James 5

Latin - Vulgata Sistina

← Chapter 4 Jump to:

1Agite nunc divites, plorate ululantes in miseriis vestris, quae advenient vobis.

2Divitiae vestrae putrefactae sunt: et vestimenta vestra a tineis comesta sunt.

3Aurum, et argentum vestrum aeruginavit: et aerugo eorum in testimonium vobis erit, et manducabit carnes vestras sicut ignis. Thesaurizastis vobis iram in novissimis diebus.

4Ecce merces operariorum, qui messuerunt regiones vestras, quae fraudata est a vobis, clamat: et clamor eorum in aures Domini sabbaoth introivit.

5Epulati estis super terram, et in luxuriis enutristis corda vestra in die occisionis.

6Adduxistis, et occidistis iustum, et non resistit vobis.

7Patientes igitur estote fratres usque ad adventum Domini. Ecce agricola expectat pretiosum fructum terrae, patienter ferens donec accipiat temporaneum, et serotinum.

8Patientes igitur estote et vos, et confirmate corda vestra: quoniam adventus Domini appropinquabit.

9Nolite ingemiscere fratres in alterutrum, ut non iudicemini. Ecce iudex ante ianuam assistit.

10Exemplum accipite, fratres, exitus mali, laboris, et patientiae, Prophetas: qui locuti sunt in nomine Domini.

11Ecce beatificamus eos, qui sustinuerunt. Sufferentiam Iob audistis, et finem Domini vidistis, quoniam misericors Dominus est, et miserator.

12Ante omnia autem fratres mei nolite iurare, neque per caelum, neque per terram, neque aliud quodcumque iuramentum. Sit autem sermo vester: Est, est: Non, non: ut non sub iudicio decidatis.

13Tristatur autem aliquis vestrum: oret aequo animo et psallat.

14Infirmatur quis in vobis? inducat presbyteros Ecclesiae, et orent super eum, ungentes eum oleo in nomine Domini:

15et oratio fidei salvabit infirmum, et alleviabit eum Dominus: et si in peccatis sit, remittentur ei.

16Confitemini ergo alterutrum peccata vestra, et orate pro invicem ut salvemini: multum enim valet deprecatio iusti assidua.

17Elias homo erat similis nobis passibilis: et oratione oravit ut non plueret super terram, et non pluit annos tres, et menses sex.

18Et rursum oravit: et caelum dedit pluviam, et terra dedit fructum suum.

19Fratres mei, si quis ex vobis erraverit a veritate, et converterit quis eum:

20scire debet quoniam qui converti fecerit peccatorem ab errore viae suae, salvabit animam eius a morte, et operiet multitudinem peccatorum.

← Chapter 4 Jump to: