Revelation 13

Kurdish Kurmanji 2024 SKB (کتاب مقدس به زبان کردی شیکاکی)

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1هِنگه مِن حیوانَگه وَحشی دیت گو ناو بَحره دا هاتَ دَروَ، اَوی دَه شاخ و هَفت سَر هَبون، و دَه تاج سَر شاخِت وی و سَر هر سَرَگه وی ناوَگه کُفری هاته بو نِویسین.

2اَو حیوانه وَحشی گو مِن دیت، بینا پِلِنگا بو؛ پِیه وی بینا پِیه هِرچا بو و دَوْه وی بینا دَوْه شِرا بو. اَژدَها قُدرَتا خو و تَخته خو و اقتدارَگه عَظیم دا وه حیوانه وَحشی.

3مِرُو دِگُت سَر یگ ژه سَره وه حیوانه وَحشی بیرینَگ گو دِگُشت هَبو، بله بیرینا گو اَو دِگُشت چه بِبو. تواوی عَرد وه حالیدا گو دوو وه حیوانه وَحشی دا دِچُن، مابونَ حَیر.

4مِرُوان پَرستِشا اَژدَها گِرِن، چون گو اَوی اقتدارا خو دابو وه حیوانه وَحشی و اَوان اَو حیوانه وَحشی پَرستِش گِرِن و دِگُتن: «کِیَ گو بینا وه حیوانه وَحشی بیت؟ و کِیَ گو بِگاریت له ضِدّ وی شَری بِگَت؟»

5بُ وه حیوانه وَحشی دَوْگ هاتَ دایین گو مَزِن مَزِن قِسَ گَت و کُفریا بِژیت. بُ وی ایجازَ هاتَ دایین گو چِل و دو هَویا اقتدارا خو بِدَتَ شُله.

6اَوی دَوْه خو وَگِر گو راستا خدادا کُفریا بِژیت، راستا ناوه وی و مالا وی کُفریا بِژیت، آنی راستا اَونه گو اَسمانی دا جی گِرتِنَ.

7هَمژی بُ وی ایجازَ هاتَ دایین گو له ضِدّ اَونه گو ایمان مسیحْ هَنَ دا شَری دامَزِرِنیت و سَر وان مسلط بیت. و بُ وی اقتدار هاتَ دایین گو سَر هر طایفَ و هر قَوم و هر اَزمان و هر مِلَتَگه حُکومَته بِگَت.

8تواوی اَونه گو سَر رویه عَردی جی گِرتِنَ دیه پَرستِشا وه حیوانه وَحشی بِگَن، آنی تواوی اَونه گو پِش دَستبه گِرِنا عالَمه ناوه وان دَفترا ژیانا وه بَرخِگا هاتی قُربانی گِرِن دا نَهاتیَ نِویسین.

9هَچی کَسه گوه هَیَ بِلا بِبیهیسیت:

10هَگو مِرُوَگ قِرار بیت اسیر بیت، اَو دیه بِچیتَ بُ اِسارَته. هَگو مِرُوَگ قِرار بیت بِ شمشیری بِتَ گُشتِن، اَو دیه بِ شمشیری بِتَ گُشتِن. اَو یگَ، طیگ راوَستان و ایمانا اَونه گو ایمان مسیحْ هَنَ دِخازیت.

11هِنگه مِن حیوانَگه وَحشیَ دی دیت گو عَردی دا دِدَرکَوت. اَو حیوانه وَحشی، دو شاخه بینا شاخه بَرخِگا هَبو و بینا اَژدَهایَگه قِسَ دِگِر.

12اَوی تواوی اقتدارا حیوانه وَحشیَ اَوِلی بَدَلا وی دِدا شُله و عَرد و اَهله وه مَجبور دِگِرِن گو حیوانه وَحشیَ اَوِلی پَرستِش گَن، اَو حیوانه گو بیرینا وی یا گو دِگُشت چه بِبو.

13حیوانه وَحشیَ دویه، نیشانه عَظیم نیشان دِدان، حتا شُلَگه وِسا دِگِر گو بَر چاوه خلقه، ژه اَسمانی آگِر بِباریتَ سَر رویه عَردی.

14اَوی، بِ نیشانه عَظیم گو ایجازَ هَبو بَدَلا حیوانه وَحشیَ اَوِلی نیشان دَت، اَونه گو سَر رویه عَردی جی گِرتِنَ لِباندِن و گُتَ وان گو صورَتَگه ژه وه حیوانه وَحشی چه گَن گو بِ شمشیری بیریندار بویَ، بله دیسا ژی ساخَ.

15بُ وی ایجازَ هاتَ دایین گو نَفَسه بِدَتَ صورَتا اَو حیوانه وَحشی گو صورَته اَو حیوانه وَحشی حتا بِگاریت قِسَ گَت و اَونه گو پَرستِشا صورَتا وه حیوانه وَحشی نَدِگِرِن، بِدَتَ گُشتِن.

16هَمژی اَوی همو کَس، گوشگَ و مَزِن، دَولمَند و فقیر، آزاد و خُلام مَجبور گِرِن گو نیشانا دانِنَ سَر دَسته خو یه راسته آن عَنیا خو،

17گو چه کَس نَگاریت بِکِریت آن بِفرُشیت خِنجی هِنده گو اَو نیشان هَبیت، گو اَو، نیشان آن ناوه اَو حیوانه وَحشی بو، آن ژی عَددا ناوه وی.

18اَوَ حکمته دِخازیت: بِلا هَچی کَسه گو فهم هَیَ، عَددا وه حیوانه وَحشی حساب گَت، چون گو اَوَ، عَددا انسانَ و عَددا وی شَشصد و شِصت و شَشَ.

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →