Job 31 — Burmese JBZV

1ငါသည္အပ်ိဳကိုမၽွ မၾကည့္ရွုမည္အေၾကာင္း၊ ကိုယ္မ်က္စိႏွင့္ ပဋိညာဥ္ဝန္ခံျခင္းကို ျပဳၿပီ။

2သို႔မဟုတ္ အထက္အရပ္က ဘုရားသခင္သည္ အဘယ္ေက်းဇူးကိုလည္းေကာင္း၊ ျမင့္ရာအရပ္က အနႏၲတန္ခိုးရွင္သည္ အဘယ္သို႔ေသာ အေမြဥစၥာကိုလည္းေကာင္း ေပးေတာ္မူမည္နည္း။

3ဆိုးေသာသူတို႔သည္ ပ်က္စီးျခင္းသို႔လည္းေကာင္း၊ မတရားသျဖင့္ က်င့္ေသာသူတို႔သည္ ဆုံးရွုံးျခင္းသို႔လည္းေကာင္း ေရာက္ရၾကမည္ မဟုတ္ေလာ။

4ဘုရားသခင္သည္ ငါသြားရာလမ္းတို႔ကို ျမင္ေတာ္မူသည္ မဟုတ္ေလာ။ ငါ့ေျခရာရွိသမၽွတို႔ကို ေရတြက္ေတာ္မူသည္မဟုတ္ေလာ။

5မုသားလမ္းသို႔ ငါလိုက္မိေသာ္လည္းေကာင္း၊ လွည့္စားျခင္းငွာ ငါေျပးမိေသာ္လည္းေကာင္း၊

6မွန္ေသာခ်ိန္ခြင္၌ ငါ့ကိုခ်ိန္ပါေစ။ ဘုရားသခင္သည္ ငါေျဖာင့္မတ္ျခင္းကို သိေတာ္မူပါေစ။

7ငါသည္ လမ္းလႊဲမိေသာ္လည္းေကာင္း၊ ငါ့စိတ္ႏွလုံးသည္ ငါ့မ်က္စိအလိုသို႔ လိုက္မိေသာ္လည္းေကာင္း၊ ငါ့လက္၌ အညစ္အေၾကးကပ္မိေသာ္လည္းေကာင္း၊

8ငါၾကဲေသာ မ်ိဳးေစ့၏အသီးအႏွံကို သူတစ္ပါးစားပါေစ။ ငါ့ပ်ိဳးပင္မ်ားကို သူတစ္ပါးႏုတ္ပါေစ။

9သူ႔မယားကို ငါတပ္မက္မိေသာ္လည္းေကာင္း၊ အိမ္နီးခ်င္းတံခါးနားမွာ ငါေခ်ာင္းမိေသာ္လည္းေကာင္း၊

10ငါ့မယားသည္ သူတစ္ပါးထံ၌ ႀကိတ္ဆုံႀကိတ္ရပါေစ။ သူတစ္ပါးသည္ ငါ့မယားကို ရွုတ္ခ်ပါေစ။

11ငါသည္ထိုသို႔ျပဳမိလၽွင္ အျပစ္ႀကီး၏။ ရာဇဝတ္ခံထိုက္ေသာ အျပစ္ရွိ၏။

12ထိုအျပစ္သည္ အကုန္အစင္ေလာင္ေသာမီး၊ ငါ့စည္းစိမ္ရွိသမၽွကို သုတ္သင္ပယ္ရွင္းေသာမီးျဖစ္၏။

13ငါ့ကၽြန္ႏွင့္ ငါ့ကၽြန္မသည္ ငါႏွင့္တရားေတြ႕စရာအမွု ရွိေသာအခါ၊ ငါနားမေထာင္ဘဲေနမိလၽွင္၊

14ဘုရားသခင္ထေတာ္မူေသာအခါ အဘယ္သို႔ ငါျပဳရမည္နည္း။ စစ္ေၾကာေတာ္မူေသာအခါ အဘယ္သို႔ ျပန္ေလၽွာက္ရမည္နည္း။

15ငါ့ကို ဖန္ဆင္းေတာ္မူေသာဘုရားသည္ သူ႔ကိုလည္း ဖန္ဆင္းေတာ္မူသည္ မဟုတ္ေလာ။ တစ္ပါးတည္းေသာဘုရားသည္ ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို အမိဝမ္းထဲ၌ ဖန္ဆင္းေတာ္မူသည္ မဟုတ္ေလာ။

16ငါသည္ ဆင္းရဲသားေတာင့္တေသာအရာကို မေပးဘဲေနဖူးသေလာ။ မုဆိုးမမ်က္စိကို ပ်က္ေစျခင္းငွာ ျပဳဖူးသေလာ။

17မိဘမရွိေသာသူတို႔အား စားစရာကိုမမၽွဘဲ၊ ငါတစ္ေယာက္တည္း စားဖူးသေလာ။

18ဆင္းရဲသားသည္ အဘထံမွာေနသကဲ့သို႔၊ ငါ့အသက္ငယ္စဥ္ကာလမွစ၍ ငါႏွင့္အတူ ေကၽြးေမြးျခင္းကို ခံၿပီ။ ငါသည္ ဖြားျမင္ေသာေန႔မွစ၍ မုဆိုးမကို မစၿပီ။

19အဝတ္မရွိေသာေၾကာင့္ ေသျခင္းသို႔ေရာက္ေသာ သူတစ္စုံတစ္ေယာက္ႏွင့္၊ ျခဳံစရာမရွိဘဲ ဆင္းရဲစြာေနေသာသူ တစ္စုံတစ္ေယာက္ကို ငါျမင္၍၊

20သူ၏ခါးသည္ ငါ့ကိုေကာင္းခ်ီးမေပး။ ငါ့သိုးေမြးအားျဖင့္ မေႏြးဘဲေနေသာ္လည္းေကာင္း၊

21႐ုံးေတာ္တြင္ ငါ့ဘက္၌ ေနေသာမင္းကို ငါသည္ျမင္၍၊ မိဘမရွိေသာသူကို ညႇဥ္းဆဲမိေသာ္လည္းေကာင္း၊

22ငါ့လက္ေမာင္းသည္ ပခုံးကက်ပါေစ။ ငါ့လက္ရိုး က်ိဳးပါေစ။

23ငါသည္ ဘုရားသခင္ ဖ်က္ဆီးေတာ္မူျခင္းေဘးကို ေၾကာက္ရြံ့၍၊ တန္ခိုးအာႏုေဘာ္ေတာ္ေၾကာင့္ မျပစ္မွားဝံ့ဘဲေနပါၿပီ။

24ငါသည္ေရႊကိုကိုးစား၍ ေရႊစင္အား၊ သင္သည္ ငါခိုလွုံရာျဖစ္၏ဟု ဆိုမိေသာ္လည္းေကာင္း၊

25ငါ၌စည္းစိမ္ႀကီး၍ မ်ားစြာေသာ ဥစၥာရတတ္ေသာေၾကာင့္၊ ငါဝါႂကြားဝမ္းေျမာက္ မိေသာ္လည္းေကာင္း၊

26ေရာင္ျခည္ထြက္ေသာေန၊ ထြန္းလင္းလ်က္သြားေသာလကို ငါၾကည့္ရွုေသာအခါ၊

27ငါ့စိတ္ႏွလုံးသည္ တိတ္ဆိတ္စြာႏူးညြတ္၍ ငါ့လက္ကို ငါနမ္းမိေသာ္လည္းေကာင္း၊

28ရာဇဝတ္ခံထိုက္ေသာ အျပစ္ရွိ၏။ အထက္အရပ္၌ ရွိေတာ္မူေသာဘုရားသခင္ကို ျငင္းပယ္ရာေရာက္၏။

29ငါ့ကိုမုန္းေသာသူသည္ ပ်က္စီးေသာအခါ ငါဝမ္းေျမာက္သေလာ။ သူ၌ေဘးေရာက္ေသာအခါ၊ ငါဝါႂကြားသေလာ။

30ငါသည္ သူ႔အသက္ကို က်ိန္ဆဲ၍၊ ကိုယ္ႏွုတ္၌ အျပစ္ေရာက္ေစျခင္းငွာ အခြင့္မေပး။

31ငါ့အိမ္သူအိမ္သားတို႔က၊ အဘယ္သူသည္ ငါတို႔သခင္၏ အမဲသားကိုေတာင့္တ၍ မဝဘဲေနရသနည္းဟု မဆိုတတ္သေလာ။

32ဧည့္သည္သည္ လမ္း၌ညကို မလြန္ရမည္အေၾကာင္း၊ ငါသည္ ခရီးသြားေသာသူတို႔အား ကိုယ္တံခါးကို ဖြင့္ထားၿပီ။

33ငါသည္ လူျပဳတတ္သကဲ့သို႔၊ ကိုယ္ဒုစရိုက္ကိုဖုံး၍၊ ကိုယ္ရင္ထဲ၌ ကိုယ္အျပစ္ကို ဝွက္ထားဖူးသေလာ။

34ထိုသို႔ျပဳမိလၽွင္၊ ႀကီးေသာပရိတ္သတ္ေရွ႕မွာ ငါ့မ်က္ႏွာပ်က္ပါေစ။ လူအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔သည္ ကဲ့ရဲ့၍ ငါ့အရွက္ကြဲပါေစ။ အိမ္ျပင္သို႔မထြက္ဘဲ တိတ္ဆိတ္စြာ ေနရပါေစ။

35တစ္စုံတစ္ေယာက္ေသာသူသည္ ငါ့စကားကို နားေထာင္ပါေစေသာ။ ငါ့လက္မွတ္ကို ငါေပးမည္။ အနႏၲတန္ခိုးရွင္သည္ ငါ့ကိုစစ္ေၾကာေတာ္မူပါေစ။ ငါ့တရားေတြ႕ဘက္သည္ စာေရးသားထားပါေစ။

36အကယ္စင္စစ္ ထိုစာကို ပခုံးေပၚမွာ ငါတင္ထားပါမည္။ ေဗာင္းကဲ့သို႔ ေဆာင္းပါမည္။

37ငါသည္ ကိုယ္အျပဳအမူအလုံးစုံတို႔ကို ေဖာ္ျပပါမည္။ မင္းကဲ့သို႔ အထံေတာ္သို႔ ခ်ဥ္းကပ္ပါမည္။

38ငါ့ေျမသည္ ငါ့ကိုအျပစ္တင္သျဖင့္၊ ေအာ္ဟစ္၍ လည္ေခ်ာင္းတို႔သည္ တညီတည္းျမည္တမ္းေသာ္လည္းေကာင္း၊

39စရိတ္မကုန္ဘဲ ေျမအသီးအႏွံကိုငါစား၍ ေျမဆိုင္ေသာသူတို႔ကို ညႇဥ္းဆဲမိေသာ္လည္းေကာင္း၊

40စပါးပင္အတြက္ ဆူးပင္ေပါက္ပါေစ။ မုေယာပင္အတြက္ ေဗာရွပင္ေပါက္ပါေစဟု ႁမြက္ဆို၏။ ေယာဘႁမြက္ဆိုေသာစကားၿပီး၏။