Luke 24

Latin - Vulgata Sistina

← Chapter 23 Jump to:

1Una autem sabbati valde diluculo venerunt ad monumentum, portantes quae paraverant, aromata:

2et invenerunt lapidem revolutum a monumento.

3Et ingressae non invenerunt corpus Domini Iesu.

4Et factum est, dum mente consternatae essent de isto, ecce duo viri steterunt secus illas in veste fulgenti.

5Cum timerent autem, et declinarent vultum in terram, dixerunt ad illas: Quid quaeritis viventem cum mortuis?

6non est hic, sed surrexit: recordamini qualiter locutus est vobis, cum adhuc in Galilaea esset,

7dicens: Quia oportet filium hominis tradi in manus hominum peccatorum, et crucifigi, et die tertia resurgere.

8Et recordatae sunt verborum eius.

9Et regressae a monumento nunciaverunt haec omnia illis undecim, et ceteris omnibus.

10Erat autem Maria Magdalene, et Ioanna, et Maria Iacobi, et ceterae, quae cum eis erant, quae dicebant ad Apostolos haec.

11Et visa sunt ante illos, sicut deliramentum verba ista: et non crediderunt illis.

12Petrus autem surgens cucurrit ad monumentum: et procumbens vidit linteamina sola posita, et abiit secum mirans quod factum fuerat.

13Et ecce duo ex illis ibant ipsa die in castellum, quod erat in spatio stadiorum sexaginta ab Ierusalem, nomine Emmaus.

14et ipsi loquebantur ad invicem de his omnibus, quae acciderant.

15Et factum est, dum fabularentur, et secum quaererent: et ipse Iesus appropinquans ibat cum illis:

16oculi autem illorum tenebantur ne eum agnoscerent.

17Et ait ad illos: Qui sunt hi sermones, quos confertis ad invicem ambulantes, et estis tristes?

18Et respondens unus, cui nomen Cleophas, dixit ei: Tu solus peregrinus es in Ierusalem, et non cognovisti quae facta sunt in illa his diebus?

19Quibus ille dixit: Quae? Et dixerunt: De Iesu Nazareno, qui fuit vir propheta, potens in opere, et sermone coram Deo, et omni populo:

20Et quomodo eum tradiderunt summi sacerdotes, et principes nostri in damnationem mortis, et crucifixerunt eum.

21nos autem sperabamus quia ipse esset redempturus Israel: et nunc super haec omnia, tertia dies est hodie quod haec facta sunt.

22Sed et mulieres quaedam ex nostris terruerunt nos, quae ante lucem fuerunt ad monumentum,

23et, non invento corpore eius, venerunt, dicentes se etiam visionem angelorum vidisse, qui dicunt eum vivere.

24Et abierunt quidam ex nostris ad monumentum: et ita invenerunt sicut mulieres dixerunt, ipsum vero non invenerunt.

25Et ipse dixit ad eos: O stulti, et tardi corde ad credendum in omnibus, quae locuti sunt Prophetae!

26Nonne haec oportuit pati Christum, et ita intrare in gloriam suam?

27Et incipiens a Moyse, et omnibus Prophetis, interpretabatur illis in omnibus scripturis, quae de ipso erant.

28Et appropinquaverunt castello quo ibant: et ipse se finxit longius ire.

29Et coegerunt illum, dicentes: Mane nobiscum, quoniam advesperascit, et inclinata est iam dies. Et intravit cum illis.

30Et factum est, dum recumberet cum eis, accepit panem, et benedixit, ac fregit, et porrigebat illis.

31Et aperti sunt oculi eorum, et cognoverunt eum: et ipse evanuit ex oculis eorum.

32Et dixerunt ad invicem: Nonne cor nostrum ardens erat in nobis dum loqueretur in via, et aperiret nobis Scripturas?

33Et surgentes eadem hora regressi sunt in Ierusalem: et invenerunt congregatos undecim, et eos, qui cum illis erant,

34dicentes: Quod surrexit Dominus vere, et apparuit Simoni.

35Et ipsi narrabant quae gesta erant in via: et quomodo cognoverunt eum in fractione panis.

36Dum autem haec loquuntur, stetit Iesus in medio eorum, et dicit eis: Pax vobis: ego sum, nolite timere.

37Conturbati vero, et conterriti, existimabant se spiritum videre.

38Et dixit eis: Quid turbati estis, et cogitationes ascendunt in corda vestra?

39Videte manus meas, et pedes, quia ego ipse sum: palpate, et videte: quia spiritus carnem, et ossa non habet, sicut me videtis habere.

40Et cum hoc dixisset, ostendit eis manus, et pedes.

41Adhuc autem illis non credentibus, et mirantibus prae gaudio, dixit: Habetis hic aliquid, quod manducetur?

42At illi obtulerunt ei partem piscis assi, et favum mellis.

43Et cum manducasset coram eis, sumens reliquias dedit eis.

44Et dixit ad eos: Haec sunt verba, quae locutus sum ad vos, cum adhuc essem vobiscum, quoniam necesse est impleri omnia, quae scripta sunt in lege Moysi, et Prophetis, et Psalmis de me.

45Tunc aperuit illis sensum ut intelligerent Scripturas.

46et dixit eis: Quoniam sic scriptum est, et sic oportebat Christum pati, et resurgere a mortuis tertia die:

47et praedicari in nomine eius poenitentiam, et remissionem peccatorum in omnes gentes, incipientibus ab Ierosolyma.

48Vos autem testes estis horum.

49Et ego mittam promissum Patris mei in vos. vos autem sedete in civitate, quoadusque induamini virtute ex alto.

50Eduxit autem eos foras in Bethaniam: et elevatis manibus suis benedixit eis.

51Et factum est, dum benediceret illis, recessit ab eis, et ferebatur in caelum.

52Et ipsi adorantes regressi sunt in Ierusalem cum gaudio magno:

53et erant semper in templo, laudantes, et benedicentes Deum. Amen.

← Chapter 23 Jump to: