2 Corinthians 11

Burmese JBZV

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1ငါမိုက္မဲေသာအျပစ္ကို သင္တို႔သည္ ခဏသည္းခံေစျခင္းငွာ ငါအလိုရွိ၏။ ခဏ သည္းခံၾကပါေလာ့။-

2အေၾကာင္းမူကား၊ ငါသည္ သင္တို႔ကို သီလႏွင့္ျပည့္စုံေသာ သတို႔သမီးကညာကဲ့သို႔ ခရစ္ေတာ္အား ဆက္အံ့ေသာငွာ၊ သင္တို႔ကို လင္တစ္ဦးႏွင့္ ထိမ္းျမားေဆာင္ႏွင္းၿပီးေသာေၾကာင့္ ဘုရားသခင္၏ အလိုေတာ္အတိုင္း စိုးရိမ္ေသာစိတ္ႏွင့္ သင္တို႔ကို ေစာင့္ေရွာက္လ်က္ ေန၏။-

3ေႁမြသည္ မိမိပရိယာယ္အားျဖင့္ ဧဝကိုလွည့္စားသကဲ့သို႔၊ သင္တို႔သည္ စိတ္ေဆြးေျမ့ယိုယြင္း၍၊ ခရစ္ေတာ္ကို အႂကြင္းမဲ့ခ်စ္ေသာစိတ္ ေပ်ာက္မည္ဟု စိုးရိမ္ျခင္းရွိ၏။-

4သင္တို႔ရွိရာသို႔ ေရာက္လာေသာသူသည္ ငါတို႔ မေဟာမေျပာေသးေသာ ေယရွုတစ္ပါးကို ေဟာေျပာေသာ္လည္းေကာင္း၊ သင္တို႔သည္ မခံရေသးေသာ ဝိညာဥ္ေတာ္တစ္ပါးကို ခံရေသာ္လည္းေကာင္း၊ နားမေထာင္ေသးေသာ ဧဝံေဂလိတရားစကားကို နားေထာင္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ထိုသူကို သည္းခံေကာင္း၏။

5ငါသည္ အႀကီးဆုံးေသာ တမန္ေတာ္ေအာက္ အလၽွင္းမယုတ္သည္ကို ငါသေဘာရွိ၏။-

6စကားအားျဖင့္ လူရိုင္းဟုတ္ေသာ္လည္း၊ ပညာအားျဖင့္ လူရိုင္းမဟုတ္။ သင္တို႔တြင္ အရာရာ၌ ငါတို႔သည္အစဥ္ ကိုယ္ကိုကိုယ္ထင္ရွားစြာ ျပၾကၿပီ။-

7သင္တို႔ကို ခ်ီးေျမႇာက္ျခင္းငွာ၊ ကိုယ္ကိုကိုယ္ႏွိမ့္ခ်လ်က္၊ ေက်းဇူးဆပ္ျခင္းကို မခံဘဲ၊ သင္တို႔အား ဘုရားသခင္၏ ဧဝံေဂလိတရားကို ေဟာေျပာသည္အရာမွာ ငါသည္ အျပစ္ရွိသေလာ။-

8သင္တို႔အမွုကို ေဆာင္ရြက္မည္အေၾကာင္း၊ အျခားေသာအသင္းေတာ္မ်ား ေပးေသာစရိတ္ကို ငါခံ၍၊ သူတို႔ကို လုယူရာသို႔ ေရာက္ေလၿပီတကား။-

9သင္တို႔ႏွင့္အတူရွိေန၍ တစ္စုံတစ္ခုကိုလိုေသာအခါ အဘယ္သူကိုမၽွ ငါမေႏွာင့္ယွက္။ အေၾကာင္းမူကား၊ မာေကေဒါနိျပည္ကလာေသာ ညီအစ္ကိုတို႔သည္ ငါလိုသမၽွကိုေပးၾက၏။ သင္တို႔ကို အလၽွင္းမေႏွာင့္ယွက္ဘဲ သတိႏွင့္ေနခဲ့ၿပီ။ ေနာင္၌လည္း သတိႏွင့္ေနဦးမည္။-

10ခရစ္ေတာ္၏သစၥာတရားသည္ ငါ၌ ရွိသည္ျဖစ္၍၊ အခါယျပည္မ်ားတို႔၌ ဤသို႔ ငါဝါႂကြားသည္အမွုကို အဘယ္သူမၽွ မဆီးတားရ။-

11အဘယ္ေၾကာင့္နည္း၊ သင္တို႔ကိုငါမခ်စ္သေလာ။ ဘုရားသခင္ သိေတာ္မူ၏။

12အခြင့္ရလိုေသာသူတို႔သည္ အခြင့္မရေစျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ ဝါႂကြားျခင္းအရာ၌ သူတို႔သည္ ငါကဲ့သို႔ ထင္ရွားစြာ ျဖစ္ေစျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ ငါျပဳခဲ့ၿပီးသည္အတိုင္း အစဥ္ျပဳဦးမည္။-

13အေၾကာင္းမူကား၊ ထိုသူတို႔သည္ မိစၧာတမန္ေတာ္ျဖစ္ၾက၏။ ခရစ္ေတာ္၏တမန္ ျဖစ္ေယာင္ေဆာင္၍ လွည့္ျဖားတတ္ေသာ အမွုေစာင့္ျဖစ္ၾက၏။-

14ဤအမွုသည္ အံဩဖြယ္ျဖစ္သည္မဟုတ္။ စာတန္ပင္လၽွင္ လင္းေသာေကာင္းကင္တမန္ ျဖစ္ေယာင္ေဆာင္တတ္၏။-

15သို႔ျဖစ္၍ သူ၏ဆရာတို႔သည္လည္း ေျဖာင့္မတ္ျခင္းတရားကို ေဟာေသာဆရာ ျဖစ္ေယာင္ေဆာင္လၽွင္၊ အဘယ္ဆိုဖြယ္ရွိသနည္း။ သူတို႔သည္ ကိုယ္က်င့္ေသာအက်င့္အတိုင္း ေနာက္ဆုံး၌အက်ိဳးအျပစ္ကို ခံရၾကလတၱံ့။

16တစ္ဖန္ ငါဆိုသည္ကား၊ ငါ့ကိုသူ႐ူးျဖစ္သည္ဟု အဘယ္သူမၽွ မထင္ေစႏွင့္။ သို႔မဟုတ္ ငါဝါႂကြားစရာ အခြင့္အနည္းငယ္ရွိေစျခင္းငွာ ငါ့ကိုသူ႐ူးကဲ့သို႔ မွတ္၍ သည္းခံၾကေလာ့။-

17ဤသို႔ငါေျပာေသာစကားမွာ သခင္ဘုရား၏နည္းတူ ငါေျပာသည္မဟုတ္။ သူ႐ူးကဲ့သို႔ ရဲရင့္စြာ ဝါႂကြားလ်က္ေျပာဆို၏။

18လူမ်ားတို႔သည္ ေလာကီအျခင္းအရာ၌ ဝါႂကြားေသာေၾကာင့္ ငါသည္လည္းဝါႂကြားရ၏။-

19သင္တို႔သည္လိမၼာေသာသူျဖစ္ေသာေၾကာင့္၊ သူ႐ူးတို႔ကို ေစတနာစိတ္ႏွင့္ သည္းခံၾက၏။-

20သူတစ္ပါးသည္ သင္တို႔ကို ကၽြန္ခံေစျခင္း၊ ေရာင္း၍စားျခင္း၊ ဥစၥာကိုလုယူျခင္း၊ ရန္ေတြ႕ျခင္း၊ ပါးပုတ္ျခင္းကိုျပဳလၽွင္ သင္တို႔သည္ သည္းခံၾက၏။-

21ငါတို႔သည္အစြမ္းသတၱိမရွိဟု ကဲ့ရဲ့ျခင္းကို အမွတ္ျပဳ၍ ငါေျပာ၏။ အၾကင္အရာကို သူတစ္ပါး မွီဝဲ၍ ရဲရင့္၏။ ထိုအရာကိုငါမွီဝဲ၍ ရဲရင့္ျခင္းရွိ၏ဟု သူ႐ူးကဲ့သို႔ငါဆို၏။-

22သူတို႔သည္ ေဟျဗဲလူျဖစ္ၾကသေလာ။ ငါသည္လည္း ျဖစ္၏။ သူတို႔သည္ ဣသေရလလူ ျဖစ္ၾကသေလာ။ ငါသည္လည္း ျဖစ္၏။ သူတို႔သည္ အာျဗဟံအမ်ိဳးျဖစ္ၾကသေလာ။ ငါသည္လည္း ျဖစ္၏။-

23သူတို႔သည္ ခရစ္ေတာ္၏ဓမၼဆရာ ျဖစ္ၾကသေလာ။ ငါသည္ အထူးသျဖင့္ျဖစ္၏ဟု သူ႐ူးကဲ့သို႔ဆိုရ၏။ ပင္ပန္းစြာအမွုကို အထူးသျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ေသာသူ၊ ရိုက္ပုတ္ျခင္း၊ ေထာင္ထဲ၌ေလွာင္ထားျခင္းကို အထူးသျဖင့္ ခံရေသာသူ၊ ေသေဘးႏွင့္ အႀကိမ္ႀကိမ္ ေတြ႕ၾကဳံေသာသူျဖစ္၏။-

24ငါးႀကိမ္ေျမာက္ေအာင္ ယုဒလူတို႔လက္တြင္ ဒဏ္ခ်က္ ေလးဆယ္တစ္ခုယုတ္ ငါခံခဲ့ရၿပီ။-

25သုံးႀကိမ္ေျမာက္ေအာင္ ႀကိမ္လုံးႏွင့္ ရိုက္ျခင္းကိုလည္းေကာင္း၊ တစ္ႀကိမ္ ခဲႏွင့္ ပစ္ျခင္းကိုလည္းေကာင္း ငါခံရၿပီ။ သုံးႀကိမ္ေျမာက္ေအာင္ သေဘၤာပ်က္ျခင္းကို ခံရၿပီ။ တစ္ေန႔ႏွင့္ တစ္ညပတ္လုံး ပင္လယ္ထဲမွာ ေနရၿပီ။-

26အႀကိမ္ႀကိမ္ ေဒသစာရီလွည့္လည္ၿပီ။ ျမစ္ကို ကူးေသာေဘး၊ ဓားျပတိုက္ေသာေဘး၊ အမ်ိဳးသားခ်င္း ျပဳေသာေဘး၊ တစ္ပါးအမ်ိဳးသားျပဳေသာေဘး၊ ၿမိဳ႕ရြာ၌ ေရာက္ေသာေဘး၊ ေတာ၌ေရာက္ေသာေဘး၊ ပင္လယ္ေဘး၊ ညီအစ္ကိုျဖစ္ေယာင္ေဆာင္ေသာ သူတို႔ျပဳေသာေဘး၊ ဤေဘးမ်ားကို ငါေတြ႕ခဲ့ၿပီ။-

27ပင္ပန္းစြာ အမွုေဆာင္ရြက္ျခင္း၊ အႀကိမ္မ်ားစြာ မအိပ္ဘဲေစာင့္ေနျခင္း၊ မြတ္သိပ္ျခင္း၊ ေရငတ္ျခင္း၊ အႀကိမ္ႀကိမ္အစာေရွာင္ျခင္း၊ အခ်မ္းအေအးခံရျခင္း၊ အဝတ္အခ်ည္းစည္းရွိျခင္း၊ ဤဆင္းရဲျခင္းမ်ားကို ငါခံခဲ့ၿပီ။

28ထိုအမွုမွတစ္ပါး၊ အသင္းေတာ္အေပါင္းတို႔ကို စိုးရိမ္ေသာစိတ္ႏွင့္ ၾကည့္ရွုျပဳစု၍ ေန႔တိုင္းအစဥ္ ေႏွာင့္ယွက္ျခင္းကို ငါခံခဲ့ရ၏။-

29ငါမႏြမ္းရိဘဲ အဘယ္သူ ႏြမ္းရိသနည္း။ ငါသည္ စိတ္မပူပန္ဘဲ အဘယ္သူ ေဖာက္ျပန္သနည္း။-

30ငါသည္ မဝါႂကြားဘဲ မေနရသည္မွန္လၽွင္၊ ကိုယ္ႏြမ္းရိေသာအျဖစ္ကိုသာ အေၾကာင္းျပဳ၍ ဝါႂကြားမည္။-

31ငါသည္ မုသားမေျပာသည္ကို ထာဝရမဂၤလာရွိေတာ္မူေသာ ငါတို႔သခင္ေယရွုခရစ္၏ ခမည္းေတာ္ဘုရားသခင္ သိေတာ္မူ၏။

32ဒမာသက္ၿမိဳ႕၌ အေရတမင္းႀကီးခန္႔ထားေသာ ၿမိဳ႕ဝန္သည္ ငါ့ကို ဖမ္းဆီးျခင္းငွာအလိုရွိ၍၊ ဒမာသက္ၿမိဳ႕ကိုေစာင့္စဥ္တြင္၊-

33တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ငါ့ကိုေတာင္း၌ ထည့္ၿပီးလၽွင္၊ ျပဴတင္းေပါက္မွထုတ္၍ ၿမိဳ႕ရိုးေပၚက ေလၽွာ့ခ်သျဖင့္ ထိုၿမိဳ႕ဝန္လက္မွ ငါေျပး၍လြတ္ရ၏။

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →