹម។

27ពួកគេវិល‌វល់ ហើយធីង‌ធោងដូចមនុស្សស្រវឹង គេលែងដឹងថាត្រូវធ្វើយ៉ាងណាទៀតហើយ។

28ក្នុងពេលមានអាសន្នដូច្នេះ គេស្រែកអង្វរ អុលឡោះ‌តាអាឡា ទ្រង់ក៏រំដោះពួកគេឲ្យរួចផុត ពីការភ័យ‌បារម្ភ។

29ទ្រង់បានបញ្ឈប់ខ្យល់ព្យុះឲ្យនៅស្ងៀម ទឹករលកក៏ស្ងប់ទៅវិញ។

30អ្នកទាំងនោះមានអំណរដោយឃើញរលកស្ងប់ ហើយ អុលឡោះ‌តាអាឡា ក៏នាំគេទៅដល់ត្រើយ ដែលគេប្រាថ្នាចង់ទៅ។

31អ្នកទាំងនោះត្រូវតែលើកតម្កើង អុលឡោះ‌តាអាឡា ដែលបានសំដែងចិត្តមេត្តា‌ករុណា និងស្នា‌ដៃដ៏អស្ចារ្យចំពោះមនុស្សលោក!

32គេត្រូវតែលើកតម្កើងទ្រង់ នៅក្នុងអង្គប្រជុំរបស់ប្រជា‌ជន ហើយសរសើរតម្កើងទ្រង់ ក្នុងអង្គប្រជុំរបស់ពួកអះលី‌ជំអះ។

33អុលឡោះបានធ្វើឲ្យទន្លេ ក្លាយទៅជាវាលរហោ‌ស្ថាន ធ្វើឲ្យប្រភពទឹករីងស្ងួត

34ទ្រង់ឲ្យទឹកដីដែលមានជី‌ជាតិ ក្លាយទៅជាទឹកដីដែលមានសុទ្ធតែអំបិល ព្រោះតែគំនិតអាក្រក់របស់អ្នកស្រុកនោះ។

35អុលឡោះបានធ្វើឲ្យវាលរហោ‌ស្ថានប្រែទៅជាបឹង ធ្វើឲ្យដីហួត‌ហែងប្រែទៅជាប្រភពទឹក

36ហើយទ្រង់នាំអស់អ្នកដែលស្រេកឃ្លាន ទៅរស់នៅទីនោះ ព្រមទាំងសង់ទីក្រុងសម្រាប់ស្នាក់អាស្រ័យផង។

37ពួកគេសាបព្រោះ និងដាំចម្ការទំពាំង‌បាយ‌ជូរ ដែលផ្ដល់ភោគ‌ផលយ៉ាងបរិបូណ៌។

38អុលឡោះប្រទានពរឲ្យពួកគេ ហើយពួកគេក៏បានកើនចំនួនឡើងជាច្រើន ទ្រង់មិនបណ្ដោយឲ្យហ្វូងសត្វរបស់គេ ចុះអន់‌ថយឡើយ។

39ពួកគេចុះអន់‌ថយ និងបាត់បង់កិត្តិយស ដោយខ្មាំងសង្កត់‌សង្កិន រងទុក្ខវេទនា និងឈឺចុកចាប់។

40ទ្រង់ធ្វើឲ្យពួកអ្នកធំធ្លាក់ទៅក្នុងសភាព ថោកទាប ហើយវង្វេងនៅក្នុងផ្លូវអន្តរាយ។

41ប៉ុន្តែ ទ្រង់យកមនុស្សទុគ៌តចេញពីភាពវេទនា ទ្រង់ធ្វើឲ្យគ្រួសាររបស់គេ មានកូនចៅជាច្រើន។

42ពេលមនុស្សសុចរិតឃើញដូច្នេះ គេនឹងមានអំណរសប្បាយ តែមនុស្សទុច្ចរិតនឹងបិទមាត់យ៉ាងស្ងៀម‌ស្ងាត់។

43អស់អ្នកដែលមានប្រាជ្ញាត្រូវចងចាំសេចក្ដីនេះទុក ហើយស្វែងយល់ពីស្នា‌ដៃប្រកបដោយ ចិត្តមេត្តា‌ករុណារបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ។