Esther 1

Burmese MCLZV

Jump to: Chapter 2 →

1ေဇရဇ္မင္းသည္ေပရသိျပည္ရွုရွန္ၿမိဳ႕ေတာ္ ရာဇပလႅင္ထက္နန္းစံ၍အိႏၵိယျပည္မွသည္ ဆူဒန္ျပည္တိုင္ေအာင္ တစ္ရာႏွစ္ဆယ့္ခုနစ္ ျပည္နယ္တို႔ကိုအုပ္စိုးေတာ္မူ၏။-

3သူသည္နန္းစံတတိယႏွစ္၌မိမိ၏မွူးမတ္ မ်ားႏွင့္ မင္းအရာရွိအေပါင္းတို႔အား စား ေသာက္ပြဲႀကီးကိုတည္ခင္းေကၽြးေမြးေတာ္ မူ၏။ ထိုပြဲသို႔ေပရသိႏွင့္ေမဒိတပ္မ ေတာ္မ်ား၊ ျပည္နယ္ဘုရင္ခံမ်ားႏွင့္မွူး မတ္မ်ားလည္းတက္ေရာက္ၾကေလသည္။-

4သူသည္မိမိနန္းေတာ္၏စည္းစိမ္ႏွင့္ဘုန္း အသေရကို ေျခာက္လတိုင္တိုင္ခင္းက်င္း ျပသထားေတာ္မူ၏။

5ထိုေနာက္မင္းႀကီးသည္ဆင္းရဲခ်မ္းသာမေရြး၊ ရွုရွန္ၿမိဳ႕ေတာ္သူၿမိဳ႕ေတာ္သားအေပါင္းတို႔ အား စားေသာက္ပြဲႀကီးကိုတည္ခင္းေကၽြးေမြး ေတာ္မူ၏။ ထိုစားေသာက္ပြဲႀကီးကိုဘုရင့္ နန္းေတာ္ဥယ်ာဥ္အတြင္း၌ ခုနစ္ရက္ပတ္ လုံးက်င္းပေတာ္မူ၏။-

6ဥယ်ာဥ္ေတာ္ဝင္းတြင္ေငြကြင္းတပ္ထား သည့္ေက်ာက္ျဖဴတိုင္မ်ား၌ ပိတ္ေခ်ာအျဖဴ အျပာကန႔္လန႔္ကာမ်ားကိုမရမ္းေစ့ေရာင္ ပိတ္ႀကိဳးမ်ားျဖင့္ခ်ည္၍တန္ဆာဆင္ထား ၏။ ေက်ာက္ျဖဴ၊ ေက်ာက္သလင္း၊ ကႏုကမာ၊ စိမ္းျပာေက်ာက္မ်ားႏွင့္အကြက္ေဖာ္၍ခင္း ထားသည့္ဥယ်ာဥ္ေတာ္ဝင္းအတြင္း၌ ေရႊ ႏွင့္ေငြတို႔ျဖင့္ၿပီးေသာေညာင္ေစာင္းမ်ား ကိုလည္းထားရွိေလသည္။-

7မင္းႀကီးသည္စပ်စ္ရည္ကိုေရႊဖလားမ်ား ႏွင့္ထည့္၍တိုက္ေစေတာ္မူ၏။ ထိုဖလားတို႔ သည္တစ္ခုႏွင့္တစ္ခုဆင္သည္ဟူ၍မရွိ ေပ။ စပ်စ္ရည္ကိုရက္ေရာစြာတိုက္ေစေတာ္ မူ၏။-

8အကန႔္အသတ္မရွိဘဲ လူတိုင္းအလိုရွိ သေလာက္ေသာက္သုံးနိုင္ေစရန္ နန္းေတာ္ အေစခံတို႔အားမိန႔္မွာထားေတာ္မူ၏။

9ထိုအေတာအတြင္း၌ဝါရွတိမိဖုရားသည္ လည္းနန္းတြင္း၌ အမ်ိဳးသမီးမ်ားအားစား ေသာက္ပြဲႀကီးကိုတည္ခင္းေကၽြးေမြးလ်က္ ေနေပသည္။

10ပြဲေတာ္သတၱမေန႔ရက္ေရာက္ေသာအခါ မင္း ႀကီးသည္စပ်စ္ရည္ေသာက္၍ရႊင္လန္းေသာ အခါ အပါးေတာ္ျမဲမိန္းမစိုးခုနစ္ေယာက္ ျဖစ္ၾကေသာမဟုမန္၊ ဗိဇသ၊ ဟာေဗာန၊ ဗိဂသ၊ အဗာဂသ၊ ေဇသာ၊ ကာကတ္တို႔ ကိုေခၚယူကာ၊-

11မိဖုရားဝါရွတိအားရာဇသရဖူေဆာင္း ေစ၍ ေရွ႕ေတာ္သို႔သြင္းရန္အမိန႔္ေပးေတာ္ မူ၏။ မိဖုရားသည္အဆင္းလွေသာအမ်ိဳး သမီးျဖစ္သျဖင့္ မင္းႀကီးသည္သူ၏အဆင္း ကိုမွူးမတ္မ်ားႏွင့္ဧည့္သည္ေတာ္အေပါင္း တို႔အားျပစားလိုေပသည္။-

12သို႔ရာတြင္ဝါရွတိသည္ဘုရင့္အမိန႔္ေတာ္ ကိုဖီဆန္၍ ေရွ႕ေတာ္သို႔မဝင္ဘဲေနသျဖင့္ မင္းႀကီးသည္အမ်က္ေဒါသေျခာင္းေျခာင္း ထြက္ေတာ္မူေလသည္။

13ဘုရင္တို႔မည္သည္ ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားေရးဆိုင္ ရာျပႆနာမ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ တရား ဥပေဒသကၽြမ္းက်င္သူတို႔၏အႀကံ ဉာဏ္ကိုေတာင္းခံၾကစျမဲျဖစ္သည္ႏွင့္ အညီ မင္းႀကီးသည္ဤအမွုကိစၥတြင္ အဘယ္သို႔ေဆာင္ရြက္သင့္သည္ကိုေမး ျမန္းရန္အႀကံေပးအရာရွိမ်ားကို ေခၚယူေတာ္မူ၏။-

14မင္းႀကီးအမ်ားဆုံးတိုင္ပင္ေလ့ရွိေသာ သူမ်ားမွာ ေပရသိႏွင့္ေမဒိအမတ္မ်ား ျဖစ္ၾကေသာကာေရွန၊ ေရွသာ၊ အာဒ မာသ၊ တာရွိရွ၊ ေမရက္၊ မာေသန၊ မမုကန္ တို႔ျဖစ္ေပသည္။ သူတို႔သည္ကားနိုင္ငံေတာ္ တြင္အျမင့္ဆုံးရာထူးမ်ားျဖင့္ခ်ီးျမႇင့္ ျခင္းခံရသူမ်ားျဖစ္သတည္း။-

15မင္းႀကီးကသူတို႔အား``ငါေဇရဇ္မင္း သည္ငါ၏အေစခံတို႔ကိုဝါရွတိမိ ဖုရားထံသို႔ေစလႊတ္၍ ငါ၏အမိန႔္ကို ဆင့္ဆိုေစရာသူသည္ငါ၏အမိန႔္ေတာ္ ကိုမနာခံပါ။ သို႔ျဖစ္၍ငါသည္သူ႔အား တရားဥပေဒအရအဘယ္သို႔ျပဳသင့္ ပါသနည္း'' ဟုေမးေတာ္မူ၏။

16ထိုအခါမမုကန္သည္မင္းႀကီးႏွင့္မွူး မတ္တို႔အား``ဝါရွတိမိဖုရားသည္ဘုရင္ မင္းျမတ္ကိုသာလၽွင္ေစာ္ကားသည္မဟုတ္ ပါ။ ဘုရင့္မွူးႀကီးမတ္ရာတို႔ကိုလည္းေစာ္ ကားေပသည္။ အကယ္စင္စစ္သူသည္အင္ ပါယာနိုင္ငံတစ္ဝွမ္းလုံးရွိအမ်ိဳးသား အေပါင္းတို႔ကိုေစာ္ကားပါ၏။-

17အင္ပါယာနိုင္ငံတစ္ဝွမ္းလုံးရွိအမ်ိဳး သမီးအေပါင္းသည္ မိဖုရားျပဳသည့္အမွု ကိုၾကားသိလၽွင္ မိမိတို႔ခင္ပြန္းမ်ားအား အထင္ေသးၾကပါလိမ့္မည္။ သူတို႔က``ေဇရဇ္ မင္းသည္ဝါရွတိမိဖုရားအားအမိန႔္ေပး ၍ေခၚယူပါေသာ္လည္း မိဖုရားကအမိန႔္ ေတာ္ကိုမနာခံပါဟုေျပာဆိုၾကပါ လိမ့္မည္။-

18မိဖုရား၏အျပဳအမူကိုၾကားသိရ သည့္ေပရသိႏွင့္ ေမဒိမွူးမတ္ကေတာ္တို႔ သည္ေနမဝင္မီမွူးမတ္တို႔အား ထိုအေၾကာင္း ကိုေျပာၾကားၾကပါလိမ့္မည္။ အမ်ိဳးသမီး မ်ားသည္မိမိတို႔ခင္ပြန္းတို႔အားမထီ မဲ့ျမင္ျပဳ၍ အမ်ိဳးသားတို႔သည္မိမိတို႔ ၏ဇနီးတို႔အားေဒါသအမ်က္ထြက္ၾက လိမ့္မည္။-

19အရွင္မင္းႀကီးသေဘာတူေတာ္မူပါလၽွင္ ဝါရွတိမိဖုရားအားေနာင္အဘယ္အခါ ၌မၽွ ေရွ႕ေတာ္သို႔ဝင္ခြင့္မျပဳေၾကာင္းရာဇ အမိန႔္ေၾကျငာခ်က္ကိုထုတ္ျပန္ေတာ္မူ ပါ။ ထိုအမိန႔္ေတာ္ကိုေနာင္အဘယ္အခါ ၌မၽွမေျပာင္းမလဲနိုင္စိမ့္ေသာငွာ ေပရသိ၊ ေမဒိဓမၼသတ္မ်ားတြင္ထည့္သြင္းေရးမွတ္ ၍ထားေတာ္မူပါ။ ထိုေနာက္မိဖုရား၏ ရာထူးကို သူ႔ထက္သာသည့္အမ်ိဳးသမီး တစ္ဦးအားခ်ီးျမႇင့္ေတာ္မူပါ။-

20အရွင္၏အမိန႔္ေတာ္ကို ဤက်ယ္ဝန္းသည့္ အင္ပါယာနိုင္ငံေတာ္တစ္ေလၽွာက္လုံးတြင္ ေၾကညာလိုက္ေသာအခါ အမ်ိဳးသမီး အေပါင္းတို႔သည္မိမိတို႔၏ခင္ပြန္းမ်ား အားဆင္းရဲသည္ျဖစ္ေစ၊ ခ်မ္းသာသည္ ျဖစ္ေစရိုေသၾကပါလိမ့္မည္'' ဟုေလၽွာက္ ၏။

21မင္းႀကီးႏွင့္မွူးမတ္တို႔သည္ ဤစကားကို ႏွစ္သက္သေဘာက်ၾက၏။ သို႔ျဖစ္၍မင္း ႀကီးသည္မမုကန္အႀကံေပးသည့္ အတိုင္းျပဳေတာ္မူ၏။-

22သူသည္မိမိ၏နယ္ပယ္ရွိသမၽွတို႔သို႔သံ တမန္မ်ားကိုေစလႊတ္၍ ေဒသဆိုင္ရာဘာ သာစကားျဖင့္``ခင္ပြန္းျဖစ္သူသည္ မိမိအိမ္ ေထာင္တြင္ဦးစီးေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ေစရမည္။ သူ၏စကားကိုမလြန္ဆန္ရ'' ဟူ၍အမိန႔္ ထုတ္ျပန္ေတာ္မူ၏။

Jump to: Chapter 2 →