1 Thessalonians 2

Kurdish Kurmanji 2024 SKB (کتاب مقدس به زبان کردی شیکاکی)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1گَلی بِرایا، اون بوخو دِزانِن گو هاتنا مَ لاره وَ به چِنَ نَبو.

2بَلگو هَ وِسا گو اون دِزانِن، دوزَ گو پِشتا مَ ناو شَهره فیلیپیه دا ایزا دیته بو و گَل مَدا رِفتارَگه پیس هاته بو گِرِن، بله مَ ناو خدایه خودا جُراَت دا شُله گو ناو گَلَک اختلافادا بُ وَ باسه انجیلا خدا بِگَن.

3چون گو تشویق گِرِنا مَ، ژه خَلَطه آن پیسیتیه نایِت؛ آن اَم سَعی ناگَن گو وَ بِلِبینِن،

4بَلگو هَ وِسا گو خدا اَم تأیید گِرِنَ گو انجیل بُ مَ بِتَ سِپاردِن، بَجا اَم ژی قِسَ دِگَن، نه بَر خاطره هِنده گو انسانی کَیف خوش گَن، بَلگو اَم دوو کَیف خوشیا خدایه گو دله مَ امتحان دِگَت دا نَ.

5چون هَ وِسا گو اون دِزانِن مَ قِسَدانا خودا نه چه جارا اَزمانَگه خَمِلاندی دا شُله، نه ژی اَم بِ نیّتا طمعه هاتِن، خدا شاهِدَ.

6نه ژی اَم دوو شُکوه و جلال ژه آلیه انسان دا بون، چه اَو شُکوه جلال ژه آلیه وَ بیت، چه ژه آلیه مِرُوه دی. دوزَ گو مقاما رسوله مسیحْ دا مَ اَو حَقَ هَبو گو اَم وه دِشده ژه وَ بِخازِن.

7بله بینا داییگَگه گو بِچوگه خو شار دِبیت، مَ ناو وَدا رِفتارَگه نَرم هَبو.

8هَژه گِرِنا مَ راستا وَدا وِسا گَلَک بو گو اَم حاضِر بون نه تِنه انجیلا خدا بِگَهَشِنینَ وَ، بَلگو جانه خو ژی رِیا وَدا بِدَن. چون گو اون بُ مَ گَلَک عزیز بِبون.

9چون گو گَلی بِرایا، زحمت و ایزایا مَ بیرا وَدا یَ، مَ شَو و رُژ شُل گِر گو وقته اَم انجیلا خدا بُ وَ وَعظ دِگَن، اَم بُ چی یگ ژه وَ نَبِنَ بارگِرانی.

10اون شاهِدِن و خدا ژی شاهِدَ گو رِفتارا مَ گَل وَ خُدان ایمانادا چه قیاسا مُقدس و صالِح و به عَیب بو.

11چون اون دِزانِن گو چاون بینا بابَگه گو گَل زارویه خودا رِفتاره دِگَت،

12مَ یگ بَ یگه وَ نصیحت گِر و تشویق گِر و مَ سِپاردَ وَ گو اون وِسا رِفتار گَن گو لاییقه خدا بیت، هَمَن اَو خدایه گو وَ گاز دِگَتَ ناو پادشاهی و شُکوه و جلالا خودا.

13اَم ژی سَریگ بَر خاطره وه یگه شُکرا خدا دِگَن گو وقته وَ کلاما خدا قَبول گِر، هَمَن اَو کلاما گو وَ ژه مَ بیهیست، وَ اَو کلام بینا کلاما بَشَری قَبول نَگِر، بَلگو وَ اَو بینا کلاما خدا قَبول گِر، گو بَراستی ژی وِسایَ؛ هَمَن اَو کلاما گو ناو وَ خُدان ایمانادا شُل دِگَت.

14چون گو گَلی بِرایا، وَ ژه کلیسایه خدا ناو حَریما یهودیه دا گو ناو مسیحْ عیسیْ دا نَ، نمونَ گِرت. چون گو وَ ژه هموَلاتِت خو هَمَن اَو ایزا دیتِن گو اَوان ژه یهودیا دیته بون،

15ژه هَمَن اَو یهودیه گو هم عیسیْ خاده گُشتِن، هم پِیغَمبَر، و اَم ژی هاوِتنَ دَروَ. اَو خدا کَیف خوش ناگَن و گَل تواوی بَشَری دُژمِناتیه دِگَن.

16و ناهِلِن اَم گَل قَومه گو یهودی نینِن دا قِسَ گَن گو اَو نجاته پَیدا گَن. وِسا بینا همو جاره اَو طاسِگا گُنَهه خو تِژی دِگَن. بله دوماییگه غَضَبا خدا سَر واندا هاتیَ.

17بله گَلی بِرایا، بَر خاطره هِنده گو اَم مدَتَگه گِم ژه وَ دور کَتِن، بله جسم دا نه له دل، مَ بِ گَلَک اشتیاقه سَعی گِر گو اَم وَ نِیزوک دا بِبینِن.

18چون گو مَ هَز دِگِر اَم بِنَ لاره وَ - اَز پولس بوخو، مِن چَند جارا سَعی گِر - بله شیطان بُ مَ بو مانِع.

19چون گو چیَ اُمید و شادی و تاجا اِفتخارا مَ حُضورا خادیه مَ عیسیْ مسیحْ دا وقته گو اَو تِت؟ ما اون نینِن؟

20چون گو شُکوه و جلال و شادیا مَ، اونِن.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →