Nahum 3

Latin - Nova Vulgata 1979

← Chapter 2 Jump to:

1Vae, civitas sanguinum,universa mendaciipraeda plena!Non recedet a te rapina.

2Vox flagellorum et vox strepitus rotarum,equi frementes et quadrigae ferventes,equites irruentes

3et gladii micantes et hastae fulguranteset multitudo interfectorum et acervi mortuorum;nec est finis cadaverum,et corruunt super corpora.

4Hoc propter multitudinem fornicationum meretricisspeciosae et gratae et habentis maleficia,quae vendidit gentes fornicationibus suiset nationes maleficiis suis.

5" Ecce ego ad te,dicit Dominus exercituum;et levabo vestimentum tuum in faciem tuamet ostendam gentibus nuditatem tuamet regnis ignominiam tuam.

6Et proiciam super te abominationeset contumeliis te afficiam;et ponam te in exemplum.

7Et erit: omnis, qui viderit te,resiliet a te et dicet:Vastata est Nineve!Quis dolebit super eam?Unde quaeram consolatorem tibi?".

8Numquid melior es quam Noamon,quae habitabat in fluminibus?Aquae in circuitu eius:cuius vallum mare,aquae muri eius.

9Chus fuit fortitudo eiuset Aegyptus, cuius non est finis;Phut et Libyes fuerunt in auxilio eius.

10Sed et ipsa in transmigrationem ducta est,ivit in captivitatem.Parvuli eius elisi suntin capite omnium viarum;et super inclitos eius miserunt sortem,et omnes optimates eius constricti sunt in compedibus.

11Et tu ergo inebriaberis,eris despecta;et tu quaeresrefugium ab inimico.

12Omnes munitiones tuae sicut ficuscum ficis praecocibus:si concussae fuerint,cadent in os comedentis.

13Ecce populus tuus,mulieres in medio tui;inimicis tuis late patebuntportae terrae tuae;devorabit ignis vectes tuos.

14Aquam propter obsidionem hauri tibi,firma munitiones tuas;intra in lutum et calca argillam,tene typum laterum.

15Ibi comedet te ignis,peribis gladio,devorabit te ut bruchus.Augere ut bruchus,multiplicare ut locusta.

16Plures fecisti negotiatores tuosquam stellae sint caeli;bruchus exuit pellemet avolavit.

17Custodes tui quasi locustae,et scribae tui quasi agmen locustarum,quae considunt in saepibusin die frigoris;sol ortus est,et avolaverunt,non est cognitus locus earum,ubi fuerint.

18Dormiunt pastores tui, rex Assyriae,requiescunt principes tui;dispersus est populus tuus in montibus,et non est qui congreget.

19Non est remedium fracturae tuae,insanabilis est plaga tua;omnes, qui audierint auditionem tuam,plaudent manibus super te,quia super quem non transiitmalitia tua semper? ".

← Chapter 2 Jump to: