Colossians 2

Kurdish Kurmanji 2024 SKB (کتاب مقدس به زبان کردی شیکاکی)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1بَجا اَز دِخازِم اون بِزانِن گو مِن بُ وَ و بُ اَونه گو ناو شَهره لائودیکیه دانَ و بُ تواوی اَونه گو اَز نِیزوک دا نَدیتِمَ، چه قیاسا غیرت هَیَ،

2گو دله وان قُرص بیت و بِ پِگوَبون ناو مُحبّته دا، بِگَهَشِنَ تواوی دَولمَندیا وه اطمینانا کامِل، هَمَن اَو اطمینانا گو ژه زاناییه تِت و وِسا بِگَهَشِنَ سِرّا خدا آنی مسیحْ،

3هَمَن اَو مسیحْ گو تواوی خِزینه حکمت و مَعریفَته ناو ویدا هاتنَ وَشارتِن.

4اَز وِنَ دِبِژِم گو چه کَس نَگاریت بِ بَحثه بَر بِ عاقل وَ بِلِبینیت.

5چون دوزَ گو بَدَنه مِن وِدَره نینَ، بله اَز له رِح دا لاره وَ مَ و ژه دیتِنا سَربَریا وَ و قاهیم بونا ایمانا وَ ناو مسیحْ دا کَیف خوشِم.

6ایجا هَ وِسا گو وَ مسیحْ عیسیْ خاده قَبول گِر، هَ وِسا ژی ناو مسیحْ عیسیْ دا بژین.

7ناو ویدا رَه وَدَن و چه بِن، و هَ وِسا گو وَ دَرس اِستاند، ناو ایمانه دا طیگ راوَستِن و سَررِژ ژه شُکُر گِرِنه بِن.

8هیشیار بِن گو چه کَس وَ بِ فَلسفَ و لِباندِنه پوچ اسیر نَگَت گو گورَیَگی رَسما انسانا و راوِژه وه دُنیایه نَ، نه گورَیَگی مسیحْ.

9چون گو تواوی پْربونا خداتیه گورَیَگی جسمه، ناو مسیحْ دا جی دِگِریت.

10و اون ناو مسیحْ دا گو سَره تواوی سَروَریا و اقتدارایَ، تِژی بونَ.

11هَمژی اون ناو مسیحْ دا هاتنَ سُنَت گِرِن، سُنَت بونَگه وِسا گو بِ دَست نینَ. اَو سُنَت بونَ هَمَن دَرخِستِنا شخصیتا نفسانی ژه وجوده یَ، گو بِ واسِطا مسیحْ هاتیَ گِرِن.

12و ناو غُسلا تعمیده دا، اون گَل ویدا چال بون و اون گَل ویدا ژی رابون، بِ واسِطا ایمان بِ شُلا قاوَتَ خدا گو مسیحْ ناو مِریادا راگِر.

13و اون، اَونه گو ناو به اَمری و سُنَت نَبونا نفسه خودا مِره بون، خدا اون گَل مسیحْ دا ساخ گِرِن و تواوی به اَمریِت مَ بَخشین،

14و سَنَدا قَره گو بِ قانونه خو له ضِدّ مَ هاته بو نِویسین و له ضِدّ مَ راوَستا بو، باطل گِر. اَوی بِ بِزمارگِرِنا وه سَر خاچِوَ، اَو بَین بِر.

15مسیحْ سَر خاچه، سیلاحه گو دَسته سَروَرا و خُدان قُدرَتادا بون اِستاند و سَرکَوت و اَو لاره همو کَسه رسوا گِرِن.

16بَجا ایجازه نَدَن گو چه کَس بَر خاطره خارِن و وَخارِنه، آن بَر خاطره عَیدا آن هَویا تازَ و خُدان گِرِنا رُژا شَنبیا مُقدس، سَر وَ قضاوته بِگَت.

17اَونَ وِنَ وِداتِر سیبَرا وان دِشدانَ گو قِرارَ بِن، بله اصلا وان یا مسیحَ.

18ایجازه نَدَن اَو کَسه گو سَر خوگوشگَ گِرِن و پَرستِش گِرِنا میلیاکَتا اصراره دِگَت، وَ رَد گَن. مِرُوَگه وِسا خو مَشغولی وان دِشده گو دیتنادا دیتیَ دِگَت و فِکره وی یه نفسانی اَوی به چِنَ مغرور دِگَت.

19مِرُوَگه وِسا خو قاهیم بِوَ سَریوَ ناگِریت، اَو سَره گو بِ وه تواوی بَدَن بِ واسِطا مُوِکا و بَندا خایی دِبیت و خو پِگوَ دِگِریت و وِسا بَدَن بِ مَزِن بونا گو ژه آلیه خدایَ، مَزِن دِبیت.

20هَگو اون گَل مسیحْ دا گورَیَگی راوِژه وه دُنیایه مِرِنَ، بُچی اون بینا وان مِرُوه گو هِشتا یه وه دُنیایه نَ، تسلیمی وان اُمورا دِبِن، اَو اُموره گو دِبِژِن:

21«دَسته خو له نَهَسو، طام نَگَ، دَسته خو له نَدَ!»؟

22اَونَ راستا وان دِشدا دانَ گو همو بِ استفادَ گِرِنه بَین دِچِن و گورَیَگی اَمر و دَرس دایینه انسانی نَ.

23بَراستی ژی وقته گو اَو مِرُوَنَ راستا وه مذهبا بَخودا هاتی چه گِرِن و خوگوشگَ گِرِن و ایزا کِشانا بَدَنه قِسَ دِگَن، اَو قِسَدانَ ظاهِرَگه بَر بِ عاقل پَیدا دِگَت، بله وان اَمرانَ چه اَرزِش چِنینِن گو بِگارِن پِشیا نفسه بِگِرِن.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →