Titus 1

Kurdish Kurmanji 2024 SKB (کتاب مقدس به زبان کردی شیکاکی)

Jump to: Chapter 2 →

1ژه پولس، خُلامه خدا و رسوله عیسیْ مسیحْ. اَز هاتِمَ بِژارتِن گو ایمانا مِرُوه بِژارتیه خدا تَقویَت گَم و وه مَعریفَتا راستیا گو گورَیَگی دینداریه یَ، بِژِم.

2اَو راستیَ ژه اُمیدا ژیانا اَبَدی تِت، گو اَو خدایه گو چه جارا دِرَوا ناگَت، پِش دَستبه گِرِنا زَمانادا وَعدا وه دا مَ.

3و وقتَگه باش دا اَو وَعدَ آشگَرا بو، ناو وه کلاما گو وَعظ گِرِنا وه بِ اَمره نجاتگَره مَ خدا بُ مِن هاتَ سِپاردِن.

4بُ تیتوس، گو گورَیَگی ایمانا گو نَصیبه مَ همویا بویَ، زارویه مِن یه راستَ: لطف و آشتی و سِلامتی ژه آلیه خدایه باب و نجاتگَره مَ مسیحْ عیسیْ سَر تَ بیت.

5بَ وه یگه یَ گو مِن تِ هِلایی ناو جَزیرا کْرِت دا گو تِ وان شُله مایی سَراست گَی و هَ وِسا گو مِن بُ تَ اَمِر گِر، ناو هر شَهرَگه دا هِندَ رِدین سِپیا کِفش گَی؛

6هَگو کَسَگ به قُصور بیت، تِنه مِره ژِنَگه بیت و زارویه وی خُدان ایمان بِن و سَربَرَلایی و سَرکِش نَبِن.

7چون چاودِرَگ گو مسئوله شُلا خدایَ، نابی ناو ژیانه دا وِسا بیت گو بَر خاطره وه بِتَ سرزنش گِرِن. اَو نابی سَرخوَ بِچیت آن زو کَربه وی وَبیت آن مَه وَخار بیت آن زُره بِگَت آن ژی هَلاکه دِراوی بیت.

8بَلگو دِبی مِوانپَروَر بیت، هَژَ قَنجیه بِگَت، بِگاریت خو راگِریت، مِرُوَگه دوز و مُقدس و سَربَر بیت؛

9اَو دِبی خو قاهیم بِوَ وه کلاما مطمئن گو هاتیَ دَرس دایین بِگِریت، گو وِسا بِگاریت خلقه بِ دَرسا دوز نصیحت گَت و هَمژی بِگاریت ناو رویه اَونه گو مخالفته دِگَن دا راوَستیت.

10چون مِرُوه گو، سَرکِشِن و پوچ قِسَ دِگَن و حیلَبازِن گَلَکِن، مخصوصَن ناو وه دَستَگا گو سَر سُنَت بونه اصرار هَنَ.

11دِبی دَوْه وان مِرُوانَ بِتَ گِرتِن، چون گو اَو بَر خاطره هِنده گو بِگَهَشِنَ منفعتَگه کِرِت دَرسَگه دِدَن گو نابی بِدَن و وِسا تواوی خانوادا بَین دِبَن.

12یگ ژه پِیغَمبَرِت وان گُتیَ گو: «اَهله جَزیرا کْرِته همو جاره دِرَوا دِگَن، دِرِنده پیسِن، مِرُوه به خیرتَ زِگُیینَ.»

13اَو شَهادَتَ راستَ. بَجا له وان مِجِد بِگَ هَوار گو ناو ایمانه دا دوز بِن و

14خو وَقفی چیروکه یهودیا و حُکمه جَماعَتا گو ژه راستیه زُوِرینَ، نَگَن.

15بُ مِرُوه پاک، همو دِشد پاکَ، بله بُ مِرُوه مِرار و به ایمان، چه دِشد پاک نینَ، بَلگو هم فِکره وان و هَمژی وجدانا وان مِرارَ.

16اَو دِبِژِن گو خدا ناس دِگَن، بله بِ عمله خو اَوی رَد دِگَن. اَو منفورِن و به اَمریه دِگَن و گِیر چه شُلا قَنج نایِن.

Jump to: Chapter 2 →