Zephaniah 2

Burmese JBZV

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1အရွက္မရွိေသာ အမ်ိဳးသားတို႔၊ ကိုယ္ကို စစ္ေၾကာၾကေလာ့။

2အမိန္႔ေတာ္အတိုင္း မစီရင္၊ သင္တို႔ အခ်ိန္သည္ ဖြဲကဲ့သို႔မလြန္၊ ထာဝရဘုရား၏ ျပင္းစြာေသာ အမ်က္ေတာ္သည္ သင္တို႔အေပၚသို႔ မေရာက္၊ ထာဝရဘုရား၏အမ်က္ေတာ္ေန႔သည္ သင္တို႔အေပၚသို႔ မေရာက္မီ ကိုယ္ကို စစ္ေၾကာၾကေလာ့။

3တရားေတာ္အတိုင္းက်င့္၍ စိတ္ႏွိမ့္ခ်ေသာ ျပည္သူျပည္သားအေပါင္းတို႔၊ ထာဝရဘုရားကို ရွာၾကေလာ့။ ေျဖာင့္မတ္ျခင္းႏွင့္ စိတ္ႏွိမ့္ခ်ျခင္းကိုလည္း ရွာၾကေလာ့။ ထာဝရဘုရားအမ်က္ထြက္ေတာ္မူေသာေန႔၌ သင္တို႔သည္ ပုန္းေရွာင္ရာကို ေတြ႕ေကာင္းေတြ႕ၾကလိမ့္မည္။

4အကယ္စင္စစ္ ဂါဇၿမိဳ႕သည္ စြန္႔ပစ္ရာ၊ အာရွေကလုန္ၿမိဳ႕သည္ သုတ္သင္ပယ္ရွင္းရာ ျဖစ္လိမ့္မည္။ အာဇုတ္ၿမိဳ႕သားတို႔ကို မြန္းတည့္အခ်ိန္၌ ႏွင္ထုတ္၍၊ ဧၾကဳန္ၿမိဳ႕ကိုလည္း ၿဖိဳဖ်က္ၾကလိမ့္မည္။

5အို ပင္လယ္ကမ္းနားမွာ ေနေသာ ေခရသိအမ်ိဳးသားတို႔၊ သင္တို႔ တစ္ဖက္၌ ထာဝရဘုရား၏ ႏွုတ္ကပတ္ေတာ္ရွိ၏။ အို ဖိလိတၱိလူေနရာ ခါနာန္ျပည္၊ သင္၌ အဘယ္သူမၽွ မေနေစျခင္းငွာ ငါသုတ္သင္မည္။

6ပင္လယ္ကမ္းနား အရပ္သည္ က်က္စားရာ၊ သိုးထိန္းမွီခိုရာ၊ သိုးၿခံလုပ္စရာဖို႔ ျဖစ္လိမ့္မည္။

7ပင္လယ္ကမ္းသည္လည္း က်န္ႂကြင္းေသာ ယုဒအမ်ိဳးသားတို႔ အဖို႔ျဖစ္၍၊ သူတို႔သည္ ထိုအရပ္၌ က်က္စားၾကလိမ့္မည္။ ညအခ်ိန္၌လည္း အာရွေကလုန္ၿမိဳ႕ရာအိမ္တို႔၌ အိပ္ၾကလိမ့္မည္။ သူတို႔၏ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရားသည္ သူတို႔ကို အၾကည့္အရွု ႂကြလာ၍၊ သိမ္းသြားျခင္းေဘးကို ပယ္ရွင္းေတာ္မူလိမ့္မည္။

8ေမာဘအမ်ိဳးသားႏွင့္ အမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔သည္ ငါ၏လူမ်ိဳးကို ကဲ့ရဲ့အျပစ္တင္၍၊ ငါ၏လူေနရာတစ္ဖက္၌ ဝါႂကြားေသာစကားကို ငါၾကားၿပီ။

9သို႔ျဖစ္၍၊ ဣသေရလအမ်ိဳး၏ဘုရားသခင္၊ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ ေမာဘျပည္ႏွင့္ အမၼဳန္ျပည္သည္၊ ေသာဒုံၿမိဳ႕ႏွင့္ ေဂါေမာရၿမိဳ႕ကဲ့သို႔ ဆူးပင္ေပါက္ေသာအရပ္၊ ဆားခ်က္ဖို႔ ေျမတူးရာအရပ္၊ အစဥ္အျမဲ ပ်က္စီးရာအရပ္ ျဖစ္၍၊ က်န္ႂကြင္းေသာ ငါ၏လူ၊ ငါ၏အမ်ိဳးသားတို႔သည္ လုယူသိမ္းစားၾကလိမ့္မည္။

10ထိုသူတို႔သည္ မာနႀကီးေသာသူျဖစ္၍၊ ကဲ့ရဲ့လ်က္၊ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ ထာဝရဘုရား၏ လူမ်ိဳးတစ္ဖက္၌ ဝါႂကြားေသာေၾကာင့္ ထိုသို႔ေသာ အျပစ္ကို ခံရၾကလိမ့္မည္။

11ထာဝရဘုရားသည္ သူတို႔တစ္ဖက္၌ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ျဖစ္၍၊ ေလာကီဘုရား ရွိသမၽွတို႔ကို အငတ္ထားေတာ္မူလိမ့္မည္။ တစ္ပါးအမ်ိဳးသားေနရာ ကၽြန္းရွိသမၽွတို႔သည္ အသီးအသီး မိမိတို႔အရပ္၌ ရွိခိုးၾကလိမ့္မည္။

12အို ကုရွျပည္သားတို႔၊ သင္တို႔သည္လည္း ငါ့ဓားျဖင့္ အေသခံရၾကလိမ့္မည္။

13ေျမာက္မ်က္ႏွာကိုလည္းတိုက္၍ အာရွုရိျပည္ကို ဖ်က္ဆီးေတာ္မူမည္။ နိေနေဝၿမိဳ႕ကို လူဆိတ္ညံရာ အရပ္၊ လြင္ျပင္ကဲ့သို႔ ေသြ႕ေျခာက္ေသာအရပ္ ျဖစ္ေစေတာ္မူမည္။

14ၿမိဳ႕အလယ္၌ သိုးစုမ်ားႏွင့္ တစ္ပါးအမ်ိဳး သားရဲအေပါင္းတို႔သည္ အိပ္ၾကလိမ့္မည္။ ဝံပိုႏွင့္ျဖဴတို႔သည္ တံခါးထုပ္၌ ေနရာက်၍ ျပဴတင္းေပါက္၌ ျမည္ၾကလိမ့္မည္။ တံခါးခုံတို႔သည္ လူဆိတ္ညံလ်က္၊ အာရဇ္သစ္သား၌ အေျပာက္ပယ္ရွင္းလ်က္ ရွိလိမ့္မည္။

15ထိုၿမိဳ႕က၊ ငါရွိ၏။ ငါမွတစ္ပါး အဘယ္သူမၽွမရွိဟု ဆိုလ်က္ ေသာကႏွင့္ ကင္းလြတ္၍ ဝမ္းေျမာက္လ်က္ ေနဖူးေသာၿမိဳ႕ ျဖစ္ပါသည္တကား။ ယခုမွာ သုတ္သင္ပယ္ရွင္းရာ၊ သားရဲအိပ္ရာအရပ္ ျဖစ္ပါသည္တကား။ ေလၽွာက္သြားေသာ သူအေပါင္းတို႔သည္ ကဲ့ရဲ့သံကိုျပဳ၍ လက္ဖ်ားခါၾကလိမ့္မည္။

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →