Zephaniah 3

Kurdish (Kurmanji Încîl)

← Chapter 2 Jump to:

1Wey li wî bajarê serhildêr, pîs û zordar!

2Wî guhdariya dengekî nekir Terbiye jî qebûl nekir. Bi Xudan ewle nebû, Nêzîkî Xwedayê xwe nebû.

3Serwerên bajêr wekî şêran dikin himîn, Serekên wî gurên êvaran in. Heta serê sibê tiştekî nahêlin.

4Pêxemberên bajêr bêserûber û xayîn in. Kahinên wî Pîrozgeh herimand, Zorê li Şerîetê kir.

5Xudanê tê de rast e, Ew neheqiyê nake. Ew her sibe edaleta xwe pêk tîne Û her şeveq wê bernade. Lê kesê neheq nizane şerm çi ye.

6Xudan dibêje: “Min milet helak kirin, Bircên wan wêran bûn. Min kuçeyên wan xerab kirin, Tu kes tê re derbas nabe. Bajarên wan helak bûn, Kesek nema, rûniştî tuneye.

7Min di dilê xwe de got: ‘Wê gelê min esse ji min bitirse û terbiye qebûl bike. Wê malên te neyên tunekirin, Cezakirina min jî bi ser wan de neyê.’ Dîsa jî ew zû rabûn ku hemû karên xwe xerab bikin.”

8Li ser vê yekê gotina Xudan ev e: “Heta roja ku ezê rabim şahidiyê, Li benda min bin. Çimkî hikmê min ev e: Ezê miletan berhev bikim, Ezê padîşahiyan bidim hev Û xezeba xwe li ser wan, Tevahiya hêrsa xwe ya dijwar li ser wan birijînim. Çimkî tevahiya dinyayê Wê ji hêla agirê xîreta min ve bê daqurtandin.

9“Wî çaxî ezê lêvên miletan pak bikim Ku hemû gazî navê Xudan bikin Û mil bi mil ji min re xizmetê bikin.

10Ji aliyê din ê çemên Kûş ê, Wê kesên diperizin min. Gelê min ê belavbûyî, Pêşkêşiyan ji min re bînin.

11Tê wê rojê ji ber tevahiya karên xwe Yên te li dijî min kirine, şerm nekî. Çimkî ezê kesên bi pozbilindiyê şahiyê dikin, Wê gavê ji nav te rakim. Êdî tê careke din Li çiyayê min ê pîroz qure nebî.

12Lê ezê di nav te de Gelekî belengaz û nefsbiçûk bihêlim Û wê xwe bispêrin navê Xudan.

13Bermayiyên Îsraêl wê neheqiyê nekin. Wê derewan nekin, Di devê wan de Wê zimanekî hîlekar tunebe. Wê biçêrin û razên Û wê tu kes wan netirsîne.”

14Ya keça Siyonê, stranan bêje! Ya Îsraêl, bi kêf biqîre! Bi hemû dilê xwe kêfxweş be! Keça Orşelîmê, şahî bike!

15Xudan cezayên te rakirin, Dijminên te qewitandin. Xudanê Padîşahê Îsraêl, Di nav te de ye, Êdî tê ji xerabiyê netirsî.

16Wê rojê wê ji Orşelîmê re bê gotin: “Ya Siyon netirse! Bila sist nebe destê te.

17Xwedayê te Xudan Rizgarkarekî hêzdar e Û di nav te de ye! Wê ji bo te şa û kêfxweş bibe. Wê bi hezkirina xwe te nû bike, Ji bo te wê bi stranan dilgeş bibe.

18Ezê hesreta ji bo cejnan Ji nav te rakim. Ew ji bo te bar û riswatî ye.

19Va ye, ezê wî çaxî belaya xwe bidim Hemû kesên ku li te eziyet kirin. Ezê kesê kulek rizgar bikim, Kesên sirgûnbûyî berhev bikim. Ezê şerma wan bikim Pesin û navdarî û li seranserê dinyayê belav bikim.

20“Gava min hûn berhev kirin Ezê dîsa we bînim malê. Gava min di çavên we de Hûn vegerandin firehiya we ya berê, Ezê navdarî û pesnê bidim we Ku di nav hemû gelên dinyayê de hebe” dibêje Xudan.

← Chapter 2 Jump to: