1 Timothy 5

Kurdish Kurmanji 2024 SKB (کتاب مقدس به زبان کردی شیکاکی)

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1له پیرَمِری نَگَ هَوار، بَلگو اَوی وِسا تشویق گَ گو مِرُو دِبِژیت بابه تَیَ و زَلاما ژی بینا بِرایه خو،

2پیرَژِنا بینا داییگا خو، ژِنگه جیوانتِر ژی بینا خوشگا خو، ناو پاک بونا کامِل دا.

3حُرمَتا وان بِوَژِنه گو بَراستی به کَسِن، خُدان گَ.

4بله هَگو بِوَژِنَگه زارو آن نَوی هَبِن، بِهلَ گو اَو اَوِلی فِر بِن گو بِ خُدان گِرِنا خانوادا خو، دینداریا خو نیشان دَن و دِینا خو راستا داییگ و بابه خودا بیننَ جی، چون گو اَوَ خدا کَیف خوش دِگَت.

5اَو ژِنگا گو بَراستی بِوَژِنَ و به کَس مایَ، اُمیدا خو دایَ خدا و شَو و رُژ بِ لاواهیا و دعا گِرِن بُ درگاها خدا دَرباز دِگَت.

6بله اَو بِوَژِنا گو عیاشیه دِگَت، بِ وه حالی گو ساخَ، مِریَ.

7وان دِشدانَ ژی اَمِر گَ گو اَوان ژیانا خودا دِشدَگ چِنَبیت گو بَر خاطره وه بِنَ سرزنش گِرِن.

8هَگو مِرُوَگ نَگَهَشیتَ هَوجَییِت قَومه خو و مخصوصَن ژی خانوادا خو، ایمان حاشا گِریَ و ژه مِرُوَگه به ایمان ژی پیستِرَ.

9بِلا تِنه ناوه وان بِوَژِنا بِتَ نِویسین گو عَمره وان سَرایی شِصت سالایَ و ژِنا تِنه مِرُوَگه بونَ،

10و ناو شُله قَنج دا ناودَنگِن آنی: هَگو زارو مَزِن گِره بِن، مِوان ره اِخِسته بِن، پِیه اَونه گو ایمان مسیحْ هَنَ شُسته بِن، آریکاریا مِرُوه گو ایزا دیتِنَ گِره بِن و خو وَقفی هر جورَ شُلَگه قَنج گِره بِن.

11بله ناوه وان بِوَژِنه جیوانتِر نَنِویسَ، چون گو وقته شهوته وان اَوان ژه مسیحْ دور دِگَن، دِخازِن گو مِر گَن

12و وِسا بَر خاطره هِنده گو ایمانا خو یا پِشتا دِدانِنَ بِن پِیه خودا، محکوم دِبِن.

13خِنجی وِنَ، اَو فِرَ به خیرَتیه دِبِن، مال بِ مال دِگَرِن و نه تِنه به خیرَتِن، بَلگو پِشت سَره خلقه ژی قِسَ دِگَن و خو تِگَلی شُلا خلقه دِگَن و اَو قِسا گو نابی بِژِن، دِبِژِن.

14بَجا نَظَرا مِن اَوَیَ گو، بِوَژِنه جیوانتِر مِر گَن و بِچوگا بینِن، خانوادا خو خُدان گَن و فُرصَته نَدَنَ دُژمِنی گو بُختانا بِگَت.

15چون هَ نَهَ ژی هِندَگ ژه وان، منحرف بونَ و کَتِنَ دوو شیطانی دا.

16هَگو ژِنَگه خُدان ایمان ناو قَومه خودا بِوَژِن هَبِن، بِلا اَو بوخو وان بِبیتَ خُدان. نَهِلَ گو اَو سَر کلیسایه بِبِنَ بارگِرانی گو وِسا کلیسا بِگاریت کمکا وان ژِنگا بِگَت گو بَراستی بِوَژِنِن.

17اَو رِدین سِپیه گو باش سَرُکَتیه دِگَن، دو جارا هِند لاییقه احترامه نَ، مخصوصَن ژی اَونه گو بُ وَعظ گِرِن و دَرس دایینه زحمته دِکِشِن.

18چون گو نِویسارا مُقدس دِبِژیت: «دَوْه گایه گو چُخینه دِکُتیت، گِر نَدَ» و «پالَ مُستحَقه اِستاندِنا حَقه خویَ.»

19چه قِسه گو له ضِدّ رِدین سِپیَگه کلیسایه دِتَ گُتن، قَبول نَگَ، خِنجی بِ شَهادَتا دو آن سه شاهِدا.

20سَر اَونه گو اصرار هَنَ گُنَهه بِگَن، لاره همو کَسه بِگَ هَوار گو اَونه دی بِتِرسِن.

21اَز حُضورا خدا و مسیحْ عیسیْ و میلیاکَته هاتی بِژارتِن دا، تَ دِدَمَ سونده گو وان اَمران به هِنده گو راستا واندا قضاوته بِگَی بینی جی و گِرِنا چه شُله دا فَرق و جُداتیه نَدانِی.

22کِفش گِرِنا مِرُوَگه بُ خِذمَت گِرِنه دا لَز نَکَوَ و ناو گُنَهه مِرُوه دی دا ژی نَبَ شِریگ؛ خو پاک خُدان گَ.

23ایدی تِنه آوه نَوَخُ، بَلگو بَر خاطره مَعدا خو و وان نَخوشیه گو تَ گَلَک جارا هَیَ، گوشگَ شَرابه ژی وَخُ.

24گُنَهه هِندَ مِرُوا آشگَرانَ و پِش واندا دِچِنَ بُ آلیه دیوانه، بله گُنَهه هِندَ مِرُوه دی پاشه دووهار دِبِن.

25هَ وِسا ژی، شُله قَنج آشگَرانَ و حتا اَو شُله گو آشگَرا نینِن ژی مِرُو نِگاریت وَشارتی خُدان گَت.

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →