Galatians 5

Khmer BFBS (ព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធ ១៩៥៤)

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1ព្រះ‌គ្រីស្ទបានប្រោសយើងឲ្យរួចហើយ ដូច្នេះ ចូរអ្នករាល់គ្នាឈរឲ្យមាំ‌មួន ក្នុងសេរី‌ភាពនោះចុះ កុំឲ្យត្រូវជាប់ចំណងជាបាវបំរើទៀតឡើយ

2នែ ប៉ុលខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាថា បើអ្នករាល់គ្នាទទួលកាត់ស្បែក នោះព្រះ‌គ្រីស្ទគ្មានប្រយោជន៍ដល់អ្នករាល់គ្នាសោះ

3ហើយខ្ញុំធ្វើបន្ទាល់ម្តងទៀត ដល់អស់មនុស្សដែលកាត់ស្បែកហើយ ថាអ្នកនោះឯងជាអ្នកជំពាក់ក្រិត្យ‌វិន័យ នឹងត្រូវធ្វើតាមគ្រប់ជំពូក

4អ្នករាល់គ្នាណាដែលពឹងដល់ក្រិត្យ‌វិន័យ ឲ្យបានរាប់ជាសុចរិត នោះត្រូវកាត់ចេញពីព្រះ‌គ្រីស្ទ អ្នកបានធ្លាក់ចេញពីព្រះ‌គុណហើយ

5ដ្បិតយើងរាល់គ្នាអាងសេចក្ដីជំនឿ ដើម្បីនឹងរង់‌ចាំដោយនូវព្រះ‌វិញ្ញាណ ឲ្យបានសេចក្ដីសុចរិតដែលយើងសង្ឃឹមចង់បាននោះ

6ពីព្រោះក្នុងព្រះ‌គ្រីស្ទយេស៊ូវ ដែលកាត់ស្បែកឬមិនកាត់ នោះមិនជាប្រយោជន៍អ្វីទេ មានប្រយោជន៍តែសេចក្ដីជំនឿ ដែលប្រព្រឹត្តដោយសេចក្ដីស្រឡាញ់ប៉ុណ្ណោះ

7អ្នករាល់គ្នាបានរត់យ៉ាងល្អហើយ តើអ្នកណាបានឃាត់មិនឲ្យស្តាប់តាមសេចក្ដីពិតវិញ

8ការបញ្ចុះ‌បញ្ចូលនេះមិនមែនមកពីព្រះ ដែលទ្រង់ហៅអ្នករាល់គ្នាទេ

9ដំបែតែបន្តិច អាចធ្វើឲ្យម្សៅទាំងអស់ដោរឡើងបាន

10ខ្ញុំទុកចិត្តនឹងអ្នករាល់គ្នា ដោយនូវព្រះ‌អម្ចាស់ថា អ្នករាល់គ្នានឹងគ្មានគំនិតណាផ្សេងទៀតឡើយ តែអ្នកដែលបំភាន់អ្នករាល់គ្នា នោះនឹងត្រូវទោសវិញ ទោះបើជាអ្នកណាក៏ដោយ

11ប៉ុន្តែ បងប្អូនអើយ បើសិនជាខ្ញុំនៅតែប្រដៅឲ្យគេកាត់ស្បែក នោះតើហេតុអ្វីបានជាគេនៅតែបៀត‌បៀនដល់ខ្ញុំទៀត បើប្រដៅដូច្នោះ នោះសេចក្ដីបង្អាក់‌បង្អន់ ពីរឿងឈើឆ្កាង ត្រូវបាត់ហើយ

12បើពួកអ្នកដែលបំភាន់អ្នករាល់គ្នាបានកាត់ខ្លួនគេចោលចេញ នោះខ្ញុំចូលចិត្តណាស់។

13បងប្អូនអើយ ព្រះ‌ទ្រង់បានហៅអ្នករាល់គ្នាមក ឲ្យមានសេរី‌ភាព តែកុំឲ្យប្រើសេរីនោះ ទុកជាឱកាសដល់សាច់ឈាមឡើយ គឺត្រូវបំរើគ្នាទៅវិញទៅមក ដោយសេចក្ដីស្រឡាញ់វិញ

14ដ្បិតក្រិត្យ‌វិន័យទាំងមូល បានសំរេចមកក្នុងពាក្យតែ១ម៉ាត់នេះថា «ចូរឯងស្រឡាញ់អ្នកជិតខាង ដូចខ្លួនឯង»

15បើអ្នករាល់គ្នាចេះតែប្រខាំ ហើយហែកគ្នាស៊ីទៅវិញទៅមក នោះត្រូវប្រយ័តចុះ ក្រែងលោវិនាសអស់រលីងទៅ។

16តែខ្ញុំប្រាប់ថា ចូរដើរក្នុងព្រះ‌វិញ្ញាណ នោះអ្នករាល់គ្នានឹងមិនបំពេញសេចក្ដីប៉ង‌ប្រាថ្នាខាងសាច់ឈាមទេ

17ដ្បិតសាច់ឈាមតែង‌តែប៉ង‌ប្រាថ្នាទាស់នឹងព្រះ‌វិញ្ញាណ ឯព្រះ‌វិញ្ញាណ ទ្រង់ក៏ទាស់នឹងសាច់ឈាមដែរ សេចក្ដីទាំង២នេះប្រឆាំងនឹងគ្នា ដល់ម៉្លេះបានជាអ្នករាល់គ្នារកធ្វើការ ដែលចង់ធ្វើទៅមិនកើត

18បើព្រះ‌វិញ្ញាណទ្រង់នាំអ្នករាល់គ្នាវិញ នោះអ្នករាល់គ្នាមិននៅក្រោមបន្ទុកក្រិត្យ‌វិន័យទៀតទេ

19រីឯកិច្ច‌ការខាងសាច់ឈាម នោះប្រាកដច្បាស់ហើយ គឺជាសេចក្ដីកំផិត សហាយ‌ស្មន់ ស្មោក‌គ្រោក អាស‌អាភាស

20ថ្វាយ‌បង្គំរូបព្រះ មន្ត‌អាគម សំអប់គ្នា ឈ្លោះប្រកែក ឈ្នានីស កំហឹង ទាស់‌ទែងគ្នា បាក់បែក បក្ស‌ពួក

21ច្រណែន កាប់សំឡាប់ ប្រមឹក ស៊ីផឹកជ្រុល នឹងការអ្វីទៀត ដែលស្រដៀងនឹងសេចក្ដីទាំងនេះផង ហើយខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាទុកជាមុន ដូចជាបានប្រាប់រួចមកហើយថា អស់អ្នកដែលប្រព្រឹត្តដូច្នេះ នោះមិនបានគ្រងនគរព្រះទុកជាមរដកឡើយ

22តែឯផលផ្លែនៃព្រះ‌វិញ្ញាណវិញ នោះគឺសេចក្ដីស្រឡាញ់ អំណរអរ មេត្រី‌ភាព អត់‌ធ្មត់ សុភាព សប្បុរស ស្មោះ‌ត្រង់

23ស្លូត‌បូត ហើយដឹងខ្នាត គ្មានក្រិត្យ‌វិន័យណាទាស់នឹងសេចក្ដីយ៉ាងនោះទេ

24ហើយអស់អ្នកដែលជារបស់ផងព្រះ‌គ្រីស្ទ នោះបានឆ្កាងសាច់ឈាមហើយ ព្រមទាំងសេចក្ដីរំជួល នឹងសេចក្ដីប៉ង‌ប្រាថ្នាទាំងប៉ុន្មានផង

25បើសិនជាយើងរស់ដោយនូវព្រះ‌វិញ្ញាណ នោះត្រូវដើរដោយព្រះ‌វិញ្ញាណដែរ

26កុំឲ្យយើងរាល់គ្នារកកេរ្តិ៍ឈ្មោះ ដែលឥតប្រយោជន៍ ទាំងចាក់‌រុក ហើយឈ្នានីសគ្នាទៅវិញទៅមកឡើយ។

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →