bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Latin
/
Latin - Vulgata Clementina Hetzenauer Editore 1914
/
Proverbs 17
Proverbs 17
Latin - Vulgata Clementina Hetzenauer Editore 1914
← Chapter 16
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 18 →
1
Melior est buccella sicca cum gaudio, quam domus plena victimis cum iurgio.
2
Servus sapiens dominabitur filiis stultis, et inter fratres hereditatem dividet.
3
Sicut igne probatur argentum, et aurum camino: ita corda probat Dominus.
4
Malus obedit linguæ iniquæ: et fallax obtemperat labiis mendacibus.
5
Qui despicit pauperem, exprobrat factori eius: et qui ruina lætatur alterius, non erit impunitus.
6
Corona senum filii filiorum: et gloria filiorum patres eorum.
7
Non decent stultum verba composita: nec principem labium mentiens.
8
Gemma gratissima, expectatio præstolantis: quocumque se vertit, prudenter intelligit.
9
Qui celat delictum, quærit amicitias: qui altero sermone repetit, separat fœderatos.
10
Plus proficit correptio apud prudentem, quam centum plagæ apud stultum.
11
Semper iurgia quærit malus: angelus autem crudelis mittetur contra eum.
12
Expedit magis ursæ occurrere raptis fœtibus, quam fatuo confidenti in stultitia sua.
13
Qui reddit mala pro bonis, non recedet malum de domo eius.
14
Qui dimittit aquam, caput est iurgiorum: et antequam patiatur contumeliam, iudicium deserit.
15
Qui iustificat impium, et qui condemnat iustum, abominabilis est uterque apud Deum.
16
Quid prodest stulto habere divitias, cum sapientiam emere non possit? Qui altum facit domum suam, quærit ruinam: et qui evitat discere, incidet in mala.
17
Omni tempore diligit qui amicus est: et frater in angustiis comprobatur.
18
Stultus homo plaudet manibus cum spoponderit pro amico suo.
19
Qui meditatur discordias, diligit rixas: et qui exaltat ostium, quærit ruinam.
20
Qui perversi cordis est, non inveniet bonum: et qui vertit linguam, incidet in malum.
21
Natus est stultus in ignominiam suam: sed nec pater in fatuo lætabitur.
22
Animus gaudens ætatem floridam facit: spiritus tristis exiccat ossa.
23
Munera de sinu impius accipit, ut pervertat semitas iudicii.
24
In facie prudentis lucet sapientia: oculi stultorum in finibus terræ.
25
Ira patris, filius stultus: et dolor matris quæ genuit eum.
26
Non est bonum, damnum inferre iusto: nec percutere principem, qui recta iudicat.
27
Qui moderatur sermones suos, doctus et prudens est: et pretiosi spiritus vir eruditus.
28
Stultus quoque si tacuerit, sapiens reputabitur: et si compresserit labia sua, intelligens.
← Chapter 16
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 18 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31