2 Samuel 10

Latin - Clementine Vulgata 1598

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1Factum est autem post hc ut moreretur rex filiorum Ammon, et regnavit Hanon filius ejus pro eo.

2Dixitque David: Faciam misericordiam cum Hanon filio Naas, sicut fecit pater ejus mecum misericordiam. Misit ergo David, consolans eum per servos suos super patris interitu. Cum autem venissent servi David in terram filiorum Ammon,

3dixerunt principes filiorum Ammon ad Hanon dominum suum: Putas quod propter honorem patris tui miserit David ad te consolatores, et non ideo ut investigaret, et exploraret civitatem, et everteret eam, misit David servos suos ad te?

4Tulit itaque Hanon servos David, rasitque dimidiam partem barb eorum et prscidit vestes eorum medias usque ad nates, et dimisit eos.

5Quod cum nuntiatum esset David, misit in occursum eorum: erant enim viri confusi turpiter valde, et mandavit eis David: Manete in Jericho donec crescat barba vestra, et tunc revertimini.

6Videntes autem filii Ammon quod injuriam fecissent David, miserunt, et conduxerunt mercede Syrum Rohob, et Syrum Soba, viginti millia peditum, et a rege Maacha mille viros, et ab Istob duodecim millia virorum.

7Quod cum audisset David, misit Joab et omnem exercitum bellatorum.

8Egressi sunt ergo filii Ammon, et direxerunt aciem ante ipsum introitum port: Syrus autem Soba, et Rohob, et Istob, et Maacha, seorsum erant in campo.

9Videns igitur Joab quod prparatum esset adversum se prlium et ex adverso et post tergum, elegit ex omnibus electis Isral, et instruxit aciem contra Syrum:

10reliquam autem partem populi tradidit Abisai fratri suo, qui direxit aciem adversus filios Ammon.

11Et ait Joab: Si prvaluerint adversum me Syri, eris mihi in adjutorium: si autem filii Ammon prvaluerint adversum te, auxiliabor tibi.

12Esto vir fortis, et pugnemus pro populo nostro et civitate Dei nostri: Dominus autem faciet quod bonum est in conspectu suo.

13Iniit itaque Joab, et populus qui erat cum eo, certamen contra Syros: qui statim fugerunt a facie ejus.

14Filii autem Ammon videntes quia fugissent Syri, fugerunt et ipsi a facie Abisai, et ingressi sunt civitatem: reversusque est Joab a filiis Ammon, et venit Jerusalem.

15Videntes igitur Syri quoniam corruissent coram Isral, congregati sunt pariter.

16Misitque Adarezer, et eduxit Syros qui erant trans fluvium, et adduxit eorum exercitum: Sobach autem, magister militi Adarezer, erat princeps eorum.

17Quod cum nuntiatum esset David, contraxit omnem Isralem, et transivit Jordanem, venitque in Helam: et direxerunt aciem Syri ex adverso David, et pugnaverunt contra eum.

18Fugeruntque Syri a facie Isral, et occidit David de Syris septingentos currus, et quadraginta millia equitum: et Sobach principem militi percussit, qui statim mortuus est.

19Videntes autem universi reges qui erant in prsidio Adarezer, se victos esse ab Isral, expaverunt, et fugerunt quinquaginta et octo millia coram Isral. Et fecerunt pacem cum Isral, et servierunt eis: timueruntque Syri auxilium prbere ultra filiis Ammon.

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →