bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Latin
/
Latin - Vulgata Sistina
/
Numbers 15
Numbers 15
Latin - Vulgata Sistina
← Chapter 14
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 16 →
1
Locutus est Dominus ad Moysen, dicens:
2
Loquere ad filios Israel, et dices ad eos: Cum ingressi fueritis Terram habitationis vestrae, quam ego dabo vobis,
3
et feceritis oblationem Domino in holocaustum, aut victimam pacificam, vota solventes, vel sponte offerentes munera, aut in sollemnitatibus vestris adolentes odorem suavitatis Domino, de bobus sive de ovibus:
4
offeret quicumque immolaverit victimam, sacrificium similae, decimam partem ephi, conspersam oleo, quod mensuram habebit quartam partem hin:
5
et vinum ad liba fundenda eiusdem mensurae dabit in holocaustum sive in victimam. Per agnos singulos
6
et arietes erit sacrificium similae duarum decimarum, quae conspersa sit oleo tertiae partis hin:
7
et vinum ad libamentum tertiae partis eiusdem mensurae offeret in odorem suavitatis Domino.
8
Quando vero de bobus feceris holocaustum aut hostiam, ut impleas votum vel pacificas victimas,
9
dabis per singulos boves similae tres decimas conspersae oleo, quod habeat medium mensurae hin:
10
et vinum ad liba fundenda eiusdem mensurae in oblationem suavissimi odoris Domino.
11
Sic facies
12
per singulos boves et arietis et agnos et hoedos.
13
Tam indigenae quam peregrini
14
eodem ritu offerent sacrificia.
15
Unum praeceptum erit atque iudicium tam vobis quam advenis terrae.
16
Locutus est Dominus ad Moysen, dicens:
17
Loquere filiis Israel, et dices ad eos:
18
Cum veneritis in terram, quam dabo vobis,
19
et comederitis de panibus regionis illius, separabitis primitias Domino
20
de cibis vestris. Sicut de areis primitias separabitis,
21
ita et de pulmentis dabitis primitiva Domino.
22
Quod si per ignorantiam praeterieritis quidquam horum, quae locutus est Dominus ad Moysen,
23
et mandavit per eum ad vos, a die qua coepit iubere et ultra,
24
oblitaque fuerit facere multitudo: offeret vitulum de armento, holocaustum in odorem suavissimum Domino, et sacrificum eius ac liba, ut ceremoniae postulant, hircumque pro peccato:
25
et rogabit sacerdos pro omni multitudine filiorum Israel: et dimittetur eis, quoniam non sponte peccaverunt, nihilominus offerentes incensum Domino pro se et pro peccato atque errore suo:
26
et dimittetur universae plebi filiorum Israel, et advenis, qui peregrinantur inter eos: quoniam culpa est omnis populi per ignorantiam.
27
Quod si anima una nesciens peccaverit, offeret capram anniculam pro peccato suo:
28
et deprecabitur pro ea sacerdos, quod inscia peccaverit coram Domino: impetrabitque ei veniam, et dimittetur illi.
29
Tam indigenis quam advenis una lex erit omnium, qui peccaverint ignorantes.
30
Anima vero, quae per superbiam aliquid commiserit, sive civis sit ille, sive peregrinus, (quoniam adversus Dominum rebellis fuit) peribit de populo suo:
31
verbum enim Domini contempsit, et praeceptum illius fecit irritum: idcirco delebitur, et portabit iniquitatem suam.
32
Factum est autem, cum essent filii Israel in solitudine, et invenissent hominem colligentem ligna in die Sabbati,
33
obtulerunt eum Moysi et Aaron et universae multitudini.
34
Qui recluserunt eum in carcerem, nescientes quid super eo facere deberent.
35
Dixitque Dominus ad Moysen: Morte moriatur homo iste, obruat eum lapidibus omnis turba extra castra.
36
Cumque eduxissent eum foras, obruerunt eum lapidibus, et mortuus est, sicut praeceperat Dominus.
37
Dixit quoque Dominus ad Moysen:
38
Loquere filiis Israel, et dices ad eos ut faciant sibi fimbrias per angulos palliorum, ponentes in eis vittas hyacinthinas:
39
quas cum viderint, recordentur omnium mandatorum Domini, nec sequantur cogitationes suas et oculos per res varias fornicantes,
40
sed magis memores praeceptorum Domini faciant ea, sintque sancti Deo suo.
41
Ego Dominus Deus vester, qui eduxi vos de Terra Aegypti, ut essem Deus vester.
← Chapter 14
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 16 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36