bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Latin
/
Latin - Clementine Vulgata 1598
/
Job 32
Job 32
Latin - Clementine Vulgata 1598
← Chapter 31
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 33 →
1
Omiserunt autem tres viri isti respondere Job, eo quod justus sibi videretur.
2
Et iratus indignatusque est Eliu filius Barachel Buzites, de cognatione Ram: iratus est autem adversum Job, eo quod justum se esse diceret coram Deo.
3
Porro adversum amicos ejus indignatus est, eo quod non invenissent responsionem rationabilem, sed tantummodo condemnassent Job.
4
Igitur Eliu expectavit Job loquentem, eo quod seniores essent qui loquebantur.
5
Cum autem vidisset quod tres respondere non potuissent, iratus est vehementer.
6
Respondensque Eliu filius Barachel Buzites, dixit: [Junior sum tempore, vos autem antiquiores: idcirco, demisso capite, veritus sum vobis indicare meam sententiam.
7
Sperabam enim quod tas prolixior loqueretur, et annorum multitudo doceret sapientiam.
8
Sed, ut video, spiritus est in hominibus, et inspiratio Omnipotentis dat intelligentiam.
9
Non sunt longvi sapientes, nec senes intelligunt judicium.
10
Ideo dicam: Audite me: ostendam vobis etiam ego meam sapientiam.
11
Expectavi enim sermones vestros; audivi prudentiam vestram, donec disceptaremini sermonibus;
12
et donec putabam vos aliquid dicere, considerabam: sed, ut video, non est qui possit arguere Job, et respondere ex vobis sermonibus ejus.
13
Ne forte dicatis: Invenimus sapientiam: Deus projecit eum, non homo.
14
Nihil locutus est mihi: et ego non secundum sermones vestros respondebo illi.
15
Extimuerunt, nec responderunt ultra, abstuleruntque a se eloquia.
16
Quoniam igitur expectavi, et non sunt locuti: steterunt, nec ultra responderunt:
17
respondebo et ego partem meam, et ostendam scientiam meam.
18
Plenus sum enim sermonibus, et coarctat me spiritus uteri mei.
19
En venter meus quasi mustum absque spiraculo, quod lagunculas novas disrumpit.
20
Loquar, et respirabo paululum: aperiam labia mea, et respondebo.
21
Non accipiam personam viri, et Deum homini non quabo.
22
Nescio enim quamdiu subsistam, et si post modicum tollat me factor meus.]
← Chapter 31
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 33 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42