2 Timothy 1

Khmer BFBS (ព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធ ១៩៥៤)

Jump to: Chapter 2 →

1សំបុត្រប៉ុលខ្ញុំ ជាសាវកនៃព្រះ‌យេស៊ូវគ្រីស្ទ ដោយព្រះ‌ហឫទ័យនៃព្រះ តាមសេចក្ដីសន្យាឲ្យបានជីវិត ដែលនៅក្នុងព្រះ‌គ្រីស្ទយេស៊ូវ

2ខ្ញុំផ្ញើមកធីម៉ូថេ ជាកូនស្ងួន‌ភ្ងា សូមឲ្យអ្នកបានប្រកបដោយព្រះ‌គុណ សេចក្ដីមេត្តា‌ករុណា នឹងសេចក្ដីសុខ‌សាន្ត អំពីព្រះដ៏ជាព្រះវរ‌បិតា ហើយអំពីព្រះ‌គ្រីស្ទយេស៊ូវ ជាព្រះ‌អម្ចាស់នៃយើងរាល់គ្នា។

3ខ្ញុំអរព្រះ‌គុណដល់ព្រះ ដែលខ្ញុំបំរើដោយបញ្ញាចិត្តដ៏បរិសុទ្ធ ដូចជាពួកឰយុកោខ្ញុំដែរ ដោយព្រោះខ្ញុំនឹកចាំពីអ្នកជានិច្ច ក្នុងកាលដែលខ្ញុំទូលអង្វរ ទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ

4គឺនឹកចាំពីទឹកភ្នែករបស់អ្នក បានជាខ្ញុំរឭកចង់ឃើញអ្នក ដើម្បីឲ្យខ្ញុំបានពេញជាសេចក្ដីអំណរឡើង

5ដ្បិតខ្ញុំនឹកចាំពីសេចក្ដីជំនឿស្មោះ‌ត្រង់ ដែលនៅក្នុងអ្នក សេចក្ដីជំនឿនោះបាននៅក្នុងយាយឡូអ៊ីស ជាជីដូនរបស់អ្នកជាមុនដំបូង រួចក៏នៅក្នុងអ្នកអ៊ើនីស ជាម្តាយអ្នកដែរ ហើយខ្ញុំជឿ‌ជាក់ថា ក៏នៅក្នុងអ្នកផង

6ដោយហេតុនោះបានជាខ្ញុំរំឭកដល់អ្នក ឲ្យដាស់‌តឿនអំណោយទានរបស់ព្រះ ដែលនៅក្នុងអ្នកដោយខ្ញុំដាក់ដៃលើ

7ដ្បិតព្រះ‌ទ្រង់មិនបានប្រទានឲ្យយើងមានវិញ្ញាណ ដែលតែង‌តែខ្លាចឡើយ គឺឲ្យមានវិញ្ញាណដ៏មានអំណាច សេចក្ដីស្រឡាញ់ នឹងប្រាជ្ញានឹង‌ធឹងវិញ

8ដូច្នេះ មិនត្រូវឲ្យអ្នកមានសេចក្ដីខ្មាស ចំពោះការធ្វើបន្ទាល់ពីព្រះ‌អម្ចាស់នៃយើង ឬដោយព្រោះខ្ញុំ ជាសិស្សរបស់ទ្រង់ដែលជាប់គុកនោះឡើយ ចូរទ្រាំទុក្ខលំបាកជាមួយនឹងខ្ញុំ ក្នុងដំណឹងល្អ តាមព្រះ‌ចេស្តានៃព្រះចុះ

9ដែលទ្រង់បានជួយសង្គ្រោះយើង ហើយបានហៅយើងមកក្នុងការ‌ងារបរិសុទ្ធ មិនមែនដោយការដែលយើងធ្វើទេ គឺដោយដំរិះ នឹងព្រះ‌គុណនៃទ្រង់វិញ ដែលបានផ្តល់មកយើងក្នុងព្រះ‌គ្រីស្ទយេស៊ូវ មុនអស់ទាំងកល្ប

10តែឥឡូវនេះ ទើបនឹងសំដែងមក ដោយដំណើរព្រះ‌យេស៊ូវគ្រីស្ទ ជាព្រះ‌អង្គសង្គ្រោះនៃយើង ទ្រង់លេចមក ដែលទ្រង់បានបំផ្លាញសេចក្ដីស្លាប់ ហើយបានយកជីវិត នឹងសេចក្ដីមិនចេះស្លាប់ មកដាក់នៅពន្លឺ ដោយ‌សារដំណឹងល្អវិញ

11ហើយទ្រង់បានតាំងខ្ញុំ ឲ្យធ្វើជាអ្នកប្រកាសប្រាប់ដំណឹងល្អនោះ នឹងជាសាវក ហើយជាគ្រូបង្រៀនដល់សាសន៍ដទៃ

12គឺដោយហេតុនោះបានជាខ្ញុំរងទុក្ខទាំងនេះ តែខ្ញុំមិនខ្មាសទេ ដ្បិតខ្ញុំស្គាល់ព្រះដែលខ្ញុំបានជឿតាម ហើយខ្ញុំជឿពិតថា ទ្រង់អាចនឹងថែរក្សាបញ្ញើ ដែលខ្ញុំបានផ្ញើទុកនឹងទ្រង់ ដរាបដល់ថ្ងៃនោះឯង

13ចូរនឹកចាំពីអស់ទាំងពាក្យត្រឹម‌ត្រូវ ដែលអ្នកបានឮពីខ្ញុំ ទុកជាគំរូពីសេចក្ដីជំនឿ នឹងសេចក្ដីស្រឡាញ់ ដែលនៅក្នុងព្រះ‌គ្រីស្ទយេស៊ូវ

14ចូររក្សាបញ្ញើល្អដែលផ្ញើទុកនឹងអ្នក ដោយ‌សារព្រះ‌វិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ដែលសណ្ឋិតនៅក្នុងយើង។

15អ្នកដឹងដំណឹងថា ពួកអ្នកដែលនៅស្រុកអាស៊ីទាំងប៉ុន្មាន បានបោះបង់ចោលខ្ញុំហើយ ក្នុងពួកគេ មានឈ្មោះភីកេ‌ល៉ុស នឹងហ៊ើម៉ូគេន

16សូមឲ្យព្រះ‌អម្ចាស់ផ្តល់សេចក្ដីមេត្តា‌ករុណា ដល់ពួកផ្ទះអូនេសិភ័រ ដ្បិតគាត់បានលំហើយចិត្តខ្ញុំជាញឹក‌ញយ ក៏មិនបានខ្មាសគេដោយព្រោះចំណងរបស់ខ្ញុំដែរ

17កាលគាត់នៅក្រុងរ៉ូម នោះគាត់ខ្នះ‌ខ្នែងរកខ្ញុំ ទាល់តែឃើញផង

18សូមឲ្យព្រះ‌អម្ចាស់ផ្តល់ ឲ្យគាត់បានសេចក្ដីមេត្តា‌ករុណា ពីព្រះ‌អម្ចាស់ នៅថ្ងៃនោះ ហើយដែលគាត់បានជួយខ្ញុំ នៅក្រុងអេភេសូរយ៉ាងណា នោះអ្នកក៏ដឹងលើសជាងគេហើយ។

Jump to: Chapter 2 →