Luke 1 — Moldovian Bible Cyrillic - (Ени Бааланты) (GAGNTC) 2006

17О Аллахын ӧнӱндӓ гезеӂек Илийанын кувединнӓн хем духуннан, чевирсин дейни бобаларын ӱреклерини ушакларына хем о канырыклы неетлилери доорулаа. О хазырлайаӂэк инсаны Саабинин гелмеси ичин».

18Захарийа деди ангилӓ: «Недӓн бӓн таныйаӂам буну? Зерӓ бӓн ихтӓрым, карым да йашлы».

19Ангил ӂувап етти: «Бӓн, Гавриил, дурэрым Аллахын каршысында, йолланылмышым, ки лафедейим сениннӓн да гетирейим бу ии хабери сана.

20Сӓн лафедӓмейеӂӓн хем дилсиз калаӂан о гӱнӓ кадар, бу олунӂа, зерӓ инанмадын беним сӧзлерими, ани вакыт гелдийнӓн, хепси ӧлӓ олаӂэк».

21Инсан, ани беклӓрди Захарийайы, шашарды, нечин чок ойаланэр Айоз бина ичиндӓ.

22Ачан чыкты дышары, лафедӓмӓрди. Оннар аннадылар, ани Айоз бина ичиндӓ о гӧрдӱ бир гӧрӱнмӓк. Захарийа оннара нышаннан гӧстерӓрди, зерӓ лафедӓмӓрди.

23Ачан измет гӱннери таманнанды, Захарийа гелди евӓ.

24Бу гӱннердӓ Елисавета гебӓ калды да беш ай сакланды, зерӓ дейӓрди:

25«Сааби битки-биткийӓ есап алды да йапты, ки чыкайым инсанын аазындан хем кӧтӱ лафларындан».

26Алтынӂы айда, ангил Гавриил йолланмыш олду Аллахтан Галилейанын бир касабасына, ады Назарет.

27Гелди бир кыза, ангысы йавклуйду Иосифлӓн, бир адамнан, Давидин сенселесиндӓн. Бу кызын ады Марийа.

28Ангил гелди она да деди: «Услулук сана, Аллахтан ииверги еденӓн кыз, Сааби сениннӓн. /Иисӧзленмишсин сӓн карыларын арасында!/»

29Марийа бу лафлардан шашты да дӱшӱнмейӓ варды. О сорарды кенди-кендинӓ, не аннамасы вар бу селӓмин?

30Ангил деди: «Коркма, Марийа, сӓн едендин ииверги Аллахтан.

31Гебӓ калаӂан да дуудураӂан бир Оол, Ангысынын адыны койаӂан Иисус.

32О олаӂэк бир бӱӱк Адам. Онун адыны койаӂэклар „Пек ӱӱсек Аллахын Оолу“. Сааби Аллах вереӂек Она Онун Бобасынын, Давидин, чорбаӂылыыны.

33О дивеӂинӓ падишахлык едеӂек Иаковун евиндӓ. Онун падишахлыынын сону олмайаӂэк».

34Марийа сорду ангилӓ: «Несой бу вар насыл олсун, ачан бӓн билмеерим, недир коӂа?»

35Ангил ӂувап етти: «Айоз Дух конаӂэк сана. Пек ӱӱсек Аллахын гӧлгеси сени гӧлгелейеӂек. О, Ким сендӓн дууаӂэк, адланаӂэк айоз, Аллахын Оолу.

36Сенин хысымын Елисавета артык йашлы, ама гебӓ калды. О да дуудураӂэк бир оол. Она хепси дейӓрди ушаксыз, ама артык алты ай, ниӂӓ гебӓ калды.

37Аллахын бир дӓ сӧзӱ йок насыл куветсиз калсын».

38Озаман Марийа деди: «Сааби, бӓн сенин чыраан, олсун Сенин сӧзӱнӓ гӧрӓ!» Да ангил гитти ондан.

39Марийа бираздана калкты да алатлан гитти байырлардакы касабайа, ани Иуданын ерлериндейди.

40Гирди Захарийанын евинӓ да селӓмнеди Елисаветайы.

41Ачан Елисавета ишитти Марийанын кутламасыны, онда бирдӓн тепинди ушак. Елисавета долду Айоз Духлан.

42Елисавета баарды бӱӱк сеслӓн: «Иисӧзленмишсин сӓн карыларын арасында хем иисӧзленмиш сенин Ушаан, ангысыны сӓн ташыйэрсын!

43Насыл бӓн казандым бӧлӓ икрам, ки бана гелсин беним Саабинин анасы?

44Ниӂӓ ишиттим сенин сесини кутламакта, тепинди ушак севинмектӓн ичимдӓ.

45Не мутлуйсун сӓн, ани инандын Саабинин сӧзӱнӱ, зерӓ Сааби не адээр, ону таманнээр».

46Марийа деди: «Бӓн бӱтӱн ӱректӓн метиннеерим Саабийи.

47Севинир духум Аллахта, беним Куртарыӂымда.

48Зерӓ Аллах есап алды Онун чыраан ашаадан халыны. Бӱӱндӓн ӧтӓӓ хепси сенселелӓр мутлулайаӂэклар бени.

49Чӱнкӱ Чоккудретли йапты бӱӱк ишлӓр беним ичин, Онун ады айоздур.

50Онун аӂыйанныы каплээр бойдан-бойа Ондан коркан инсаны.

51О гӧстерди куведини Кенди елиннӓн да бозду ходулларын дӱшӱнмеклерини.

52Девирди о каавилери чорбаӂылык скемнелериндӓн да калдырды ашаа халдан инсаны.

53Аач оланнары О дойурду ииликлӓн, ама зенгин оланнары салверди, гитсиннӓр бош еллӓн.

54О Кенди изметкеринӓ, Израилӓ, йардыма гелди. О бир сыра билӓ унутмээр аӂымаа,

55ниӂӓ адады бизим деделеримизӓ, Авраама хем онун сенселесинӓ дивеӂинӓ».

56Марийа калды Елисаветайлан ӱч айын долайында, сора дӧндӱ геери евӓ.

57Ачан гелди вакыды дуудурсун, Елисавета дуудурду бир оол.

58Комушулар хем хысымнар ишиттилӓр, ани Сааби бӱӱк хайыр баашлады Елисаветайа, онуштан хепси онуннан билӓ севиндилӓр.

59Секизинӂи гӱнӱ гелдилӓр ушаа кесиклик йапмаа. Истедилӓр адыны коймаа Захарийа, ниӂӓ бобасынын ады.

60Ама анасы оннара деди: «Олмаз, онун ады Иоан олаӂэк».

61«Кимсейдӓ сизин хысымнардан йок бутӱрлӱ ад», — ӂувап етти оннар.

62Йаптылар нышан еллериннӓн бобасына, ки аннасыннар, несой ушаан адыны койсуннар.

63Захарийа истеди бир парча тафтаӂык да йазды бӧлӓ: «Онун ады Иоан олаӂэк». Хепси шаштылар.

64Хемен чӧзӱлдӱ онун дили, да башлады лафетмӓӓ хем Аллахы метиннемӓӓ.

65О байырлы Иудейанын ерлериндӓ хепси комушулары бир корку басты. Долайда хепси инсан бунун ичин лафедӓрди.

66Хепси, ким дӓ ишидӓрди буну, дӱшӱнмӓӓ варып, дейӓрди: «Аӂаба, бу ушак ким олаӂэк?» Хакына, ани Аллахын ели онун ӱстӱндейди.

67Ушаан бобасы, Захарийа, долду Айоз Духлан да пророклук етти:

68«Иисӧзленмиш олсун Израилин Сааби Аллахы, Ангысы гелди йардыма Кенди инсанына да куртарды оннары.

69Калдырды бизӓ бир каави Куртарыӂы Кенди изметкерин, Давидин, евиндӓн,

70ниӂӓ хаберледийди евел вакыттан айоз пророкларыннан.

71Адады, ани куртараӂэк бизи душманнардан хем кинӂилерин еллериндӓн.

72Бутакым, Аллах гӧстерер Кенди аӂыйанныыны бизим бобаларымыз ичин, унутмээр айоз баалантысыны

73хем еминнӓн адамасыны, ани верди бизим бобамыза Авраама.

74О адады, ани бизи куртараӂэк душманнардан да йапаӂэк, ки измет еделим Она коркусуз,

75кабаатсызлыкта хем айозлукта бӱтӱн бизим йашамамызда.

76Ама сӓн, евлат, адланаӂан Пек ӱӱсек Аллахтан пророк, зерӓ гидеӂӓн Саабинин ӧнӱ сора, ки Онун ичин йол хазырлайасын.

77Сӓн инсана хаберлейеӂӓн куртулмак хем гӱнахлардан баашламак.

78Аллахымыз, долу севгийлӓн хем аӂыйанныклан, йукардан йоллайаӂэк бизӓ куртулмак, бензӓр дан еринин шафкына,

79ки айдыннатсын оннара, ким булунэр каранныкта хем ӧлӱм гӧлгесиндӓ, доорутсун бизи услулук йолуна».

80Ушак бӱӱйӓрди, каавиленӓрди духлан. Йашады чол ерлериндӓ о гӱнӓ кадар, ачан чыкты Израил халкынын каршысына.