Jonah 4

Burmese JBZV

← Chapter 3 Jump to:

1ေယာနသည္ အလြန္စိတ္ညစ္၍ အမ်က္ထြက္သျဖင့္၊ အို ထာဝရဘုရား၊ အကၽြန္ုပ္ေတာင္းပန္ပါ၏။ အကၽြန္ုပ္သည္ ကိုယ္ျပည္၌ရွိစဥ္၊ ဤသို႔ေျပာပါၿပီမဟုတ္ေလာ။ ထိုေၾကာင့္၊ ကိုယ္ေတာ္ထံမွ တာရွုၿမိဳ႕သို႔ ႀကိဳးစား၍ ေျပးပါ၏။

2ကိုယ္ေတာ္သည္ သနားစုံမက္တတ္ေသာဘုရားျဖစ္၍ စိတ္ရွည္ေသာသေဘာ၊ ေက်းဇူးျပဳခ်င္ေသာသေဘာ၊ အျပစ္ဒဏ္ေပးမည့္အမွုကို ေနာင္တရတတ္ေသာ သေဘာရွိေတာ္မူေၾကာင္းကို အကၽြန္ုပ္သိပါ၏။

3သို႔ျဖစ္၍၊ အို ထာဝရဘုရား၊ အကၽြန္ုပ္အသက္ကို ႏုတ္ယူေတာ္မူပါ။ အကၽြန္ုပ္အသက္ရွင္ျခင္းထက္ ေသျခင္းသည္ သာ၍ေကာင္းပါသည္ဟု ေတာင္းေလၽွာက္ေလ၏။

4ထာဝရဘုရားကလည္း၊ သင္သည္ အမ်က္ထြက္ ေကာင္းသေလာဟု ေမးေတာ္မူ၏။

5ေယာနသည္ ၿမိဳ႕၌ အဘယ္သို႔ျဖစ္မည္ကို သိျမင္ျခင္းငွာ၊ ၿမိဳ႕ျပင္သို႔ထြက္၍ ၿမိဳ႕အေရွ႕မ်က္ႏွာ၌ တဲမိုးကိုလုပ္ၿပီးလၽွင္၊ အမိုးအရိပ္တြင္ ထိုင္၍ေန၏။

6အရွင္ ထာဝရဘုရားသည္လည္း ၾကက္ဆူပင္ကို ျပင္ဆင္ၿပီးလၽွင္၊ ေယာန၏စိတ္ကို ေျပေစျခင္းငွာ သူ႔ေခါင္းေပၚမွာလႊမ္း၍ မိုးေစေတာ္မူ၏။ ထိုအပင္ေၾကာင့္ ေယာနသည္ အလြန္ အားရဝမ္းေျမာက္၏။

7နက္ျဖန္မိုးလင္းေသာအခါ ဘုရားသခင္ခန္႔ထားေတာ္မူေသာ ပိုးေကာင္သည္ ၾကက္ဆူပင္ကိုကိုက္၍ ညႇိုးႏြမ္းေစ၏။

8ေနထြက္ေသာအခါ ဘုရားသခင္သည္ အလြန္ပူေသာအေရွ႕ေလကို ျပင္ဆင္ေတာ္မူ၍၊ ေယာန၏ေခါင္းကို ေနထိခိုက္သျဖင့္ သူသည္ ေမာ၍ ေသခ်င္ေသာစိတ္ရွိလ်က္၊ ငါ့အသက္ေသျခင္းသည္ ရွင္ျခင္းထက္ သာ၍ေကာင္းသည္ဟု ျမည္တမ္းေလ၏။

9ဘုရားသခင္ကလည္း၊ သင္သည္ ၾကက္ဆူပင္အတြက္ အမ်က္ထြက္ေကာင္းသေလာဟု ေမးေတာ္မူလၽွင္၊ ေယာနက၊ အကၽြန္ုပ္သည္ အသက္ေသသည္တိုင္ေအာင္ အမ်က္ထြက္ေကာင္းပါသည္ဟု ေလၽွာက္ဆို၏။

10ထာဝရဘုရားကလည္း၊ သင္သည္ ပင္ပန္းစြာမလုပ္၊ ႀကီးပြားေစျခင္းငွာလည္း မျပဳစု၊ တစ္ညခ်င္းတြင္ ေပါက္၍ တစ္ညခ်င္းတြင္ ေသေသာ ၾကက္ဆူပင္ကို ႏွေျမာသည္တကား။

11ငါသည္ မ်ားစြာေသာ တိရစၧာန္တို႔ကို မဆို၊ ကိုယ္လက္ယာလက္ႏွင့္ လက္ဝဲလက္ကိုမၽွ ပိုင္းျခား၍ မသိေသာ သူတစ္သိန္းႏွစ္ေသာင္းမက၊ လူမ်ားေသာ နိေနေဝၿမိဳ႕ႀကီးကို ငါႏွေျမာသင့္သည္ မဟုတ္ေလာဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ပေရာဖက္ေယာန၏ဝတၳဳၿပီး၏။

← Chapter 3 Jump to: