2 Corinthians 2

Macedonian (Свето Писмо (Гаврилова) 1990)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1И така, решив во себеси да не доаѓам при вас со жалост,

2зашто, ако јас ве нажалам, тогаш кој ќе ме зарадува, ако не оној, кого сум го ожалостил?

3Тоа исто и ви го напишав, та, кога ќе дојдам, да не ме огорчат оние, кои треба да ме зарадуваат; бидејќи сум уверен во сите вас дека мојата радост е радост и за сите вас.

4Оти од многу грижи и од тага на срцето ви напишав со многу солзи, не за да ве огорчам, туку за да ја познаете преголемата љубов, што ја имам кон вас.

5Ако ли, пак, некој ме ожалости, тоа не ме ожалостил мене, а донекаде, да не претерам, сите вас.

6Оти доволна казна е ова за таков од мнозинството;

7така што за вас е подобро да му простите и да го утешите, за да не пропадне од преголема жалост;

8затоа ве молам кон него да покажете љубов.

9Зашто со таква цел и ви напишав, со обид да узнаам дали сте во сѐ послушни.

10А кому вие ќе му простите за нешто, нему ќе му опростам и јас; оти јас, ако сум простил некому нешто, сум му простил поради вас во името на Исуса Христа,

11за да не земе сатаната предимство над нас: бидејќи неговите замисли ни се извесни.

12Кога дојдов во Троада да го проповедам Евангелието Христово, и вратата ми беше отворена во името Господово,

13духот мој немаше спокој, бидејќи таму не го најдов мојот брат Тит; и откако се простив од нив, заминав за Македонија.

14Но да Му благодариме на Бога, Кој секогаш ни дава победа во Исуса Христа, и преку нас го шири мирисот насекаде, по кој Го познаваме самиот Него.

15Зашто ние сме Христов мирис пред Бога за оние, кои се спасуваат, и за оние, кои гинат;

16на едните сме смртоносен мирис за смрт, а на другите животворен мирис за живот. И за ова кој е способен?

17Оти ние не го изопачуваме словото Божјо, како мнозина, а го проповедаме искрено, како од Бога, пред Бога, во Христа.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →