Nahum 3

Burmese JBZV

← Chapter 2 Jump to:

1လူအသက္ကို သတ္တတ္ေသာ ၿမိဳ႕၌ အမဂၤလာျဖစ္ေစေသာ၊ လွည့္စားျခင္း၊ အနိုင္အထက္ျပဳျခင္းႏွင့္ ျပည့္ဝ၏။ ဖမ္းမိေသာအရာကို မလႊတ္တတ္။

2ႏွင္တံႏွင့္ ရိုက္သံ၊ လွည္းဘီးလိမ့္သံ၊ ျမင္းခုန္သံ၊ ရထားေျပးသံကို ၾကားရ၏။

3ျမင္းစီးသူရဲသည္ မီးေတာက္ေသာဓား၊ လၽွပ္စစ္ျပက္ေသာ လွံကိုခ်ီလ်က္၊ တိုက္ေသာသူရဲအမ်ားႏွင့္ ေသေသာသူ အပုံပုံရွိၾက၏။ အေသေကာင္တို႔ကို ေရတြက္၍ မကုန္နိုင္။ လူေသေကာင္မ်ားကို ထိမိ၍ လဲတတ္ၾက၏။

4အဆင္းလွ၍ ျပဳစားတတ္လ်က္၊ မတရားေသာ ေမထုန္အမွုႏွင့္ စုန္းမအတတ္အားျဖင့္၊ လူအမ်ိဳးမ်ိဳး အႏြယ္ႏြယ္တို႔ကို ကုန္သြယ္လုပ္တတ္ေသာ ျပည့္တန္ဆာမိန္းမသည္ မတရားေသာ ေမထုန္ကို ျပဳဖန္မ်ားျပားေသာေၾကာင့္၊

5ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ သင့္တစ္ဖက္၌ ငါေန၏။ သင့္အဝတ္ကို သင္၏မ်က္ႏွာေပၚမွာလွန္၍ အတိုင္းတိုင္းအျပည္ျပည္ေရွ႕မွာ သင္၌ အခ်ည္းစည္းရွိျခင္း၊ အရွက္ကြဲျခင္းကို ငါျပမည္။

6သင္၌ မစင္ကိုပစ္၍ ညစ္ညဴးေစၿပီးမွ၊ သူတစ္ပါးတို႔ၾကည့္စရာ ထားမည္။

7သင့္ကို ျမင္သမၽွေသာ သူတို႔က၊ နိေနေဝၿမိဳ႕ ပ်က္စီးၿပီ။ အဘယ္သူ ျမည္တမ္းမည္နည္းဟု ဆိုလ်က္၊ သင့္ထံမွ ေျပးၾကလိမ့္မည္။ ႏွစ္သိမ့္ေစေသာသူတို႔ကို သင့္အဖို႔ အဘယ္မွာ ငါရွာ၍ ရနိုင္သနည္း။

8သင္သည္ ျမစ္ၾကားမွာ တည္ေသာ ေနာမုန္ၿမိဳ႕ထက္ ႀကီးျမတ္သေလာ။ ထိုၿမိဳ႕ကို ေရဝိုင္းလ်က္၊ ပင္လယ္သည္ ၿမိဳ႕က်ဳံးျဖစ္၏။ ၿမိဳ႕ရိုးလည္း ပင္လယ္ႏွင့္ စပ္သတည္း။

9အဲသေယာပိျပည္ ႏွင့္ အဲဂုတၱဳျပည္သည္ သူ၏လက္နက္ျဖစ္၏။ ေရတြက္၍ မကုန္နိုင္။ ဖုတျပည္ႏွင့္ လိဗုျပည္လည္း သူ၏လက္နက္အဝင္ ျဖစ္၏။

10သို႔ေသာ္လည္း၊ ထိုၿမိဳ႕ကို ရန္သူတို႔သည္ တိုက္၍ သိမ္းသြားၾကၿပီ။ ၿမိဳ႕သားငယ္တို႔ကို လမ္းဦးရွိသမၽွတို႔၌ ခ်ိဳးဖဲ့လ်က္၊ ဂုဏ္အသေရရွိေသာ ၿမိဳ႕သားတို႔ကို စာေရးတံခ်လ်က္၊ အားႀကီးေသာ ၿမိဳ႕သားအေပါင္းတို႔ကို သံႀကိဳးျဖင့္ ခ်ည္ေႏွာင္လ်က္ ျပဳၾကၿပီ။

11သင္သည္လည္း မိန္းေမာေတြေဝလ်က္ ပုန္းေရွာင္၍ ေနရလိမ့္မည္။ ရန္သူ၏လက္ႏွင့္ လြတ္ေအာင္ ခိုင္ခံ့ေသာအရပ္ကို ရွာရလိမ့္မည္။

12သင္၏ရဲတိုက္ရွိသမၽွတို႔သည္ ေရွ႕ဦးစြာ မွည့္ေသာအသီးကို သီးေသာ သေဘၤာသဖန္းပင္ႏွင့္ တူၾကလိမ့္မည္။ လွုပ္လၽွင္ စားခ်င္ေသာသူ၏ ပါးစပ္ထဲသို႔ က်လိမ့္မည္။

13သင္၏လူတို႔သည္ သင့္အလယ္၌ မိန္းမကဲ့သို႔ျဖစ္၍၊ ျပည္တံခါးတို႔သည္ ရန္သူတို႔အား က်ယ္က်ယ္ပြင့္လ်က္၊ ကန္႔လန္႔က်င္တို႔သည္ မီးေလာင္လိမ့္မည္။

14ရန္သူဝိုင္းထားေသာ ကာလဖို႔ ေရကို ခပ္ထားေလာ့။ ရဲတိုက္တို႔ကို ခိုင္ခံ့ေစေလာ့။ ရႊံ့ထဲသို႔ ဝင္၍ အုတ္ေျမကို နင္းနယ္ေလာ့။ အုတ္ဖိုကို ျပင္ဆင္ေလာ့။

15ထိုအရပ္၌ပင္ သင့္ကို မီးေလာင္လိမ့္မည္။ ဓားႏွင့္ ခုတ္ျဖတ္လိမ့္မည္။ ယာလက္က်ိဳင္းကိုက္စားသကဲ့သို႔ ကိုက္စားလိမ့္မည္။ ယာလက္က်ိဳင္းႏွင့္ အရာဘက်ိဳင္းေကာင္တို႔သည္ မ်ားသကဲ့သို႔ သင္၏လူတို႔ကို မ်ားျပားေစျခင္းငွာ ႀကိဳးစားေလာ့။

16မိုးေကာင္းကင္ၾကယ္မ်ားသည္ထက္၊ သင္၏ကုန္သည္တို႔ကို မ်ားျပားေစေသာ္လည္း၊ ယာလက္က်ိဳင္းတို႔သည္ ႏွံ့ျပား၍ ပ်ံသြားတတ္ၾက၏။

17သင္၏မင္းသားတို႔သည္ အရာဘက်ိဳင္းကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ ဗိုလ္တို႔သည္ ေဂါဘက်ိဳင္းကဲ့သို႔လည္းေကာင္း ျဖစ္၍၊ ခ်မ္းေသာအခါ ေစာင္ရန္းနားမွာ ဝပ္တတ္ၾက၏။ ေနထြက္ေသာအခါ ပ်ံသြား၍ အဘယ္အရပ္သို႔ ေရာက္သည္ကို မသိရ။

18အို အာရွုရိရွင္ဘုရင္၊ သင္၏သိုးထိန္းတို႔သည္ အိပ္ေပ်ာ္လ်က္၊ သင္၏မွူးမတ္တို႔သည္ က်ိန္းဝပ္လ်က္၊ သင္၏လူအေပါင္းတို႔သည္ ေတာင္ရိုးေပၚမွာ အရပ္ရပ္သို႔ ကြဲျပားလ်က္ရွိ၍၊ အဘယ္သူမၽွ မစုေဝးေစ။

19သင္၏အနာမေပ်ာက္နိုင္။ ျပင္းစြာခံရ၏။ သင္၏သတင္းကို ၾကားသမၽွေသာ သူတို႔သည္ သင့္အေပၚမွာ လက္ခုပ္တီးၾကလိမ့္မည္။ အေၾကာင္းမူကား၊ သင္ျပဳေသာ အဓမၼအမွုကိုမခံဘဲ လြတ္ေသာသူကား အဘယ္သူနည္း။ ပေရာဖက္နာဟုံ စီရင္ေရးထားေသာ အနာဂတၱိက်မ္းၿပီး၏။

← Chapter 2 Jump to: