2 Timothy 2

Kurdish Kurmanji 2024 SKB (کتاب مقدس به زبان کردی شیکاکی)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1بَجا تِ اَی زارویه مِن، بِ لطفا گو ناو مسیحْ عیسیْ دایَ قاوَت بَ،

2و وان قِسه گو تَ حُضورا گَلَک شاهِدادا ژه مِن بیهیستیَ، بِسپارَ مِرُوه وفادار گو بِگارِن دَرسه بِدَنَ مِرُوه دی ژی.

3بینا سربازه مسیحْ عیسیْ یه قَنج، ناو زَجره واندا بِبَ شِریگ.

4چه سرباز وقته خِذمَته دِگَت، خو اسیری اُموره ژیانه ناگَت، چون گو آماجا وی کَیف خوشیا اَمیره ویَ.

5ورزشکارَگ هَگو گورَیَگی قانونه نَچیتَ پِش، تاجا سَرکَوتِنه نابَت.

6اَو کشاورزه گو گَلَک سَعیه دِگَت، اَوَ گو پِش همو کَسه دا حاصِله دِراگَت.

7سَر قِسا گو اَز دِبِژِم فِکِر گَ، چون گو خاده همو دِشدی دا دیه زاناییه بِدَتَ تَ.

8عیسیْ مسیحْ گو ناو مِریادا رابو و ژه نَسلا داوود پاشا بو، بینَ بیراخو، هَ وِسا گو انجیلا گو اَز وَعظ دِگَم دا دِتَ گُتن،

9گو اَز بَر خاطره وه زَجره دِکِشِم، وِسا گو اَز بینا مُجرما زنجیر گِرِمَ. بله کلاما خدا نایِتَ زنجیر گِرِن.

10بَجا اَز همو دِشدی بَر خاطره اَونه گو هاتنَ بِژارتِن تحمل دِگَم گو اَو ژی اَو نجاتا گو ناو مسیحْ عیسیْ دایَ، گَل شُکوه و جلالا اَبَدی بیننَ دَست.

11هِتبار وه قِسه دِتَ گِرِن: هَگو اَم گَل ویدا مِرِنَ، اَمه گَل ویدا ژی بژین؛

12هَگو اَم تحمل گَن، اَمه گَل ویدا ژی سَلطَنَته بِگَن؛ هَگو اَم اَوی حاشا گَن، اَو ژی دیه مَ حاشا گَت.

13هَگو اَم وفادار نَبِن، اَو وفادار دِمینیت، چون گو اَو نِگاریت خو حاشا گَت.

14وان دِشدانَ بینَ بیرا وان و حُضورا خدادا هُشداره بِدَ وان گو سَر قِسا شَری نَگَن، چون گو اَوَ شُلَگه باش نینَ، بَلگو تِنه گوهدارا بَین دِبَت.

15گَلَک سَعیه بِگَ گو تِ ژه آلیه خدا بِی قَبول گِرِن، بینا پالَیَگه گو چه دِشد بُ شَرم گِرِنه چِنینَ و کلاما راستیه دوز دِدَتَ شُله.

16ژه قِسه پوچ خو دور بِگِرَ، چون گو مِرُوا زِدَ و زِدَتِر دِبَتَ بُ آلیه به دینیه،

17قِسه وان مِرُوانَ دیه بینا نَساخیا پَنجَشِره پَخش بیت. هیمِنائوس و فیلِتوس ژه وان مِرُوانَ،

18گو ژه رِیا راستیه دَرکَوتِنَ و دِبِژِن گو رابونا ژه ناو مِریادا هَ نَهَ ژی قَوِمیَ. اَو ایمانا هِندَ مِرُوا بَین دِبَن.

19بله خیمه قاهیمَ گو خدا دانایَ، سَرپِیایَ و بِ وه نِویساره مُهر بویَ گو: «خاده اَو مِرُوه گو یه وینَ ناس دِگَت،» و «هَچی کَسه ناوه خاده تینیتَ اَزمان، دِبی ژه پیسیتیه وَقَطِت.»

20مالَگه مَزِن دا، تِنه آمانه زِر و زیو چِنینِن، بَلگو آمانه دار و یه گو بِ هَریه چه بونَ ژی هَنَ؛ هِندَ آمان بُ شُله مُهِمِن و هِندَگه دی بُ شُله سادَنَ.

21بَجا هَگو مِرُوَگ خو ژه وان دِشده گو مِن گُتن پاک خُدان گَت، اَو دیه بِبیتَ آمانَگ بُ شُله مُهِم، بینا آمانَگه مُقدسَ هاتی بِژارتِن، گو گِیر شُلا خُدانه ماله تِت و بُ هر شُلَگه قَنج حاضِرَ.

22بَجا ژه شهوته دَورانه زَلامَتیه بِحله و گَل اَونه گو بِ دلَگه پاک گاز خاده دِگَن، دوو صالِح بون و ایمان و مُحبّت و صُلح و سِلامتیه دا بَ.

23چه شُلا تَ وان شَره گو سَر به عاقلیه نَ نَکَته بیت؛ چون گو تِ دِزانی اَو دِبِنَ باعیثه شَری.

24خُلامه خاده نابی شَرگَر بیت، بَلگو دِبی گَل همو کَسه دا مِهربان بیت، بِگاریت دَرسه بِدَت و بِگاریت بِ صَبره پیسیتیه تحمل گَت،

25بِگاریت مِرُوه مخالف بِ نَرمیه اصلاح گَت گو رَنگَ خدا فُرصَتا تَوبَ گِرِنه بِدَتَ وان گو بِگَهَشِنَ مَعریفَتا راستیه،

26و بِنَ سَرخو و ژه طَلِگا ابلیس گو اَو اسیر گِرِنَ گو داخازیا وی بیننَ جی، بِحلِن.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →