James 5

Kurdish Kurmanji 2024 SKB (کتاب مقدس به زبان کردی شیکاکی)

← Chapter 4 Jump to:

1نَهَ، اون اَونه دَولمَند، بُ بَلایه گو قِرارَ سَره وَدا بِن، بِگیریِن و تازیه بِگِرِن.

2ثَروَتا وَ پِزِریَ و جِلِگه وَ سِبّی کَتِنه دا.

3زِر و زیوه وَ ژَنگه هاوِتیه، و ژَنگا وان له ضِدّ وَ دیه شَهادَته بِدَت و بینا آگِری، گوشته بَدَنا وَ دیه بُخُت. چون گو وَ رُژه دوماییگه دا خِزینه خِر گِریَ!

4بَرخودَنه، حَقه پاله گو زَویه وَ دِرونَ، هَمَن اَو حَقه گو وَ بِ حیلَبازیه لاره خو خُدان گِریَ، له ضِدّ وَ دِگَتَ هَوار و هَوارا اَونه گو حاصِله دِدورون گَهَشتیَ گوهه خادیه لَشگِرا.

5اون سَر رویه عَردی ناو دَولمَندی و شُله پیسَ نفسه دا ژیانَ. وَ دله خو بُ رُژا شَژه گِرِنه قَلَو گِرِنَ.

6وَ اَو مِرُوه صالِح محکوم گِریَ و گُشتیَ. اَو پِشیا وَ ناراوَستیت.

7بَجا گَلی بِرایا، حَتا هاتنا خاده صَبر گَن. بَرخودَنه کشاورز چاون هِویا حاصِلا گِیرهاتیَ عَردی دِمینیت و بُ وه صَبر دِگَت، حَتا هِنده گو بارانا اَوِلی و دوماییگه آنی بارانه پاییزه و بُهاره بِبارِنَ سَر عَردی.

8اون ژی صَبره بِگَن. دله خو قُرص خُدان گَن، چون گو هاتنا خاده نِیزوکَ.

9گَلی بِرایا، ژه یِگودو شِکایَته نَگَن، گو دیوانا وَ نَیِتَ گِرِن؛ بَرخودَنه، ’قاضی‘ بَر دَری راوَستایَ.

10گَلی بِرایا، اَو پِیغَمبَره گو بِ ناوه خاده قِسَ گِرِن، بِلا زَجر کِشان و صَبر گِرِنه دا بُ وَ بِبِنَ نمونَ.

11اَم اَونه گو صَبره دِگَن، وِسا دِزانِن گو ژه آلیه خدا بَرکت اِستاندِنَ. وَ راستا صَبرا ایوب بیهیستیَ، و وَ آماجا خاده دیتیَ، گو خاده چه قیاسا مِهربان و رَحمَ.

12بله اَی بِرایِت مِن، وانَ همویا مُهِمتِر اَوَیَ گو سوند نَخُن؛ نه بِ اَسمان، نه بِ عَرد، نه ژی بِ دِشدَگه دی. بَلگو ’بَلِیا‘ وَ بَله بیت و ’نَیا‘ وَ نه بیت گو اون محکوم نَبِن.

13ناو وَدا چه کَس زَجره دِکِشیت؟ بِلا دعایا بِگَت؛ ناو وَدا چه کَس کَیف خوشَ؟ بِلا اِستِرانا حمد و ثنایه بِخونیت.

14ناو وَدا چه کَس نَساخَ؟ بِلا گاز مَزِنِت کلیسایه بِگَت و اَو بُ وی دعایا بِگَن و بِ ناوه خاده بِ رونی اَوی مسح گَن.

15دعایا بِ ایمانه، دیه نجاته بِدَتَ مِرُوه نَساخ و خاده دیه اَوی راگَتَ سَرپِیا، و هَگو اَوی مِرُوی گُنَه گِره بِن دیه بِتَ بَخشین.

16بَجا لاره یِگودو گُنَهه خو اعتراف گَن و بُ یِگودو دعایا بِگَن گو اون شفایه بِگِرِن. دعایا مِرُوه صالِح، قُدرَتَگه عَظیم هَیَ و اَثَرا وه گَلَکَ.

17الیاس پِیغَمبَر مِرُوَگ بو بینا مَ و اَوی بِ تواوی دله خو دعا گِر گو باران نَباریت و سه سال و نیوا باران سَر رویه عَردی نَباری.

18پاشه اَوی دیسا دعا گِر و ژه اَسمانی باران باری و عَردی حاصِلا خو اینا.

19اَی بِرایِت مِن، هَگو کَسَگ ناو وَدا رِیا راستیه دا دَرکَویت و مِرُوَگ اَوی بِزُورنیت،

20بِلا اَو مِرُو بِزانیت گو هَچی کَسه گُنَهکارَگه ژه رِیا وی یا خَلَط بِزُورنیت، دیه جانه وی ژه مِرِنه نجات دَت و دیه گَلَک گُنَها وَشِریت.

← Chapter 4 Jump to: