Titus 1

Khmer BFBS (ព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធ ១៩៥៤)

Jump to: Chapter 2 →

1សំបុត្រប៉ុលខ្ញុំ ជាបាវបំរើនៃព្រះ ហើយជាសាវករបស់ព្រះ‌យេស៊ូវគ្រីស្ទ សំរាប់ជាសេចក្ដីជំនឿដល់ពួករើសតាំងនៃព្រះ នឹងសេចក្ដីចេះដឹងខាងឯសេចក្ដីពិត ដែលត្រូវនឹងសេចក្ដីគោរពប្រតិ‌បត្តិដល់ព្រះ

2ដោយសេចក្ដីសង្ឃឹមដល់ជីវិតដ៏នៅអស់‌កល្បជានិច្ច ដែលព្រះដ៏មិនចេះភូត ទ្រង់បានសន្យាមុនអស់ទាំងកល្ប

3តែនៅពេលកំណត់ នោះទើបបានសំដែងចេញឲ្យស្គាល់ព្រះ‌បន្ទូលទ្រង់ ដោយការប្រកាសប្រាប់ដែលផ្ញើទុកនឹងខ្ញុំ តាមបង្គាប់របស់ព្រះដ៏ជាព្រះ‌អង្គសង្គ្រោះនៃយើង

4ខ្ញុំផ្ញើមកអ្នកទីតុស ជាកូនពិតតាមសេចក្ដីជំនឿ ដែលយើងកាន់ជាមួយគ្នា សូមឲ្យអ្នកបានប្រកបដោយព្រះ‌គុណ នឹងសេចក្ដីសុខ‌សាន្ត មកអំពីព្រះដ៏ជាព្រះវរ‌បិតា ហើយអំពីព្រះ‌យេស៊ូវគ្រីស្ទ ជាព្រះ‌អង្គសង្គ្រោះនៃយើងរាល់គ្នា។

5ខ្ញុំបានទុកឲ្យអ្នកនៅកោះក្រេត ដើម្បីនឹងរៀបចំការដែលនៅខ្វះ ឲ្យស្រួល‌បួលឡើង ហើយនឹងតាំងឲ្យមានពួកចាស់‌ទុំនៅគ្រប់ទាំងទីក្រុង

6គឺបើមានអ្នកណាដែលរកចាប់ទោសមិនបាន ដែលមានប្រពន្ធតែ១ ហើយមានកូនចៅជឿដែរ ឥតមានអ្នកណាចោទប្រកាន់ ថាជាមនុស្សខូចអាក្រក់ ឬរឹង‌ចចេសអ្វីឡើយ នោះត្រូវតាំងគេចុះ ដូចជាខ្ញុំបានបង្គាប់អ្នកហើយ

7ដ្បិតគួរឲ្យអ្នកដែលត្រួត‌ត្រាបានឥតសៅ‌ហ្មង ដូចជាអ្នកជំនួយរបស់ព្រះដែរ មិនត្រូវមានចិត្តមានះ ឆាប់ខឹង ចំណូលស្រា ច្រឡោត ឬស៊ីសំណូកឡើយ

8ត្រូវមានចិត្តចៅ‌រ៉ៅ ស្រឡាញ់ការល្អ មានចិត្តធ្ងន់‌ធ្ងរ ហើយសុចរិត បរិសុទ្ធ ដឹងខ្នាតវិញ

9ព្រមទាំងកាន់ខ្ជាប់តាមព្រះ‌បន្ទូលដ៏ពិត ដូចជាបានបង្រៀនមកយើងហើយ ដើម្បីឲ្យអាចនឹងកំសាន្តចិត្តគេ ដោយសេចក្ដីបង្រៀនដ៏ត្រឹម‌ត្រូវ ហើយឲ្យបានផ្ចាញ់ដល់ពួកអ្នកដែលស្រដីទទឹង

10ដ្បិតមានមនុស្សជាច្រើន គឺក្នុងពួកអ្នកកាត់ស្បែកជាដើម ដែលរឹង‌រូស ជាពួកអ្នកដែលពោលពាក្យឥតប្រយោជន៍ ហើយបង្ខូចគំនិតមនុស្ស

11ត្រូវតែបំបាត់មាត់គេ ដ្បិតគេផ្តួលពួកអ្នកផ្ទះទាំងមូល ដោយបង្រៀនសេចក្ដីដែលមិនគួរគប្បី ឲ្យតែបានកំរៃដ៏លាមក

12មានពួកគេម្នាក់ គឺជាហោរារបស់ផងគេបានថា ពួកសាសន៍ក្រេតចេះតែភូត‌កុហក ជាសត្វព្រៃកំណាច ជាពួកល្មោភហើយកំជិល

13សេចក្ដីបន្ទាល់នេះត្រូវណាស់ ដូច្នេះ ត្រូវរំឭកឲ្យគេដឹងខ្លួនដោយតឹង‌រុឹង ដើម្បីឲ្យគេមានសេចក្ដីជំនឿត្រឹម‌ត្រូវវិញ

14ឥតស្តាប់តាមរឿងទំនៀមនៃសាសន៍យូដា ឬតាមសេចក្ដីបញ្ញត្តរបស់មនុស្ស ដែលបែរចេញពីសេចក្ដីពិតនោះឡើយ

15គ្រប់ទាំងអស់ជាស្អាតដល់អ្នកណាដែលស្អាត តែគ្មានអ្វីស្អាតសោះ ដល់ពួកអ្នកដែលស្មោក‌គ្រោក ហើយមិនជឿវិញនោះឡើយ គេស្មោក‌គ្រោកទាំងគំនិត ទាំងបញ្ញាចិត្តដែរ

16គេប្រកាន់ថា គេស្គាល់ព្រះ តែកិរិយាប្រព្រឹត្តរបស់គេមិនព្រមស្គាល់ព្រះទេ ដ្បិតគេជាមនុស្សគួរខ្ពើម ហើយរឹង‌ចចេស គឺជាមនុស្សឥតមានប្រយោជន៍អ្វីដល់ការល្អទាំងអស់។

Jump to: Chapter 2 →