Esther 4

Macedonian (Свето Писмо: Стандардна Библија 2006 (66 книги))

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1Кога Мардохеј дозна за сѐ што се правеше, ја раскина облеката, стави врз себе вреќиште и пепел, излезе среде градот и викаше силно и со огорченост: „Се истребува народ во ништо необвинет.“

2И дојде до царската порта и запре, бидејќи не можеше да влезе со вреќиште и со пепел.

3Исто така и во секоја област и место, каде и да пристигнеше заповедта на царот и повелбата негова, настануваше голема тага кај Јудејците и пост и плачење и викање; вреќиштата и пепелта им служеа како постела на мнозина.

4Дојдоа слугинките и дворјаните на Естира и ѝ раскажаа сѐ; царицата силно се возбуди. Таа испрати облека да го преоблечат Мардохеј и да го симне од себе вреќиштето. Но тој не ги прими.

5Тогаш Естира го повика Хатах, еден од евнусите на царот, кого тој го беше одредил да биде покрај неа, и го испрати кај Мардохеј да дознае: што значи тоа и зошто е?

6Хатах отиде кај Мардохеј на градскиот плоштад што беше пред царската порта.

7Мардохеј му раскажа за сѐ што се беше случило со него, и за определеното количество сребро, што Аман го беше ветил да го одмери во царската ризница за да бидат истребени Јудејците;

8и му врачи препис од повелбата, објавена во Суза, за истребувањето нивно за да ѝ ја покаже на Естира, та таа да дознае за сѐ; притоа ѝ порача да оди кај царот и да му се моли за својот народ.

9Хатах дојде и ѝ ја предаде на Естира пораката на Мардохеј.

10И му рече Естира на Хатах, испраќајќи го, да му каже на Мардохеј:

11„Сите слуги кај царот и народите во царските области знаат дека секој, било тоа маж или жена, што ќе влезе кај царот од внатрешниот двор, а да не е повикан, го очекува една пресуда — смрт; само оној, кон кого царот ќе го пружи својот златен жезол, останува жив. А јас не сум повикана кај царот еве веќе триесет дена.“

12И му ги пренесоа на Мардохеј зборовите на Естира.

13Мардохеј во одговор ѝ рече на Естира: „Не мисли дека ти единствена од сите Јудејци ќе се спасиш во царскиот дом.

14Ако ти премолчиш во ова време, тогаш слободата и спасението на Јудејците ќе дојде од друго место, а ти и домот на таткото твој ќе загинете. И кој знае, дали токму за вакво време не си достигнала царско достоинство?“

15А Естира му одговори на Мардохеј, велејќи:

16„Оди, собери ги сите Јудејци што се наоѓаат во Суза, и постете за мене, и не јадете, и не пијте три дена, ни дење ни ноќе, и јас со слугите свои исто така ќе постам и потоа ќе одам кај царот, иако е тоа и против законот, па ако загинам — нека загинам.“

17Тогаш отиде Мардохеј и направи, како што му порача Естира.

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →