2 Timothy 4

Burmese JBZV

← Chapter 3 Jump to:

1ကိုယ္ေတာ္တိုင္ေပၚထြန္း၍ နိုင္ငံေတာ္ထင္ရွားေသာကာလ၊ အသက္ရွင္ေသာသူ၊ ေသေသာသူတို႔ကို စစ္ေၾကာစီရင္ေတာ္မူေသာ သခင္ေယရွုခရစ္ ေရွ႕မွာလည္းေကာင္း၊ ဘုရားသခင္ ေရွ႕မွာလည္းေကာင္း၊ ငါသည္ သင့္ကို သစၥာေပးသည္ကား၊-

2ႏွုတ္ကပတ္တရားေတာ္ကို ေျပာေလာ့။ အခ်ိန္ရွိသည္ျဖစ္ေစ၊ မရွိသည္ျဖစ္ေစ၊ ႀကိဳးစားအားထုတ္ေလာ့။ အျပစ္ကို ေဖာ္ျပေလာ့။ ဆုံးမျခင္းကိုျပဳေလာ့။ အလြန္ရွည္ေသာစိတ္ႏွင့္ ဩဝါဒမ်ိဳးကိုေပး၍ တိုက္တြန္းေသြးေဆာင္ေလာ့။-

3အေၾကာင္းမူကား၊ ေနာင္ကာလ၌ လူတို႔သည္ စင္ၾကယ္ေသာဩဝါဒကို နားမခံနိုင္ဘဲ၊ ယားတတ္ေသာ နားရွိလၽွင္၊ မိမိတပ္မက္ျခင္းအတိုင္း မ်ားျပားေသာ ဆရာတို႔ေနာက္သို႔ လိုက္ၾကလိမ့္မည္။-

4သမၼာတရားကို နားမေထာင္ဘဲ၊ ဒဏၰာရီစကားကို နားေထာင္၍ လြဲသြားၾကလိမ့္မည္။-

5သင္မူကား၊ အရာရာ၌ သမၼာသတိရွိေစေလာ့။ ဆင္းရဲဒုကၡကို သည္းခံေလာ့။ သာသနာျပဳဆရာ ေဆာင္ရြက္ရေသာအမွုကို ေဆာင္ရြက္ေလာ့။ ဓမၼဆရာအရာ၌ ခန္႔ထား၍ ျပဳရေသာဝတ္မ်ားကို အကုန္အစင္ျပဳေလာ့။-

6အေၾကာင္းမူကား၊ ငါ့ကိုယဇ္ေပၚမွာ ေလာင္းရေသာ အခ်ိန္ရွိၿပီ။ စုေတ့ရေသာအခ်ိန္ ေရာက္ေလၿပီ။-

7ေကာင္းစြာေသာ တိုက္လွန္ျခင္းကို ငါျပဳၿပီ။ ေျပးရေသာလမ္းကို အဆုံးတိုင္ေအာင္ေျပးၿပီ။ ယုံၾကည္ ျခင္းတရားကို ေစာင့္ေရွာက္ၿပီ။-

8ယခုမွစ၍ ဓမၼသရဖူသည္ ငါ့အဖို႔ သိုထားလ်က္ရွိ၏။ ထိုေန႔ရက္၌ တရားသျဖင့္ စီရင္ေသာသူတည္းဟူေသာ သခင္ဘုရားသည္ ထိုသရဖူကို ငါ၌အပ္ေပးေတာ္မူမည္။ ထိုမၽွမက၊ ေပၚထြန္းေတာ္မူျခင္းကို ေတာင့္တေသာသူအေပါင္းတို႔၌လည္း အပ္ေပးေတာ္မူမည္။

9ငါ့ထံသို႔ ျမန္ျမန္လာျခင္းငွာ ႀကိဳးစားေလာ့။ အေၾကာင္းမူကား၊ ေဒမသည္ ယခုဘဝကို ႏွစ္သက္ေသာ စိတ္ရွိသည္ႏွင့္ ငါ့ကိုစြန္႔ပစ္၍၊ သက္သာေလာနိတ္ၿမိဳ႕သို႔ သြားၿပီ။ ကရေကၠသည္ ဂလာတိျပည္သို႔လည္းေကာင္း၊ တိတုသည္ ဒါလမာတိျပည္သို႔လည္းေကာင္း သြားၿပီ။-

11လုကာတစ္ေယာက္တည္းသာ ငါ့ထံမွာရွိ၏။ မာကုကို သင္ႏွင့္အတူေခၚခဲ့ေလာ့။ သူသည္ ဆရာအမွုကိုျပဳရာမွာ ငါအက်ိဳးရွိ၏။-

12တုခိတ္ကိုလည္း ဧဖက္ၿမိဳ႕သို႔ ငါေစလႊတ္ၿပီ။-

13တေရာၿမိဳ႕တြင္ ကာပုလက္၌ ငါထားခဲ့ေသာ ဝတ္လုံကိုလည္းေကာင္း၊ စာေစာင္ကိုလည္းေကာင္း၊ အထူးသျဖင့္ သားေရစာကိုလည္းေကာင္း၊ သင္သည္လာေသာအခါ ယူခဲ့ေလာ့။-

14ပန္းတဥ္းသမားအာေလဇျႏၵဳသည္ ငါ၌ မေကာင္းေသာ အမွုအမ်ားကို ျပဳေလၿပီ။ ထိုသူက်င့္ေသာ အက်င့္တို႔၏ အက်ိဳးအျပစ္ကို သခင္ဘုရား ဆပ္ေပးေတာ္မူပါေစေသာ။-

15သူ႔ကိုသတိျပဳေလာ့။ ငါတို႔စကားကို အလြန္ျငင္းပယ္ေလၿပီ။-

16ပထမအခ်ိန္၌ အျပစ္တင္ခြင့္ကိုေျဖ၍ ငါသည္ အစီရင္ခံရေသာအခါ၊ ငါ့ဘက္၌ အဘယ္သူမၽွမေန။ လူအေပါင္းတို႔သည္ ငါ့ကို စြန္႔ပစ္ၾက၏။-

17သူတို႔၌ အျပစ္တင္ေတာ္မမူပါေစႏွင့္။ လူအေပါင္းတို႔သည္ စြန္႔ပစ္ၾကေသာ္လည္း၊ ေဒသနာေတာ္ကို အကုန္အစင္ေဟာေျပာ၍၊ ခပ္သိမ္းေသာလူမ်ိဳးတို႔သည္ ၾကားသိေစျခင္းငွာ၊ သခင္ဘုရားသည္ ငါ့ဘက္၌ေန၍ ငါ့ကို ခြန္အားႏွင့္ ျပည့္စုံေစေတာ္မူေသာေၾကာင့္၊ ျခေသၤ့ခံတြင္းမွ ကယ္ႏုတ္ျခင္းခ်မ္းသာကို ငါရ၏။-

18ထိုမၽွမက၊ သခင္ဘုရားသည္ မေကာင္းေသာ အမွုရွိသမၽွတို႔မွ ငါ့ကိုကယ္ႏုတ္၍၊ မိမိေကာင္းကင္နိုင္ငံေတာ္သို႔ တိုင္ေအာင္ မစပို႔ေဆာင္ေတာ္မူလိမ့္မည္။ ထိုသခင္သည္ ကမၻာအဆက္ဆက္ ဘုန္းႀကီးေတာ္မူေစသတည္း။ အာမင္။

19ျပစ္ကိလႏွင့္အာကုလမွစ၍ ဩေနသိေဖာ္၏ အိမ္သူအိမ္သားမ်ားကို ႏွုတ္ဆက္ေလာ့။-

20ဧရကၠဳသည္ ေကာရိႏ္သဳၿမိဳ႕၌ေန၏။ တေရာဖိမ္သည္ နာ၍ မိလက္ၿမိဳ႕၌ငါထားခဲ့၏။-

21ေဆာင္းကာလမေရာက္မီ ႀကိဳးစား၍ လာခဲ့ေလာ့။ ဥဗုလု၊ ပုေဒ၊ လိႏု၊ ကေလာဒိမွစ၍ ညီအစ္ကို အေပါင္းတို႔သည္ သင့္ကို ႏွုတ္ဆက္ၾက၏။-

22သခင္ေယရွုခရစ္သည္ သင္၏စိတ္ဝိညာဥ္ႏွင့္ အတူ ရွိေတာ္မူပါေစေသာ။ သင္၌ ေက်းဇူးေတာ္ရွိေစသတည္း။ အာမင္။ တိေမာေသဩဝါဒစာဒုတိယေစာင္ၿပီး၏။

← Chapter 3 Jump to: