James 5

Burmese JBZV

← Chapter 4 Jump to:

1အခ်င္းသူေဌး၊ သူႂကြယ္တို႔၊ ယခုလာၾက၊ သင္တို႔အေပၚ၌ ေရာက္လတၱံ့ေသာ ဆင္းရဲဒုကၡေဝဒနာေၾကာင့္ ငိုေႂကြးေအာ္ဟစ္ၾက။-

2သင္တို႔ဥစၥာပစၥည္းသည္ ပုပ္စပ္လ်က္ရွိ၏။ အဝတ္ကိုလည္း ပိုးကိုက္စားေလၿပီ။-

3ေရႊေငြလည္း အေခ်းတက္၍ ပ်က္ကုန္ၿပီ။ ထိုအေခ်းသည္ သင္တို႔တစ္ဖက္၌ သက္ေသျဖစ္၍၊ မီးကဲ့သို႔ သင္တို႔အသားကို စားလိမ့္မည္။ ေနာက္ဆုံးေသာ ေန႔ရက္ကာလအဖို႔ ဘ႑ာကို ဆည္းပူးၾကၿပီတကား၊-

4နားေထာင္ၾက။ သင္တို႔လယ္ကြက္၌ ရိတ္ေသာသူတို႔ကို လွည့္စား၍၊ အခမေပးဘဲေနေသာေၾကာင့္၊ ထိုအခသည္ ေႂကြးေၾကာ္ေလ၏။ ရိတ္ေသာသူတို႔၏ ေအာ္ဟစ္ျခင္းအသံသည္လည္း၊ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ ထာဝရဘုရား၏ နားေတာ္ထဲသို႔ဝင္ေလၿပီ။-

5သင္တို႔သည္ ေျမႀကီးေပၚမွာ ကာမဂုဏ္ခံစား၍ အလြန္ေပ်ာ္ေမြ႕ၾကၿပီ။ သတ္ရေသာေန႔၌ကဲ့သို႔၊ မိမိတို႔ႏွလုံးကို ေမြးျမဴၾကၿပီ။-

6ေျဖာင့္မတ္ေသာသူကို အျပစ္စီရင္၍ ကြပ္မ်က္ၾကၿပီ။ သူသည္လည္း သင္တို႔ကို မဆီးတား။

7ထိုေၾကာင့္၊ ညီအစ္ကိုတို႔၊ သခင္ဘုရား ႂကြလာေတာ္မူသည္တိုင္ေအာင္ သည္းခံလ်က္ ေစာင့္ေနၾကေလာ့။ အကယ္၍ လယ္လုပ္ေသာသူသည္ အရင္မိုး၊ ေနာက္မိုးကိုရသည္တိုင္ေအာင္၊ အဖိုးထိုက္ေသာ ေျမအသီးကို သည္းခံလ်က္ ေစာင့္ေန၍ ေမၽွာ္လင့္တတ္၏။-

8သင္တို႔သည္လည္း သည္းခံလ်က္ ေစာင့္ေနၾကေလာ့။ ကိုယ္စိတ္ႏွလုံးကို ျမဲၿမံေစၾကေလာ့။ သခင္ဘုရား ႂကြလာေတာ္မူေသာအခ်ိန္ ေရာက္လုနီးၿပီ။-

9ညီအစ္ကိုတို႔၊ စစ္ေၾကာစီရင္ျခင္းႏွင့္ ကင္းလြတ္မည္အေၾကာင္း၊ အခ်င္းခ်င္း ျငင္းခုံျပစ္တင္ျခင္းကို မျပဳၾကႏွင့္။ တရားစီရင္ ပိုင္ေသာသူသည္ တံခါးနားမွာ ရွိေတာ္မူ၏။-

10ငါ့ညီအစ္ကိုတို႔၊ ထာဝရဘုရား၏ နာမေတာ္ကို အမွီျပဳ၍ ေဟာေျပာေသာ ပေရာဖက္တို႔သည္ ဆင္းရဲဒုကၡေတြ႕ျခင္း၊ သည္းခံျခင္း၏ ပုံသက္ေသကို ျပၾကၿပီဟု မွတ္ၾကေလာ့။-

11သည္းခံနိုင္ေသာသူတို႔သည္ မဂၤလာရွိေသာသူဟူ၍ ငါတို႔သည္ ေခၚၾက၏။ ေယာဘသည္ သည္းခံေၾကာင္းကို သင္တို႔ၾကားရၾကၿပီ။ ထာဝရဘုရားသည္ မိမိအမွုကို လက္စသတ္ေတာ္မူရာမွာ အလြန္သနား စုံမက္ေတာ္မူေၾကာင္းကိုလည္း သိျမင္ရၾကၿပီ။

12ငါ့ညီအစ္ကိုတို႔၊ ခပ္သိမ္းေသာအမွုအရာတို႔တြင္ က်ိန္ဆိုျခင္းကို သာ၍ေရွာင္ၾကေလာ့။ ေကာင္းကင္ဘုံကို တိုင္တည္၍ မက်ိန္ၾကႏွင့္။ ေျမႀကီးကိုတိုင္တည္၍ မက်ိန္ၾကႏွင့္။ ထိုမွတစ္ပါး၊ အဘယ္အက်ိန္အားျဖင့္မၽွ မက်ိန္ၾကႏွင့္။ အျပစ္စီရင္ျခင္းႏွင့္ ကင္းလြတ္မည္အေၾကာင္း၊ သင္တို႔စကားမွာ၊ ဟုတ္သည္ကို အဟုတ္၊ မဟုတ္သည္ကို မဟုတ္ျဖစ္ေစၾကေလာ့။

13သင္တို႔တြင္ ဆင္းရဲခံရေသာသူရွိလၽွင္ ဆုေတာင္းေစ။ ရႊင္လန္းေသာသူရွိလၽွင္ ဆာလံသီခ်င္းကိုဆိုေစ။-

14နာေသာသူရွိလၽွင္၊ သင္းအုပ္ကိုေခၚ၍ သူတို႔သည္ သခင္ဘုရား၏ နာမေတာ္ကို အမွီျပဳလ်က္၊ လူနာကိုဆီႏွင့္လူး၍ သူ႔အေပၚမွာ ဆုေတာင္းၾကေစ။-

15ထိုသို႔ျပဳလၽွင္၊ ယုံၾကည္ျခင္း၏ပတၳနာသည္ လူနာကို ကယ္ဆယ္၍၊ သခင္ဘုရားသည္ သူ႔ကိုထေျမာက္ေစေတာ္မူမည္။ သူသည္ အျပစ္ျပဳမိေသာ္လည္း ထိုအျပစ္ကို လႊတ္ေတာ္မူမည္။-

16အခ်င္းခ်င္း တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္၊ ကိုယ္အျပစ္ကို ေဖာ္ျပေတာင္းပန္ၾကေလာ့။ ခ်မ္းသာရမည္အေၾကာင္း၊ အခ်င္းခ်င္းတို႔အဖို႔ ဆုေတာင္းၾကေလာ့။ သူေတာ္ေကာင္းဆုေတာင္း၍ အရွိန္ႀကီးေသာပတၳနာသည္ အလြန္တန္ခိုးပါ၏။-

17ဧလိယသည္ ငါတို႔ကဲ့သို႔ ေလာကဓံတရား၌ က်င္လည္ေသာသူ ျဖစ္ေသာ္လည္း၊ မိုးမရြာမည္အေၾကာင္း အထူးသျဖင့္ ဆုေတာင္းေသာအခါ၊ သုံးႏွစ္ႏွင့္ ေျခာက္လပတ္လုံး ေျမေပၚသို႔ မိုးမရြာဘဲေန၏။-

18တစ္ဖန္ ဆုေတာင္းေသာအခါ၊ မိုးေကာင္းကင္သည္ မိုးရြာေစ၏။ ေျမႀကီးသည္လည္း မိမိအသီးကိုသီးေလ၏။

19ညီအစ္ကိုတို႔၊ သင္တို႔တြင္ တစ္စုံတစ္ေယာက္ေသာသူသည္ သမၼာတရားလမ္းမွလြဲသြား၍ သူတစ္ပါးသည္ ထိုသူကို ျပန္ေစလၽွင္မူကား၊-

20အျပစ္ရွိေသာသူကို မွားယြင္းေသာလမ္းမွ ျပန္ေစေသာသူသည္၊ ဝိညာဥ္ကို ေသျခင္းမွကယ္တင္၍ မ်ားစြာေသာအျပစ္တို႔ကို ဖုံးအုပ္တတ္သည္ဟု ထိုသူသည္ သိမွတ္ေစ။ ရွင္ယာကုပ္ဩဝါဒစာၿပီး၏။

← Chapter 4 Jump to: