Hebrews 10

Khmer BFBS (ព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធ ១៩៥៤)

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1ដ្បិតឯក្រិត្យ‌វិន័យ ដែលមានតែស្រមោល ពីសេចក្ដីល្អដែលត្រូវមក មិនមែនជាតួរូបរបស់សេចក្ដីទាំងនោះទេ នោះពុំអាចនឹងធ្វើឲ្យពួកអ្នក ដែលចូលមកថ្វាយយញ្ញ‌បូជាដដែលៗ រាល់តែឆ្នាំជានិច្ច បានគ្រប់លក្ខណ៍ឡើយ

2ដ្បិតបើបាន តើគេមិនបានលែងថ្វាយទេឬអី ពីព្រោះបញ្ញាចិត្តនៃពួកអ្នកដែលថ្វាយ‌បង្គំ នោះមិនបានដឹងថាមានបាបទៀតទេ ដោយព្រោះបានញែកសំអាតម្តងហើយ

3តែយញ្ញ‌បូជាទាំងនោះនាំឲ្យរឭកឃើញ ពីអំពើបាបរបស់គេរាល់តែឆ្នាំវិញ

4ដ្បិតឈាមគោឈ្មោល នឹងពពែឈ្មោល នោះពុំអាចនឹងដោះបាបបានឡើយ

5ហេតុនោះបានជាកាលទ្រង់យាងមកក្នុងលោកីយ ទ្រង់មានបន្ទូលថា «ព្រះ‌អង្គមិនចង់បានយញ្ញ‌បូជា នឹងដង្វាយទេ តែទ្រង់បានរៀបចំរូប‌កាយឲ្យទូលបង្គំវិញ

6ទ្រង់ក៏មិនសព្វព្រះ‌ហឫទ័យនឹងដង្វាយដុត ឬនឹងដង្វាយលោះបាបដែរ

7បានជាទូលបង្គំទូលថា មើល ឱព្រះ‌អង្គអើយ ទូលបង្គំមកនឹងធ្វើតាមព្រះ‌ហឫទ័យទ្រង់ (សេចក្ដីនេះបានកត់ទុកពីទូលបង្គំ នៅក្នុងគម្ពីរហើយ)»

8ក្រោយដែលមានបន្ទូលថា យញ្ញ‌បូជា នឹងដង្វាយ ហើយដង្វាយដុត នឹងដង្វាយលោះបាប ទ្រង់មិនចង់បានទេ ក៏មិនសព្វព្រះ‌ហឫទ័យដែរ ជារបស់ដែលគេថ្វាយតាមក្រិត្យ‌វិន័យ

9នោះទ្រង់ក៏ថែមព្រះបន្ទូលនេះទៀតថា «មើល ឱព្រះ‌អង្គអើយ ទូលបង្គំមកនឹងធ្វើតាមព្រះ‌ហឫទ័យទ្រង់» ដូច្នេះ ទ្រង់បានលើកចោលសេចក្ដីមុន ដើម្បីនឹងតាំងសេចក្ដីក្រោយវិញ

10គឺដោយ‌សារចំណង់ព្រះ‌ហឫទ័យនោះ ដែលយើងរាល់គ្នាបានញែកជាបរិសុទ្ធ ដោយ‌សារដង្វាយថ្វាយរូបអង្គព្រះ‌យេស៊ូវគ្រីស្ទ១ដងជាសំរេច។

11ឯអស់ទាំងសង្ឃក៏ឈរធ្វើការ‌ងាររាល់តែថ្ងៃ ទាំងថ្វាយយញ្ញ‌បូជាដដែលជាញឹក‌ញាប់ ដែលពុំអាចនឹងដោះបាបបានឡើយ

12តែទ្រង់វិញ ក្រោយដែលទ្រង់បានថ្វាយយញ្ញ‌បូជាតែ១ ដោយព្រោះបាប នោះទ្រង់បានគង់ខាងស្តាំព្រះ នៅជារៀងរាបដរាបទៅ

13ទាំងចាំទំរាំដល់បានដាក់ពួកខ្មាំងសត្រូវ ឲ្យធ្វើជាកំណល់កល់ព្រះ‌បាទទ្រង់

14ដ្បិតទ្រង់ធ្វើឲ្យពួកអ្នក ដែលបានញែកជាបរិសុទ្ធហើយ បានគ្រប់លក្ខណ៍អស់‌កល្បជានិច្ច ដោយ‌សារដង្វាយតែ១នោះ

15ហើយព្រះ‌វិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ក៏ធ្វើបន្ទាល់ដល់យើងដែរ ដ្បិតក្រោយដែលទ្រង់មានបន្ទូលថា

16«ឯសេចក្ដីសញ្ញា ដែលអញនឹងតាំងដល់គេក្រោយគ្រានោះ គឺថា អញនឹងដាក់ក្រិត្យ‌វិន័យអញនៅក្នុងចិត្តគេ ហើយនឹងកត់ទុកនៅក្នុងគំនិតគេផង»

17នោះទ្រង់បានបន្ថែមនូវព្រះ‌បន្ទូលនេះទៀតថា «អញនឹងលែងនឹកចាំពីអំពើបាប នឹងសេចក្ដីទទឹងច្បាប់របស់គេទៀត»

18ដូច្នេះ ដែលបានប្រោសឲ្យរួចពីសេចក្ដីទាំងនោះរួចហើយ នោះមិនចាំបាច់ថ្វាយដង្វាយ ដោយព្រោះបាបទៀតទេ។

19ដូច្នេះ បងប្អូនអើយ ដែលយើងមានសេចក្ដីក្លៀវ‌ក្លានឹងចូលទៅក្នុងទីបរិសុទ្ធ ដោយ‌សារព្រះ‌លោហិតនៃព្រះ‌យេស៊ូវ

20តាមផ្លូវដែលទ្រង់បានតាំងសំរាប់យើងរាល់គ្នា ជាផ្លូវថ្មី ហើយរស់ ដែលចូលកាត់វាំង‌នន គឺជារូបសាច់របស់ទ្រង់

21ហើយដែលមានសំដេចសង្ឃដ៏ធំ១អង្គត្រួតលើដំណាក់ព្រះ

22នោះត្រូវឲ្យយើងចូលទៅជិតទាំងមានចិត្តស្មោះ‌ត្រង់ នឹងចិត្តដឹងពិតប្រាកដ ហើយសេចក្ដីជំនឿ ព្រមទាំងមានចិត្តប្រោះញែកជាស្អាតរួចពីបញ្ញាចិត្តដែលសៅ‌ហ្មងផង ហើយបានលាងរូប‌កាយនឹងទឹកដ៏ស្អាតដែរ

23ត្រូវឲ្យយើងរាល់គ្នាកាន់ខ្ជាប់ តាមសេចក្ដីបន្ទាល់របស់សេចក្ដីសង្ឃឹមនោះ ឥតរវើ‌រវាយ ដ្បិតព្រះដែលបានសន្យានោះ ទ្រង់ស្មោះ‌ត្រង់

24ហើយត្រូវឲ្យយើងពិចារណាមើលគ្នាទៅវិញទៅមកដែរ ដើម្បីនឹងបណ្តាលឲ្យមានសេចក្ដីស្រឡាញ់ ហើយឲ្យប្រព្រឹត្តការល្អផង

25ឥតលែងប្រជុំគ្នា ដូចជាអ្នកខ្លះធ្លាប់នោះឡើយ ត្រូវឲ្យកំឡាចិត្តគ្នាវិញ ឲ្យកាន់តែខ្លាំងឡើងផង តាមដែលឃើញថាថ្ងៃនោះជិតមកដល់ហើយ

26ដ្បិតក្រោយដែលយើងបានទទួលស្គាល់សេចក្ដីពិតហើយ បើយើងធ្វើបាបស្ម័គ្រពីចិត្តទៀត នោះគ្មានយញ្ញ‌បូជាណា សំរាប់នឹងលោះបាបទៀតទេ

27មានតែរង់‌ចាំ ដោយស្ញែងខ្លាចចំពោះសេចក្ដីជំនុំជំរះ នឹងសេចក្ដីសហ័សនៃភ្លើង ដែលរៀបនឹងឆេះដល់អស់ទាំងពួកទាស់ទទឹងផងប៉ុណ្ណោះ

28ឯអ្នកណាដែលក្បត់ក្រិត្យ‌វិន័យលោកម៉ូសេ នោះបានត្រូវស្លាប់ឥតប្រណី ដោយសេចក្ដីបន្ទាល់របស់មនុស្ស២ឬ៣នាក់

29ចុះតើអ្នករាល់គ្នាស្មានថា គេគួរមានទោសជាធ្ងន់ជាងយ៉ាងណាទៅ ដែលគេជាន់ឈ្លីព្រះ‌រាជ‌បុត្រានៃព្រះ ទាំងរាប់ព្រះ‌លោហិតនៃសេចក្ដីសញ្ញា ដែលបានញែកគេចេញជាបរិសុទ្ធ ទុកដូចជារបស់ប្រើធម្មតា ហើយត្មះ‌តិះដៀលដល់ព្រះ‌វិញ្ញាណដ៏មានព្រះ‌គុណផងនោះ

30ដ្បិតយើងស្គាល់ព្រះ‌អង្គដែលទ្រង់មានបន្ទូលថា «សេចក្ដីសង‌សឹកជារបស់ផងអញ អញនឹងសងគេ នេះជាព្រះបន្ទូលនៃព្រះ‌អម្ចាស់» ហើយ១ទៀតថា «ព្រះ‌អម្ចាស់ទ្រង់នឹងជំនុំជំរះរាស្ត្រទ្រង់»

31រីឯការដែលធ្លាក់ទៅក្នុងកណ្តាប់ព្រះ‌ហស្តនៃព្រះដ៏មានព្រះ‌ជន្មរស់នៅ នោះគួរស្ញែងខ្លាចណាស់។

32ចូរនឹកចាំពីជាន់មុន គឺពីកាលដែលអ្នករាល់គ្នាទើបនឹងបានភ្លឺឡើង នោះក៏ទ្រាំនឹងទុក្ខលំបាក ទាំងតតាំងជាខ្លាំងដែរ

33ដោយ‌សារគេយកអ្នករាល់គ្នាទុកជាល្បែងមើលលេង ទាំងត្មះ‌តិះដៀល ហើយធ្វើទុក្ខដល់អ្នករាល់គ្នានោះម្យ៉ាង ហើយមួយទៀត ដោយអ្នករាល់គ្នាបានភប់‌ប្រសព្វនឹងពួកអ្នក ដែលត្រូវទុក្ខលំបាកដូច្នោះម្យ៉ាងផង

34ដ្បិតអ្នករាល់គ្នាមានចិត្តអាណិត‌អាសូរ ដល់ពួកអ្នកដែលជាប់ចំណង ក៏ទ្រាំឲ្យមនុស្សប្លន់យករបស់ទ្រព្យខ្លួនដោយអំណរ ដោយដឹងថា ខ្លួនមានទ្រព្យសម្បត្តិ ដែលប្រសើរជាង ហើយក៏នៅជាប់‌លាប់ផង នៅឯស្ថាន‌សួគ៌

35ដូច្នេះ កុំឲ្យបោះបង់ចោលសេចក្ដីក្លាហានរបស់អ្នករាល់គ្នា ដែលមានរង្វាន់ជាធំនោះឡើយ

36ដ្បិតអ្នករាល់គ្នាត្រូវការនឹងសេចក្ដីអត់‌ធ្មត់ ដើម្បីឲ្យបានទទួលសេចក្ដីដែលបានសន្យា ដោយធ្វើតាមព្រះ‌ហឫទ័យព្រះ

37ពីព្រោះនៅតែបន្តិចទៀត «នោះព្រះ‌អង្គដែលត្រូវមក ទ្រង់នឹងយាងមកមែន ឥតបង្អង់ឡើយ

38តែពួកមនុស្សសុចរិតនឹងរស់នៅ ដោយអាងសេចក្ដីជំនឿ បើអ្នកណាថយទៅវិញ នោះចិត្តអញគ្មានសេចក្ដីអំណរចំពោះអ្នកនោះទេ»

39តែយើងរាល់គ្នាមិនមែនជាពួកអ្នក ដែលថយទៅវិញ ឲ្យត្រូវវិនាសនោះឡើយ គឺជាពួកអ្នកដែលមានសេចក្ដីជំនឿសំរាប់ឲ្យព្រលឹងបានសង្គ្រោះវិញ។

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →