Ruth 3

Mizo OV

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Tin, a pi Naomi chuan a hnênah, “Ka fanu, i tâna ṭha tûr khawsakna ka zawnsak dâwn lâwm che ni?

2Kan laichînpa Boaza, a chhiahhlawh nulate nêna hna i va thawhna kha a awm a ni lâwm ni? Ngai teh, zâninah hian hruihah barli a zâp fai dâwn a.

3Chutichuan, inbual la, inthih la, i incheina puan sin la, hruihah chuan zuk kal rawh; amaherawhchu, chaw te a eia a in zawh hma loh chuan a hnênah inhriattîr hauh suh ang che.

4Tin, heti hi a ni ang a, a mut hunah chuan a mutna chu chhinchhiah la; tin, lût la, a ke hlîm la, mu rawh; tin, ani chuan i tih tûr chu a lo hrilh ang che,” a ti a.

5Tin, ani chuan a hnênah, “I sawi apiang chu ka ti ang e,” a ti a.

6Tichuan, hruihah chuan a zuk kal a, a piin a hrilh ang apiang chuan a ti a.

7Tin, Boaza chuan chaw a ei a, a in zawh chuan a rilru a lo hlim ta êm êm a, buh vûm bulah chuan mu tûrin a kal ta a; tin, zawi têin a va kal a, a ke chu a hlîm a, a mu ve ta a.

8Tin, heti hi a ni a, zanlaiah chuan chu pa chuan a hlau va, lehlam a hawi a; tin, ngai teh, a ke bulah chuan hmeichhia a lo mu reng mai a.

9Tin, ani chuan, “Tu nge i nih?” a ti a. Ani chuan, “I chhiahhlawhnu Ruthi ka ni; chutichuan, i chhiahhlawhnu hi i puan mi han zâwn rawh, ka laichîn bul i ni si a,” a ti a.

10Tin, ani chuan, “Ka fanu, Lalpan malsâwm che rawh se! Tlangvâl rethei emaw, hausa emaw i zui loh dânah hian a tîr ai mahin a hnu lamah hian ṭhatna i tilang nasa ta zâwk a.

11Chutichuan, ka fanu, hlau suh aw. I sawi ang zêlin i chungah ka ti ang, kan khuaa mi zawng zawngte hian hmeichhe fel tak i ni tih an hre vek si a.

12Tin, laichîn inhnai kan ni ngei mai a; amaherawhchu, keimah aia hnai zâwk a awm a.

13Zânin chu awm phawt la, naktûk zîngah chuan i chungah ani chuan a laichîn tih tûr a tih duh chuan a ṭha a ni ang a; laichîn pual chu ti ang hmiang. Amaherawhchu, laichîn tih tûr chu i chunga a tih duh loh chuan, laichîn tih tûr chu Lalpa a nung ngei ang hian keiman ka ti ngei ang! Zîng thlengin mu reng mai rawh,” a ti a.

14Tichuan, zîng thlengin a ke bulah chuan a mu ta a; tin, tu mah la inhmuh chian theih hmain a tho va, “Hruihah chuan hmeichhia chu a lo kal tih rêng rêng tu mân hre suh se,” a ti rêng a.

15Tin, a hnênah, “I puan bah kha han la la, dawh rawh,” a ti a. Tichuan, a dawh a, barli chu tehkhâwng rûkin a teh a, a chhûng a; tin, khuaah a kal ta a.

16Tin, a pi hnên a han thlen chuan, “Ka fanu, eng nge i an le?” a lo ti a. Tin, ani chuan chu pain a chunga thil a lo tih zawng zawng chu a hrilh a.

17“He barli tehkhâwng ruk hi min pe a, ‘I pi hnênah chuan kutbêngin haw hauh suh ang che,’ min ti a ni,” a ti a.

18Tin, ani chuan, “Ka fanu, eng angin nge thil a lo awm dâwn i hriat hma loh chuan awm mai rawh; vawiina he thil hi a tih zawh hma loh chuan chu pa chu a ngawi mai dâwn si lo va,” a ti a.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →