James 5

Latin - Clementine Vulgata 1598

← Chapter 4 Jump to:

1Agite nunc divites, plorate ululantes in miseriis vestris, qu advenient vobis.

2Diviti vestr putrefact sunt, et vestimenta vestra a tineis comesta sunt.

3Aurum et argentum vestrum ruginavit: et rugo eorum in testimonium vobis erit, et manducabit carnes vestras sicut ignis. Thesaurizastis vobis iram in novissimis diebus.

4Ecce merces operariorum, qui messuerunt regiones vestras, qu fraudata est a vobis, clamat: et clamor eorum in aures Domini sabbaoth introivit.

5Epulati estis super terram, et in luxuriis enutristis corda vestra in die occisionis.

6Addixistis, et occidistis justum, et non resistit vobis.

7Patientes igitur estote, fratres, usque ad adventum Domini. Ecce agricola exspectat pretiosum fructum terr, patienter ferens donec accipiat temporaneum et serotinum.

8Patientes igitur estote et vos, et confirmate corda vestra: quoniam adventus Domini appropinquavit.

9Nolite ingemiscere, fratres, in alterutrum, ut non judicemini. Ecce judex ante januam assistit.

10Exemplum accipite, fratres, exitus mali, laboris, et patienti, prophetas qui locuti sunt in nomine Domini.

11Ecce beatificamus eos qui sustinuerunt. Sufferentiam Job audistis, et finem Domini vidistis, quoniam misericors Dominus est, et miserator.

12Ante omnia autem, fratres mei, nolite jurare, neque per clum, neque per terram, neque aliud quodcumque juramentum. Sit autem sermo vester: Est, est: Non, non: ut non sub judicio decidatis.

13Tristatur aliquis vestrum? oret. quo animo est? psallat.

14Infirmatur quis in vobis? inducat presbyteros ecclesi, et orent super eum, ungentes eum oleo in nomine Domini:

15et oratio fidei salvabit infirmum, et alleviabit eum Dominus: et si in peccatis sit, remittentur ei.

16Confitemini ergo alterutrum peccata vestra, et orate pro invicem ut salvemini: multum enim valet deprecatio justi assidua.

17Elias homo erat similis nobis passibilis: et oratione oravit ut non pluret super terram, et non pluit annos tres, et menses sex.

18Et rursum oravit: et clum dedit pluviam, et terra dedit fructum suum.

19Fratres mei, si quis ex vobis erraverit a veritate, et converterit quis eum:

20scire debet quoniam qui converti fecerit peccatorem ab errore vi su, salvabit animam ejus a morte, et operiet multitudinem peccatorum.

← Chapter 4 Jump to: