Zechariah 1

Burmese JBZV

Jump to: Chapter 2 →

1ဒါရိမင္းႀကီး နန္းစံႏွစ္ႏွစ္၊ အ႒မလတြင္၊ ဣေဒါသား ဗာရခိ၏သား ပေရာဖက္ဇာခရိသို႔ ေရာက္လာေသာ ထာဝရဘုရား၏ ႏွုတ္ကပတ္ေတာ္ဟူမူကား၊

2ထာဝရဘုရားသည္ သင္တို႔ ဘိုးေဘးမ်ားကို အလြန္အမ်က္ထြက္ေတာ္မူၿပီ။

3သို႔ေသာ္လည္း၊ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ ထာဝရဘုရား၏ အမိန္႔ေတာ္ကို သူတို႔အား ဆင့္ဆိုရမည္မွာ၊ ငါ့ထံသို႔ ျပန္၍လာၾကေလာ့ဟု၊ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ငါသည္လည္း သင္တို႔ရွိရာသို႔ျပန္လာမည္ဟု ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခထာဝရဘုရား မိန႔္ေတာ္မူ၏။

4ေရွးပေရာဖက္တို႔က၊ သင္တို႔ မေကာင္းေသာလမ္း၊ မေကာင္းေသာ အက်င့္မ်ားကို ယခု ၾကဥ္ေရွာင္ၾကေလာ့ဟု၊ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူသည္ကို ဆင့္ဆိုလ်က္ ေႂကြးေၾကာ္ေသာ္လည္း နားမၾကား၊ ငါ့စကားကိုလည္း နားမေထာင္ေသာ သင္တို႔ ဘိုးေဘးမ်ားကဲ့သို႔ မျပဳၾကႏွင့္ဟု၊ ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။

5ဘိုးေဘးတို႔သည္ အဘယ္မွာ ရွိၾကသနည္း။ ပေရာဖက္တို႔သည္ အစဥ္အျမဲ အသက္ရွင္တတ္ၾကသေလာ။

6ငါ၏ ကၽြန္ပေရာဖက္တို႔၌ ငါမွာထားေသာ ငါ၏ပညတ္စကားတို႔သည္ သင္တို႔ ဘိုးေဘးမ်ားကိုမီၾကၿပီ မဟုတ္ေလာ။ သူတို႔သည္ သတိရ၍ ငါတို႔က်င့္ႀကံျပဳမူသည္ႏွင့္အေလ်ာက္၊ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရားသည္ ငါတို႔၌ စီရင္မည္ဟု အႀကံရွိေတာ္မူသည္အတိုင္း၊ စီရင္ေတာ္မူၿပီဟု ေျပာဆိုၾကသည္ မဟုတ္ေလာဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

7ဒါရိမင္းႀကီး နန္းစံႏွစ္ႏွစ္၊ ဧကာဒသမလတည္းဟူေသာ ေရွဗတ္လ ႏွစ္ဆယ္ေလးရက္ေန႔တြင္၊ ထာဝရဘုရား၏ ႏွုတ္ကပတ္ေတာ္သည္ ဣေဒါသားျဖစ္ေသာ ဗာရခိ၏သား ပေရာဖက္ဇာခရိသို႔ ေရာက္လာ၍၊

8ညအခါျမင္ရေသာ ႐ူပါ႐ုံဟူမူကား၊ ျမင္းနီကို စီးေသာ လူတစ္ဦးသည္ ထင္ရွား၍ ခ်ိဳင့္တြင္ရွိေသာ မုရတုေတာ၌ ရပ္၏။ သူ႔ေနာက္မွာ နီေသာျမင္း၊ ညိဳေသာျမင္း၊ ျဖဴေသာျမင္းတို႔သည္ ရွိၾက၏။

9ငါကလည္း၊ အို သခင္၊ ထိုသူတို႔ကား အဘယ္သူနည္းဟု ေမးေသာ္၊ ငါႏွင့္ေျပာဆိုေသာ ေကာင္းကင္တမန္က၊ ထိုသူတို႔ကား အဘယ္သူျဖစ္သည္ကို ငါျပမည္ဟု ဆိုၿပီးမွ၊

10မုရတုေတာ၌ ရပ္ေသာလူက၊ ထိုသူတို႔သည္ ေျမႀကီးအရပ္ရပ္တို႔ကို လွည့္လည္၍ သြားေစျခင္းငွာ၊ ထာဝရဘုရား ေစလႊတ္ေတာ္မူေသာသူ ျဖစ္ၾကသည္ဟု ျပန္ေျပာ၏။

11ထိုသူတို႔ကလည္း၊ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ ေျမႀကီး အရပ္ရပ္တို႔ကို လွည့္လည္၍ သြားပါၿပီ။ ေျမႀကီးတစ္ေလၽွာက္လုံးသည္ အမွုမရွိ။ ၿငိမ္ဝပ္လ်က္ရွိပါ၏ဟု မုရတုေတာ၌ရပ္ေသာ ထာဝရဘုရား၏ေကာင္းကင္တမန္အား ျပန္ေလၽွာက္ၾက၏။

12တစ္ဖန္ ထာဝရဘုရား၏ေကာင္းကင္တမန္က၊ အို ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ အႏွစ္ခုနစ္ဆယ္ပတ္လုံး အမ်က္ထြက္ေတာ္မူေသာ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕ႏွင့္ ယုဒၿမိဳ႕မ်ားကို အဘယ္မၽွကာလပတ္လုံး မသနားဘဲ ေနေတာ္မူမည္နည္းဟု ေမးေလၽွာက္ေသာ္၊

13ထာဝရဘုရားသည္ ငါႏွင့္ေျပာဆိုေသာ ေကာင္းကင္တမန္အား ေကာင္းေသာစကား၊ ႏွစ္သိမ့္ေစေသာစကား ျပန္ေျပာေတာ္မူ၏။

14ငါႏွင့္ ေျပာဆိုေသာ ေကာင္းကင္တမန္ကလည္း၊ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ ထာဝရဘုရား၏အမိန္႔ေတာ္ကို ဆင့္ဆို၍ ေႂကြးေၾကာ္ရမည္မွာ၊ ငါသည္ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕ႏွင့္ ဇိအုန္ေတာင္အဖို႔ အလြန္ၾကင္နာေသာစိတ္အားႀကီး၏။

15ၿငိမ္ဝပ္စြာေနေသာ တစ္ပါးအမ်ိဳးသားတို႔ကို အလြန္အမ်က္ထြက္၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ ငါသည္ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕ကို အနည္းငယ္ အမ်က္ထြက္ေသာအခါ သူတို႔သည္ ဝိုင္း၍ ညႇဥ္းဆဲၾကၿပီ။

16ထိုေၾကာင့္ ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ ေက်းဇူးျပဳခ်င္ေသာစိတ္ႏွင့္ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ ငါျပန္လာၿပီ။ ဤၿမိဳ႕တြင္ ငါ့အိမ္ကို တည္ေဆာက္ရမည္။ ၿမိဳ႕ရာကိုလည္း တိုင္းထြာရမည္ဟု၊ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။

17တစ္ဖန္ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ ထာဝရဘုရား၏အမိန္႔ေတာ္ကို ဆင့္ဆို၍ ေႂကြးေၾကာ္ရမည္မွာ၊ ငါ၏ၿမိဳ႕ရြာတို႔သည္ အရပ္ရပ္၌ ႏွံ့ျပား၍ စည္ပင္ၾကလိမ့္မည္။ ထာဝရဘုရားသည္ ဇိအုန္ေတာင္သားတို႔ကို ႏွစ္သိမ့္ေစဦးမည္။ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သားတို႔ကို ေရြးေကာက္၍ ျပဳစုဦးမည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

18တစ္ဖန္ ငါေမၽွာ္ၾကည့္၍ ဦးခ်ိဳေလးေခ်ာင္းကို ျမင္၏။

19ငါႏွင့္ ေျပာဆိုေသာ ေကာင္းကင္တမန္အားလည္း၊ ထိုဦးခ်ိဳတို႔ကား အဘယ္သို႔နည္းဟု ေမးျမန္းေသာ္၊ ထိုဦးခ်ိဳတို႔သည္ ယုဒျပည္၊ ဣသေရလျပည္၊ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕တို႔ကို အရပ္ရပ္သို႔ ကြဲျပားေစေသာ ဦးခ်ိဳျဖစ္သည္ဟု ျပန္ေျပာ၏။

20ထာဝရဘုရားသည္လည္း လက္သမားေလးဦးတို႔ကို ျပေတာ္မူ၏။

21ငါကလည္း၊ ဤသူတို႔သည္ အဘယ္အမွုကို ျပဳျခင္းငွာလာပါသနည္းဟု ေမးေလၽွာက္ေသာ္၊ ေကာင္းကင္တမန္က၊ ထိုဦးခ်ိဳတို႔သည္ အဘယ္သူမၽွေမၽွာ္၍ မၾကည့္ဝံ့ေအာင္၊ ယုဒျပည္သားတို႔ကို ကြဲျပားေစေသာ ဦးခ်ိဳျဖစ္ၾက၏။ ဤလက္သမားတို႔သည္ ယုဒျပည္သားတို႔ကို ကြဲျပားေစျခင္းငွာ တိုက္လာေသာထိုဦးခ်ိဳတို႔ကို ၿခိမ္းေမာင္း၍၊ တစ္ပါးအမ်ိဳး၏ဦးခ်ိဳတို႔ကို ရွုတ္ခ်ေသာသူ ျဖစ္ၾကသည္ဟု ျပန္ေျပာ၏။

Jump to: Chapter 2 →