Hosea 10

Burmese JBZV

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1ဣသေရလသည္ အသီးမ်ားစြာသီးေသာ စပ်စ္ႏြယ္ပင္ျဖစ္၏။ ကိုယ္အလိုအေလ်ာက္ သီးတတ္၏။ အသီးတိုးပြားသည္အတိုင္း အမ်ိဳးသားတို႔သည္ ယဇ္ပလႅင္တို႔ကို မ်ားျပားေစၾက၏။ သူတို႔ျပည္ေကာင္းသည္အတိုင္း ေကာင္းေသာ႐ုပ္တုဆင္းတုတို႔ကို လုပ္ၾကသည္တကား။

2သူတို႔၌ စိတ္ႏွစ္ခြရွိ၏။ ခ်က္ခ်င္း အျပစ္ဒဏ္ကိုခံရၾကမည္။ သူတို႔ယဇ္ပလႅင္တို႔ကို ကိုယ္ေတာ္တိုင္ၿဖိဳခ်၍၊ ႐ုပ္တုဆင္းတုတို႔ကိုလည္း ဖ်က္ဆီးေတာ္မူမည္။

3ငါတို႔သည္ ထာဝရဘုရားကို မေၾကာက္ရြံ့ေသာေၾကာင့္ ရွင္ဘုရင္မရွိ။ ရွင္ဘုရင္ရွိေသာ္လည္း၊ ငါတို႔အဖို႔ အဘယ္သို႔ ျပဳနိုင္မည္နည္းဟု ခ်က္ခ်င္းဆိုရၾကမည္။

4သူတို႔ က်ိန္ဆိုေသာစကားသည္ စကားသက္သက္ျဖစ္၍၊ မိတ္သဟာယဖြဲ႕ေသာအခါ မုသားစကားကိုသာ ေျပာတတ္ၾက၏။ တရားစီရင္ျခင္းအမွုသည္ လယ္ကန္ဆည္ရိုးေပၚမွာ ဘင္းခါးပင္ကဲ့သို႔ ေပါက္ရလိမ့္မည္။

5ရွမာရိၿမိဳ႕သားတို႔သည္ ေဗသဝင္ႏြားသငယ္အဖို႔ ေၾကာက္ၾကလိမ့္မည္။ ထိုႏြားသငယ္၏ ဘုန္းအတြက္ သူ၏တကာတို႔သည္ ငိုေႂကြးျမည္တမ္း၍၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္တို႔သည္ တုန္လွုပ္ၾကလိမ့္မည္။ အေၾကာင္းမူကား၊ ရန္သူတို႔သည္ ထိုဘုန္းကို လုယူ၍၊

6ႏြားသငယ္ႏွင့္အတူ အာရွုရိျပည္သို႔ ယူသြားၿပီးလၽွင္၊ ရွင္ဘုရင္ယာရက္အား ဆက္ရၾကလိမ့္မည္။ ဧဖရိမ္သည္ အသေရပ်က္၍ ဣသေရလသည္ မိမိအႀကံအစည္အားျဖင့္ ရွက္ေၾကာက္ရလိမ့္မည္။

7ရွမာရိသည္ ပ်က္ရ၏။ ရွမာရိရွင္ဘုရင္သည္ ေရျမႇုပ္သက္သက္ျဖစ္၏။

8ဣသေရလျပစ္မွားရာ အာဝင္ၿမိဳ႕ကုန္းတို႔သည္ ၿပိဳက်၍၊ ဆူးပင္အမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔သည္ သူတို႔ယဇ္ပလႅင္မ်ားကို လႊမ္းမိုးၾကလိမ့္မည္။ ၿမိဳ႕သားတို႔ကလည္း၊ အို ေတာင္မ်ားတို႔၊ ငါတို႔ကို ဖုံးအုပ္ၾကပါ။ အို ကုန္းမ်ားတို႔၊ ငါတို႔အေပၚ၌ က်ၾကပါဟု ေခၚၾကလိမ့္မည္။

9ဂိဗာၿမိဳ႕လက္ထက္၌ အျပစ္ႀကီးသည္ထက္ ဣသေရလသည္ အျပစ္သာ၍ ႀကီး၏။ ထိုၿမိဳ႕၌ ရပ္ေနၾက၏။ ဂိဗာၿမိဳ႕၌ အဓမၼလူတို႔ကို စစ္တိုက္ေသာအခါ မရွုံးၾက။

10ငါသည္ ကိုယ္အလိုအေလ်ာက္ သူတို႔ကို ဆုံးမမည္။ သူတို႔အျပစ္ႏွစ္ပါးေၾကာင့္ ခ်ည္ထားလ်က္ရွိေသာအခါ၊ သူတို႔တစ္ဖက္၌ လူမ်ား စည္းေဝးရၾကလိမ့္မည္။

11ဧဖရိမ္သည္ ယဥ္၍ စပါးကို နင္းခ်င္ေသာ ႏြားမပ်ိဳျဖစ္ေသာ္လည္း၊ ငါသည္ ထမ္းပိုးကို ထမ္းေစသျဖင့္၊ ဧဖရိမ္သည္ ကျခင္းကိုခံ၍၊ ယုဒသည္ ထြန္လ်က္၊ ယာကုပ္သည္လည္း ေျမစိုင္ကိုခြဲလ်က္ ရွိရလိမ့္မည္။

12ကိုယ္အဖို႔ ေျဖာင့္မတ္ျခင္းမ်ိဳးေစ့ကိုၾကဲ၍၊ က႐ုဏာေတာ္ အသီးအႏွံကို ရိတ္ၾကေလာ့။ မလုပ္ေသးေသာ လယ္ကို ထြန္ၾကေလာ့။ ထာဝရဘုရားသည္ ႂကြလာ၍၊ သင္တို႔အေပၚသို႔ ေျဖာင့္မတ္ျခင္းမိုးကို ရြာေစေတာ္မမူမီ တိုင္ေအာင္၊ ကိုယ္ေတာ္ကို ရွာရေသာအခ်ိန္ ေရာက္ေလၿပီ။

13သင္တို႔သည္ ဒုစရိုက္မ်ိဳးေစ့ကိုၾကဲလို၍ လယ္ထြန္ေသာေၾကာင့္၊ အျပစ္စပါးကို ရိတ္ရၾက၏။ မုသားအသီးအႏွံကို စားရၾက၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ ကိုယ္ႀကံစည္ ျပဳမူျခင္းကိုလည္းေကာင္း၊ ကိုယ္၌ မ်ားစြာေသာ သူရဲတို႔ကိုလည္းေကာင္း ကိုးစားတတ္၏။

14ထိုေၾကာင့္၊ သင္၏လူတို႔သည္ ႐ုန္းရင္းခတ္ၾကလိမ့္မည္။ ရွာလမန္မင္းသည္ ေဗသာေဗလၿမိဳ႕ကို စစ္တိုက္ေသာအခါ ဖ်က္ဆီးသကဲ့သို႔၊ သင္၏ရဲတိုက္ရွိသမၽွတို႔သည္ ပ်က္စီးရၾကလိမ့္မည္။ အမိသည္ သားတို႔ႏွင့္အတူ ေျမေပၚမွာ ေဆာင့္ဖြပ္ျခင္းကို ခံရလိမ့္မည္။

15ထိုသို႔ ေဗသလသည္ သင္တို႔ ဒုစရိုက္အျပစ္မ်ားေၾကာင့္ သင္တို႔၌ ျပဳလိမ့္မည္။ နံနက္အခ်ိန္သည္ လြန္တတ္သကဲ့သို႔၊ ဣသေရလရွင္ဘုရင္သည္ ရွင္းရွင္းကြယ္ေပ်ာက္ရလိမ့္မည္။

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →