2 Chronicles 25

Burmese MCLZV

← Chapter 24 Jump to: Chapter 26 →

1အာမဇိသည္သက္ေတာ္ႏွစ္ဆယ့္ငါးႏွစ္တြင္ နန္းတက္၍ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၌ႏွစ္ဆယ့္ငါး ႏွစ္နန္းစံရေလသည္။ သူ၏မယ္ေတာ္မွာ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သူယုဒၵန္ျဖစ္၏။-

2သူသည္ထာဝရဘုရား၏မ်က္ေမွာက္ေတာ္ ၌ေျဖာင့္မွန္ေသာအမွုကိုျပဳေသာ္လည္း စိတ္ေရာကိုယ္ပါျပဳသည္မဟုတ္။-

3သူသည္အာဏာတည္ျမဲမွုရရွိလာသည္ႏွင့္ တစ္ၿပိဳင္နက္ မိမိ၏ခမည္းေတာ္ကိုသတ္ၾက သည့္မွူးမတ္တို႔ကိုကြပ္မ်က္ေလ၏။-

4သို႔ရာတြင္သူတို႔၏သားသမီးတို႔ကိုကား``မိ ဘတို႔သည္သားသမီးတို႔ကူးလြန္သည့္ျပစ္မွု ေၾကာင့္အသတ္မခံေစရ။ သားသမီးတို႔သည္ လည္းမိဘတို႔ကူးလြန္သည့္ျပစ္မွုေၾကာင့္ အသတ္မခံေစရ။ မည္သူမဆိုမိမိကူး လြန္သည့္ျပစ္မွုေၾကာင့္သာအသတ္ခံေစရ မည္'' ဟူ၍ေမာေရွ၏ပညတ္က်မ္းတြင္ပါ ရွိသည့္ထာဝရဘုရား၏ပညတ္ေတာ္ႏွင့္ အညီမကြပ္မ်က္ေခ်။-

5အာမဇိသည္ယုဒႏွင့္ဗယၤာမိန္အႏြယ္ဝင္ အေပါင္းတို႔အား မိမိတို႔သားခ်င္းစုမ်ား အလိုက္တပ္စုမ်ားဖြဲ႕၍ လူတစ္ေထာင္တပ္မွူး ႏွင့္လူတစ္ရာတပ္မွူးမ်ားကိုခန႔္ထားေတာ္ မူ၏။ ထိုတပ္သားမ်ားသည္အသက္ႏွစ္ဆယ္ ႏွင့္အထက္ရွိသူမ်ားျဖစ္၍ စုစုေပါင္းသုံး သိန္းရွိေလသည္။ သူတို႔သည္လွံႏွင့္ဒိုင္းလႊား ကိုင္ေဆာင္မွုတြင္ကၽြမ္းက်င္၍စစ္ပြဲဝင္ရန္ အသင့္ရွိသူလက္ေရြးစင္တပ္သားမ်ား ျဖစ္ၾကသတည္း။-

6အာမဇိသည္ထိုသူမ်ားအျပင္ဣသေရလ ျပည္မွ စစ္သည္တစ္သိန္းကိုလည္းေငြေလး တန္ေပး၍ငွားရမ္းေလသည္။-

7သို႔ရာတြင္ပေရာဖက္သည္မင္းႀကီးထံလာ ေရာက္၍``ဤဣသေရလစစ္သည္မ်ားကိုမင္း ႀကီးႏွင့္အတူေခၚေဆာင္မသြားပါႏွင့္။ ထာဝရ ဘုရားသည္ဤေျမာက္ပိုင္းနယ္ေျမသား တို႔ႏွင့္အတူရွိေတာ္မမူ။-

8စစ္ပြဲတြင္သူတို႔ပါရွိျခင္းအားျဖင့္ပိုမို အင္အားေတာင့္တင္းလိမ့္မည္ဟု မင္းႀကီး ထင္မွတ္ေကာင္းထင္မွတ္ပါလိမ့္မည္။ သို႔ ေသာ္လည္းဘုရားသခင္သည္စစ္ပြဲအနိုင္ အရွုံးကိုေပးပိုင္ေသာတန္ခိုးရွင္ျဖစ္ေတာ္ မူသျဖင့္ ထိုသူတို႔ႏွင့္အရွင္မင္းႀကီး မဟာမိတ္ဖြဲ႕ပါမူမင္းႀကီးအားရန္သူ တို႔လက္တြင္အေရးရွုံးနိမ့္ေစေတာ္မူ လိမ့္မည္''ဟုေလၽွာက္ထား၏။

9ထိုအခါအာမဇိကပေရာဖက္အား``ထို သူတို႔အားေပးထားသည့္ေငြအခ်ည္းႏွီး ျဖစ္ရမည္ေလာ'' ဟုေမးေတာ္မူ၏။ ပေရာဖက္က``ဘုရားသခင္သည္ထိုေငြ ထက္မ်ားစြာေပးေတာ္မူနိုင္၏'' ဟုဆို ေလ၏။-

10သို႔ျဖစ္၍အာမဇိသည္ငွားရမ္းထားသည့္ တပ္သားတို႔ကို မိမိေနရပ္သို႔ျပန္ေစေတာ္ မူ၏။ ထိုအခါသူတို႔သည္ယုဒျပည္သူ တို႔အားအလြန္အမ်က္ထြက္လ်က္ မိမိတို႔ ေနရပ္သို႔ျပန္သြားၾက၏။

11အာမဇိသည္အားခဲ၍မိမိ၏တပ္မေတာ္ ကိုဦးေဆာင္ကာ ပင္လယ္ေသေတာင္ဘက္ရွိ ဆားခ်ိဳင့္ဝွမ္းသို႔ခ်ီတက္ေတာ္မူ၏။ ထို အရပ္တြင္တိုက္ပြဲျဖစ္၍ဧဒုံတပ္သား တစ္ေသာင္းက်ဆုံးေလသည္။-

12ယုဒတပ္မေတာ္သည္သုံ႔ပန္းတစ္ေသာင္းကို ဖမ္းဆီးရမိသျဖင့္ သူတို႔အားေသလၿမိဳ႕ ေက်ာက္ေတာင္ထိပ္သို႔ေခၚေဆာင္ကာေက်ာက္ ေပၚက်၍ေသေစရန္ေအာက္သို႔တြန္းခ် ၾက၏။

13ဤအေတာအတြင္း၌မိမိႏွင့္အတူစစ္ပြဲ ဝင္ရန္ အာမဇိအခြင့္မျပဳခဲ့သည့္ဣသေရလ တပ္သားတို႔သည္ ရွမာရိၿမိဳ႕ႏွင့္ေဗေသာ႐ုန္ ၿမိဳ႕စပ္ၾကားတြင္ရွိေသာယုဒၿမိဳ႕မ်ားကို တိုက္ခိုက္ကာ လူသုံးေထာင္ကိုသတ္၍ပစၥည္း အေျမာက္အျမားကိုသိမ္းသြားၾကေလ သည္။

14အာမဇိသည္ဧဒုံအမ်ိဳးသားတို႔ကိုႏွိမ္ နင္းရာမွျပန္လာေသာအခါ ထိုသူတို႔ ကိုးကြယ္သည့္႐ုပ္တုမ်ားကိုမိမိႏွင့္ အတူယူေဆာင္လာေလသည္။ မင္းႀကီး သည္ယင္းတို႔ကိုတည္ထားကိုးကြယ္ကာ နံ့သာေပါင္းကိုမီးရွို႔ပူေဇာ္ေတာ္မူ၏။-

15သို႔ျဖစ္၍ထာဝရဘုရားသည္အမ်က္ထြက္ ေတာ္မူ၍ ပေရာဖက္ကိုအာမဇိထံေစလႊတ္ ေတာ္မူ၏။ ပေရာဖက္က``မင္းႀကီး၏လက္မွ မိမိလူတို႔ကိုမကယ္နိုင္ေသာလူမ်ိဳးျခား ဘုရားတို႔ကို မင္းႀကီးသည္အဘယ္ေၾကာင့္ ဝတ္ျပဳရွိခိုးပါသနည္း'' ဟုေမး၏။

16ထိုအခါအာမဇိက``ဘယ္အခါကသင့္အား ဘုရင့္အတိုင္ပင္ခံအမတ္အျဖစ္ခန႔္ထားခဲ့ ပါသနည္း။ သင္သည္ဆိတ္ဆိတ္မေနပါမူ အသတ္ခံရလိမ့္မည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။ ပေရာဖက္ကလည္း``မင္းႀကီးသည္ဤအမွု တို႔ကိုျပဳ၍ငါေပးသည့္အႀကံကိုလ်စ္လူ ရွုသျဖင့္ ဘုရားသခင္သည္မင္းႀကီးကို သုတ္သင္ဖ်က္ဆီးရန္ႀကံရြယ္ေတာ္မူ ေၾကာင္းယခုငါသိရၿပီ'' ဟုဆိုၿပီးလၽွင္ ဆိတ္ဆိတ္ေနေလ၏။

17ယုဒဘုရင္အာမဇိသည္ဣသေရလျပည္ ကိုတိုက္ခိုက္ရန္ လၽွို႔ဝွက္ႀကံစည္ၿပီးေနာက္ ေယဟု၏ေျမး၊ ေယာခတ္၏သားယေဟာရွ ထံသို႔သံတမန္ေစလႊတ္၍ မိမိႏွင့္စစ္ၿပိဳင္ ရန္စိန္ေခၚလိုက္ေလသည္။-

18ယေဟာရွက``အခါတစ္ပါး၌ေလဗႏုန္ ေတာင္ထိပ္တြင္ ဆူးပင္သည္သစ္ကတိုးပင္ ထံေစတမန္လႊတ္၍`သင္၏သမီးကိုငါ့ သားႏွင့္ေပးစားပါေလာ့' ဟုေျပာၾကား စဥ္အနီးမွျဖတ္၍လာေသာေတာတိရစၧာန္ သည္ထိုဆူးျခဳံကိုနင္းေခ်လိုက္ေလသည္။-

19အခ်င္းအာမဇိ၊ ယခုအေဆြေတာ္သည္ ဧဒုံအမ်ိဳးသားတို႔ကိုႏွိမ္နင္းလိုက္ၿပီဟု ဝါႂကြားေျပာဆို၏။ သို႔ရာတြင္အေဆြေတာ္ နန္းေတာ္၌ပင္စံျမဲစံေနရန္ကၽြန္ုပ္အႀကံ ေပးပါ၏။ အဘယ္ေၾကာင့္အေဆြေတာ္ႏွင့္ျပည္ သူတို႔အား ဆုံးပါးပ်က္စီးေစမည့္ေဘး ဒုကၡကိုရွာလိုပါသနည္း'' ဟုျပန္ၾကား လိုက္၏။

20သို႔ရာတြင္သူ၏စကားကို အာမဇိသည္ နားမေထာင္။ သူသည္ဧဒုံအမ်ိဳးသားတို႔ ကိုးကြယ္သည့္႐ုပ္တုမ်ားကိုဝတ္ျပဳရွိခိုး သျဖင့္ သူ႔အားအေရးရွုံးနိမ့္ေစရန္ထာဝရ ဘုရားအလိုရွိေတာ္မူ၏။-

21ထိုေၾကာင့္ဣသေရလဘုရင္ယေဟာရွ သည္ ယုဒဘုရင္အာမဇိႏွင့္စစ္ၿပိဳင္တိုက္ ခိုက္ေလသည္။ ယုဒျပည္ဗက္ေရွမက္ၿမိဳ႕ တြင္တိုက္ပြဲျဖစ္ရာ၊-

22ယုဒတပ္မေတာ္သည္အေရးရွုံးနိမ့္သျဖင့္ စစ္သည္ေတာ္တို႔သည္ မိမိတို႔ေနရပ္သို႔ ထြက္ေျပးၾကကုန္၏။-

23ယေဟာရွသည္အာမဇိကိုဖမ္းဆီးကာ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ပို႔ၿပီးလၽွင္ ၿမိဳ႕ရိုးကို ဧဖရိမ္တံခါးမွေထာင့္တံခါးတိုင္ေအာင္ ကိုက္ႏွစ္ရာမၽွကိုၿဖိဳခ်လိုက္၏။-

24သူသည္ၾသဗေဒဒုံ၏သားေျမးမ်ားေစာင့္ ၾကပ္ေသာဗိမာန္ေတာ္ထဲရွိ ေရႊ၊ ေငြ၊ ဗိမာန္ ေတာ္အသုံးအေဆာင္ဟူသမၽွႏွင့္နန္းေတာ္ ရွိဘ႑ာမ်ားကိုယူ၍ ရွမာရိၿမိဳ႕သို႔ျပန္ သြားေတာ္မူ၏။ မင္းႀကီးသည္ဓားစားခံ မ်ားကိုလည္းေခၚေဆာင္ခဲ့၏။

25ယုဒဘုရင္အာမဇိသည္ ဣသေရလဘုရင္ ယေဟာရွကြယ္လြန္သည့္ေနာက္ တစ္ဆယ့္ငါး ႏွစ္တိုင္တိုင္အသက္ရွင္၏။-

26နန္းသက္အစမွအဆုံးတိုင္ေအာင္အာမဇိ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည့္ အျခားအမွုအရာ အလုံးစုံကိုယုဒရာဇဝင္ႏွင့္ဣသေရလ ရာဇဝင္တြင္ေရးထားသတည္း။-

27ထာဝရဘုရားအားအာမဇိပုန္ကန္ခ်ိန္မွ အစျပဳ၍ သူ႔အားလုပ္ႀကံရန္ေယ႐ုရွလင္ ၿမိဳ႕တြင္လၽွို႔ဝွက္ႀကံစည္မွုရွိခဲ့၏။ ေနာက္ဆုံး ၌သူသည္လာခိရွၿမိဳ႕သို႔ထြက္ေျပးေလသည္။ သို႔ရာတြင္သူ၏ရန္သူမ်ားသည္ထိုၿမိဳ႕သို႔ လိုက္၍သူ႔ကိုလုပ္ႀကံၾက၏။-

28ထိုေနာက္သူ၏အေလာင္းကိုျမင္းေပၚတြင္တင္ ၍ယူေဆာင္လာၿပီးလၽွင္ ဒါဝိဒ္ၿမိဳ႕ရွိဘုရင္ တို႔၏သခၤ်ိဳင္းေတာ္တြင္သၿဂႋဳဟ္ၾကေလသည္။

← Chapter 24 Jump to: Chapter 26 →