Ecclesiastes 12

Latin - Clementine Vulgata 1598

← Chapter 11 Jump to:

1[Memento Creatoris tui in diebus juventutis tu, antequam veniat tempus afflictionis, et appropinquent anni de quibus dicas: Non mihi placent;

2antequam tenebrescat sol, et lumen, et luna, et stell, et revertantur nubes post pluviam;

3quando commovebuntur custodes domus, et nutabunt viri fortissimi, et otios erunt molentes in minuto numero, et tenebrescent videntes per foramina;

4et claudent ostia in platea, in humilitate vocis molentis, et consurgent ad vocem volucris, et obsurdescent omnes fili carminis:

5excelsa quoque timebunt, et formidabunt in via. Florebit amygdalus, impinguabitur locusta, et dissipabitur capparis, quoniam ibit homo in domum ternitatis su, et circuibunt in platea plangentes.

6Antequam rumpatur funiculus argenteus, et recurrat vitta aurea, et conteratur hydria super fontem, et confringatur rota super cisternam,

7et revertatur pulvis in terram suam unde erat, et spiritus redeat ad Deum, qui dedit illum.

8Vanitas vanitatum, dixit Ecclesiastes, et omnia vanitas.]

9[Cumque esset sapientissimus Ecclesiastes, docuit populum, et enarravit qu fecerat; et investigans composuit parabolas multas.

10Qusivit verba utilia, et conscripsit sermones rectissimos ac veritate plenos.

11Verba sapientium sicut stimuli, et quasi clavi in altum defixi, qu per magistrorum consilium data sunt a pastore uno.

12His amplius, fili mi, ne requiras. Faciendi plures libros nullus est finis; frequensque meditatio, carnis afflictio est.

13Finem loquendi pariter omnes audiamus. Deum time, et mandata ejus observa: hoc est enim omnis homo,

14et cuncta qu fiunt adducet Deus in judicium pro omni errato, sive bonum, sive malum illud sit.]

← Chapter 11 Jump to: