Genesis 18

Latin - Clementine Vulgata 1598

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

1Apparuit autem ei Dominus in convalle Mambre sedenti in ostio tabernaculi sui in ipso fervore diei.

2Cumque elevasset oculos, apparuerunt ei tres viri stantes prope eum: quos cum vidisset, cucurrit in occursum eorum de ostio tabernaculi, et adoravit in terram.

3Et dixit: Domine, si inveni gratiam in oculis tuis, ne transeas servum tuum:

4sed afferam pauxillum aqu, et lavate pedes vestros, et requiescite sub arbore.

5Ponamque buccellam panis, et confortate cor vestrum: postea transibitis: idcirco enim declinastis ad servum vestrum. Qui dixerunt: Fac ut locutus es.

6Festinavit Abraham in tabernaculum ad Saram, dixitque ei: Accelera, tria sata simil commisce, et fac subcinericios panes.

7Ipse vero ad armentum cucurrit, et tulit inde vitulum tenerrimum et optimum, deditque puero: qui festinavit et coxit illum.

8Tulit quoque butyrum et lac, et vitulum quem coxerat, et posuit coram eis: ipse vero stabat juxta eos sub arbore.

9Cumque comedissent, dixerunt ad eum: Ubi est Sara uxor tua? Ille respondit: Ecce in tabernaculo est.

10Cui dixit: Revertens veniam ad te tempore isto, vita comite, et habebit filium Sara uxor tua. Quo audito, Sara risit post ostium tabernaculi.

11Erant autem ambo senes, provectque tatis, et desierant Sar fieri muliebria.

12Qu risit occulte dicens: Postquam consenui, et dominus meus vetulus est, voluptati operam dabo?

13Dixit autem Dominus ad Abraham: Quare risit Sara, dicens: Num vere paritura sum anus?

14Numquid Deo quidquam est difficile? juxta condictum revertar ad te hoc eodem tempore, vita comite, et habebit Sara filium.

15Negabit Sara, dicens: Non risi, timore perterrita. Dominus autem: Non est, inquit, ita: sed risisti.

16Cum ergo surrexissent inde viri, direxerunt oculos contra Sodomam: et Abraham simul gradiebatur, deducens eos.

17Dixitque Dominus: Num celare potero Abraham qu gesturus sum:

18cum futurus sit in gentem magnam, ac robustissimam, et benedicend sint in illo omnes nationes terr?

19Scio enim quod prcepturus sit filiis suis, et domui su post se ut custodiant viam Domini, et faciant judicium et justitiam: ut adducat Dominus propter Abraham omnia qu locutus est ad eum.

20Dixit itaque Dominus: Clamor Sodomorum et Gomorrh multiplicatus est, et peccatum eorum aggravatum est nimis.

21Descendam, et videbo utrum clamorem qui venit ad me, opere compleverint; an non est ita, ut sciam.

22Converteruntque se inde, et abierunt Sodomam: Abraham vero adhuc stabat coram Domino.

23Et appropinquans ait: Numquid perdes justum cum impio?

24si fuerint quinquaginta justi in civitate, peribunt simul? et non parces loco illi propter quinquaginta justos, si fuerint in eo?

25Absit a te ut rem hanc facias, et occidas justum cum impio, fiatque justus sicut impius, non est hoc tuum: qui judicas omnem terram, nequaquam facies judicium hoc.

26Dixitque Dominus ad eum: Si invenero Sodomis quinquaginta justos in medio civitatis, dimittam omni loco propter eos.

27Respondensque Abraham, ait: Quia semel cpi, loquar ad Dominum meum, cum sim pulvis et cinis.

28Quid si minus quinquaginta justis quinque fuerint? delebis, propter quadraginta quinque, universam urbem? Et ait: Non delebo, si invenero ibi quadraginta quinque.

29Rursumque locutus est ad eum: Sin autem quadraginta ibi inventi fuerint, quid facies? Ait: Non percutiam propter quadraginta.

30Ne quso, inquit, indigneris, Domine, si loquar: quid si ibi inventi fuerint triginta? Respondit: Non faciam, si invenero ibi triginta.

31Quia semel, ait, cpi loquar ad Dominum meum: quid si ibi inventi fuerint viginti? Ait: Non interficiam propter viginti.

32Obsecro, inquit, ne irascaris, Domine, si loquar adhuc semel: quid si inventi fuerint ibi decem? Et dixit: Non delebo propter decem.

33Abiitque Dominus, postquam cessavit loqui ad Abraham: et ille reversus est in locum suum.

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

Recommended Reading

Commentary Genesis Commentaries → Devotional Genesis Devotional Guide → Get This Bible Latin - Clementine Vulgata 1598 Study Bible →