Revelation 22

Kurdish Southern SKV (Kalhori) (کتاب مقدس به زبان کردی جنوبی - گویش کلهوری)

← Chapter 21 Jump to:

1ئەو وەخته فریشتەگه چەم ئاو ژیان نیشانم دا که هەر جور بلور بریقەێ هاتیاد و له تەخت خودا و تەخت وەرکەگه کەفتویه ڕێ و

2له ناوڕاس خێاوان شارەگه چیاد. هەرئیجوره له هەر دو لاێ چەمەگه، دار ژیان وەگەرد دوانزه جور میوەگەێەو بی که هەر مانگ میوەگەێ خوەێ دیاد. گڵایل ئەو داره ئەڕا شەفاێ ملەتیل بی.

3جا دیتر هویچ لانەتێگ نیه. بەڵکەم تەخت خودا و تەخت وەرکەگه ها ناوێ و خزمەتکاریلی پەرەسنێ.

4ئەوانه ڕوی ئەیو دوینن و ناوێ ها بان تەخت تێوڵیان.

5دیتر شەو نیه و ئەوانه وه نویر چراخ یا خوەر هەوەجی نێرن، چوینکه خوداوەند خودا بوده نویر ئەوانه و ئەوانه تا ئەبەد و تا ئەبەد سەڵتەنەت کەن.

6فریشته وەته پێم: «ئی قسیەيله شایسەێ دڵنیاییه و ڕاسه. خوداوەند، خوداێ روحیل پەێخەمەریل، فریشتەێ خوەێ هەناردێه تا ئەو چشته که باێه زوی هەڵبکەفێ، وه خزمەتکاریل خوەێ نیشان بێید.»

7«بنوڕ، وه ئی زویه تیەم! خوەش وه حاڵ کەسێگ که کەڵام نەبوەت ئی کتاوه پارێزنێد.»

8مه، یوحەنا، هەر ئەو کەسێگمه که ئی چشتیله شنەفتم و دیم. له شون شنەفتن و دین ئەوانه، کەفتمه بان پاێ ئەو فریشته که ئەوانه نیشانم داوید تا پەرەسشێ بکەم.

9وەلێ ئەو وه مه وەت: «نەبایه ئیجوره بکێ! منیش هەر جور توی و برایل توی، یانێ پەێخەمەریل و جور ئەوانه که کەڵام ئی کتاوه پارێزنن، خزمەتکارم. خودا بپەرەس.»

10ئەو وەخته وه مه وەت: «کەڵام نەبوەت ئی کتاوه مور مەکه چوینکه ئەو وەخته نزیکه.

11بیل تا ئایەم بەێ کاره، هەرئیجوره بەێ کارێ بکێ و ئایەم گەنیاێ هەرئیجوره گەنیان وه بار بارێ؛ ئایەم سالحان هەرئیجوره کار خاس بکێ و ئایەم موقەدەس، هەرئیجوره وه موقەدەسی خوەێ بەردەوام بمینێ.»

12«بنوڕ، و ئی زویه تیەم و دەسخوەشانەێ من ها گەردمەو تا وه هەر کەس وه پێ کارێ که کردێه له جێ بيەمه پێ.

13منم ’ئا‘ و منم ’ی‘، منم سەرەتا و منم ئاخر، منم سەرداڵ و منم دەس ئاخر.»

14خوەش وه حاڵ ئەوانه که بەتیەگەێ خوێان شورن تا حەق دەس پەێا کردن وه دار ژیان بیاشتوین و تا بتویەنن له دەروازەێیلەو بچنه ناو شار.

15گەماڵیل و جادوکەریل و خێزیل و خوینکەریل و بتپەرەسیل و گشت کەسیلێگ که درو دوس دێرن و درو وه جێ تیەرن، له دەیشت مینن.

16«مه، عیسا، فریشتەێ خوەم کل کردمەسه ئەڕا لادان تا ئی چشتیله وه کلیسایل شاێەتی بێید. مه ریشه و نەتەوەێ داود پادشا و هەسارەێ درەوشیاێ شەوەکیم.»

17روح خودا وەگەرد وەوی ئویشین: «بەو!» بیل تا هەر کەسێگ که شنەفێد بویشێد: «بەو!» بیل تا هەر کەسێگ تیەنیه باێد؛ بیل تا هەر کەسێگ ئاوەختی دێرێ، له ئاو ژیان وه پەتی بسێنێد.

18مه وه هەر کەسێگ که کەڵام نەبوەت ئی کتاوه شنەفێد هەڕەشه کەم که ئەگەر کەسێگ چشتێگ وەپێان زیایەو بکێد، خودا بەڵاێیل نویسریای ناو ئی کتاوه وه سەری تیەرێد.

19جا ئەگەر کەسێگ له کەڵام کتاو ئی نەبوەته چشتێگ کەمەو بکێد، خودا ئەوه له دار ژیان و له شار موقەدەس، که له ناو ئی کتاوه له باوەت ئەوانه نویسریاس، بی نسیوی کەێد.

20ئەیو که وه ئی چشتیله شاێەتی دێ، ئویشێد: «دڵنیا به و ئی زویه تیەم.» ئامین. بەو، ئێ خوداوەند عیسا!

21فیز خوداوەند عیسا وه گە رد گشتدانەو بود. ئامین.

← Chapter 21 Jump to: