Exodus 16

Burmese MCLZV

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →

1ဣသေရလအမ်ိဳးသားအေပါင္းတို႔သည္ ဧလိမ္အရပ္မွထြက္ခြာခဲ့ၾကသည္။ အီဂ်စ္ ျပည္မွထြက္လာၿပီးေနာက္ဒုတိယလတစ္ ဆယ္ငါးရက္ေန႔တြင္ ဧလိမ္အရပ္ႏွင့္သိနာ ေတာင္စပ္ၾကားရွိသိန္ဟုေခၚေသာေတာကႏၲာရသို႔ေရာက္ရွိၾက၏။-

2ထိုေတာကႏၲာရ၌ထိုသူတို႔ကေမာေရွႏွင့္ အာ႐ုန္တို႔အား၊-

3``ထာဝရဘုရားသည္အကၽြန္ုပ္တို႔ကို အီဂ်စ္ျပည္၌ ေသေစခဲ့လၽွင္သာ၍ေကာင္း မည္။ ထိုျပည္တြင္အကၽြန္ုပ္တို႔သည္အမဲ ဟင္းႏွင့္မုန႔္ကိုဝေအာင္စားရၾက၏။ ယခု မွာမူအကၽြန္ုပ္တို႔အားလုံးအစာငတ္၍ ေသေစျခင္းငွာ၊ ဤေတာကႏၲာရသို႔ပို႔ေဆာင္ ခဲ့ပါသည္တကား'' ဟုညည္းညဴအျပစ္ တင္ၾက၏။

4ထိုအခါထာဝရဘုရားက ေမာေရွ အား``ငါသည္သင္တို႔အားလုံးအတြက္မိုး ေကာင္းကင္မွမုန႔္ကိုခ်ေပးမည္။ သူတို႔သည္ ေန႔စဥ္ထြက္၍တစ္ေန႔စာအတြက္မုန႔္ကိုစု သိမ္းရၾကမည္။ ဤနည္းအားျဖင့္သူတို႔ သည္ ငါ၏မိန႔္မွာခ်က္အတိုင္းလိုက္နာ သည္၊ မလိုက္နာသည္ကိုငါသိရမည္။-

5ဆ႒မေန႔တြင္သူတို႔သည္ခါတိုင္းေန႔ ထက္မုန႔္ႏွစ္ဆကိုစုသိမ္းထားေစရမည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

6ထိုေၾကာင့္ေမာေရွႏွင့္အာ႐ုန္တို႔က ဣသေရလ အမ်ိဳးသားအေပါင္းတို႔အား``သင္တို႔ကိုအီဂ်စ္ ျပည္မွထုတ္ေဆာင္ခဲ့ေသာအရွင္သည္ ထာဝရ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူေၾကာင္းကိုသင္တို႔ယေန႔ ညေနတြင္သိရလိမ့္မည္။-

7နံနက္အခ်ိန္သို႔ေရာက္လၽွင္ သင္တို႔သည္ ထာဝရဘုရား၏ေတာက္ပေသာဘုန္းေတာ္ ကိုျမင္ရၾကမည္။ ထာဝရဘုရားအားသင္ တို႔အျပစ္တင္ညည္းညဴသံကိုကိုယ္ေတာ္ ၾကားေတာ္မူၿပီ။ ငါတို႔သည္ထာဝရဘုရား မိန႔္မွာသမၽွအတိုင္းေဆာင္ရြက္ရသူမ်ား ျဖစ္သျဖင့္ သင္တို႔သည္ထာဝရဘုရားကို သာအျပစ္တင္ၾကျခင္းျဖစ္သည္'' ဟုဆို ေလ၏။-

8တစ္ဖန္ေမာေရွက``ထာဝရဘုရားသည္သင္ တို႔၏အျပစ္တင္ညည္းညဴသံကိုၾကားေတာ္ မူသျဖင့္ သင္တို႔စားရန္ညေနတြင္အသား ကိုလည္းေကာင္း၊ နံနက္တြင္လိုသမၽွမုန႔္ကို လည္းေကာင္းေပးေတာ္မူလိမ့္မည္။ သင္တို႔သည္ ငါတို႔အားအျပစ္တင္ညည္းညဴၾကျခင္း သည္စင္စစ္အားျဖင့္ထာဝရဘုရားအား အျပစ္တင္ညည္းညဴၾကျခင္းပင္ျဖစ္၏'' ဟုဆိုေလ၏။

9ေမာေရွကအာ႐ုန္အား``ဣသေရလအမ်ိဳး သားတို႔ကို ထာဝရဘုရား၏ေရွ႕ေတာ္သို႔ လာေရာက္ၾကရန္ဆင့္ဆိုေလာ့။ ကိုယ္ေတာ္ သည္သူတို႔၏အျပစ္တင္ညည္းညဴသံ ကိုၾကားရၿပီ'' ဟုဆိုေလ၏။-

10အာ႐ုန္သည္ဣသေရလအမ်ိဳးသားအေပါင္း တို႔အား ေမာေရွမွာၾကားသည့္အတိုင္းဆင့္ဆို ေနစဥ္ သူတို႔သည္ေတာကႏၲာရဘက္သို႔ေမၽွာ္ ၾကည့္လိုက္ေသာအခါ မိုးတိမ္၌ထာဝရ ဘုရား၏ေတာက္ပေသာဘုန္းအသေရ ေတာ္႐ုတ္တရက္ေပၚလာသည္ကိုဖူးျမင္ ရၾကေလ၏။-

11ထာဝရဘုရားကေမာေရွအား၊- v

12``ငါသည္ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔၏ ညည္းညဴအျပစ္တင္သံကိုၾကားရၿပီ။ သူ တို႔သည္ညဦးယံ၌အသားကိုစားရၾက မည္။ နံနက္တြင္မုန႔္ကိုလိုသမၽွရၾကမည္။ ထိုအခါငါထာဝရဘုရားသည္သူတို႔ ၏ဘုရားသခင္ျဖစ္သည္ကို သူတို႔သိရ ၾကလိမ့္မည္ျဖစ္ေၾကာင္းသူတို႔အားဆင့္ ဆိုေလာ့'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

13ထိုေန႔ညေနတြင္စခန္းတစ္ခုလုံးေနရာ အႏွံ့အျပား၌ ငုံးငွက္မ်ားဆင္းသက္လာ ၏။ နံနက္တြင္စခန္းပတ္လည္၌ႏွင္းက် ေလ၏။-

14ႏွင္းကြဲေသာအခါေတာကႏၲာရ၏ေျမေပၚ တြင္ ပါးလႊာေသာအခ်ပ္ကေလးမ်ားက်န္ ရစ္ခဲ့၏။ ထိုအခ်ပ္ကေလးမ်ားသည္ဆီး ႏွင္းေပါက္ကဲ့သို႔ႏူးညံ့၏။-

15ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္အခ်ပ္ ကေလးမ်ားကိုျမင္လၽွင္ မည္သည့္အရာ ျဖစ္ေၾကာင္းမသိသျဖင့္``ဤအရာဘာ လဲ'' ဟူ၍အခ်င္းခ်င္းေမးျမန္းၾက၏။ ေမာေရွကသူတို႔အား``ဤအရာသည္ကား ထာဝရဘုရားက သင္တို႔စားရန္ေပးေသာ မုန႔္ျဖစ္၏။-

16လူတိုင္းမိမိလိုသမၽွကိုစုသိမ္းရမည္။ လူ တစ္ဦးစီက မိမိအိမ္၌ရွိသမၽွေသာသူ အားလုံးတို႔အတြက္ တစ္ေယာက္လၽွင္တစ္ျပည္ က်စုသိမ္းရမည္ျဖစ္ေၾကာင္းထာဝရ ဘုရားမိန႔္ေတာ္မူသည္'' ဟုဆိုေလ၏။

17ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္ အမိန႔္ ေတာ္အတိုင္းစုသိမ္းၾကရာ၌အခ်ိဳ႕တို႔ ကပို၍လည္းေကာင္း၊ အခ်ိဳ႕တို႔ကေလ်ာ့ ၍လည္းေကာင္းစုသိမ္းၾက၏။-

18သို႔ရာတြင္ေတာင္းႏွင့္ျခင္ၾကည့္ေသာအခါ ပို ၍စုသိမ္းသူကမ်ားမ်ားမပို၊ ေလ်ာ့၍စု သိမ္းသူလည္းမ်ားမ်ားမေလ်ာ့ဘဲရရွိ ၾက၏။ အသီးသီးမိမိလိုသမၽွစုသိမ္း ရရွိေလ၏။-

19ေမာေရွကသူတို႔အား``မည္သူမၽွနက္ျဖန္ ေန႔အတြက္ခ်န္မထားရ'' ဟုမွာၾကား၏။-

20သို႔ေသာ္လည္းအခ်ိဳ႕ေသာသူတို႔သည္ေမာေရွ ၏စကားကိုနားမေထာင္ဘဲ မုန႔္အခ်ိဳ႕ကို ေနာက္တစ္ေန႔အထိခ်န္ထားၾက၏။ ေနာက္ တစ္ေန႔နံနက္တြင္ထိုမုန႔္၌ပိုးက်၍ပုပ္ သိုးသြား၏။ သို႔ျဖစ္၍ေမာေရွသည္ထိုသူ တို႔အားအမ်က္ထြက္၏။-

21နံနက္တိုင္းသူတို႔သည္မိမိတို႔တစ္ဦးစီလို သမၽွမုန႔္ကိုစုသိမ္းၾက၏။ ေနပူလာေသာ အခါေျမျပင္ေပၚတြင္က်န္ရွိေသာမုန႔္တို႔ သည္အရည္ေပ်ာ္ကုန္၏။

22ဆ႒မေန႔တြင္သူတို႔သည္တစ္ဦးလၽွင္ ႏွစ္ ျပည္က်ျဖင့္ရိကၡာႏွစ္ဆစုသိမ္းရၾကသည္။ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔၏ေခါင္းေဆာင္ အားလုံးတို႔က ထိုအေၾကာင္းကိုေမာေရွ အားေျပာျပၾကေသာအခါ၊-

23ေမာေရွက``နက္ျဖန္ေန႔သည္သင္တို႔အလုပ္ မွရပ္နားရာေန႔၊ ထာဝရဘုရားအတြက္ ဆက္ကပ္ေသာဥပုသ္ေန႔ျဖစ္သည္။ ယေန႔ တြင္မုန႔္ဖုတ္စရာရွိသည္ကိုဖုတ္ေလာ့။ ခ်က္ ျပဳတ္စရာရွိသည္ကိုခ်က္ျပဳတ္ေလာ့။ ယေန႔ စားၿပီးေနာက္က်န္ရွိသမၽွကိုနက္ျဖန္ေန႔ အတြက္ခ်န္ထားေလာ့။ ဤသို႔ျပဳလုပ္ရန္ ထာဝရဘုရားအမိန႔္ေတာ္ရွိသည္'' ဟု ဆိုေလ၏။-

24သူတို႔သည္ေမာေရွမွာၾကားသည့္အတိုင္း စားစရာကို နက္ျဖန္ေန႔အထိခ်န္ထား ရာပိုးမက်၊ မပုပ္သိုးဘဲရွိေလ၏။-

25ေမာေရွက``ယေန႔သည္သင္တို႔အလုပ္မွရပ္ နားရာေန႔၊ ထာဝရဘုရားအတြက္ဆက္ကပ္ ေသာဥပုသ္ေန႔ျဖစ္သျဖင့္ ယမန္ေန႔ကခ်န္ ထားေသာစားစရာကိုစားၾကေလာ့။ စခန္း အျပင္ဘက္၌စားစရာရွာေတြ႕နိုင္မည္ မဟုတ္။-

26ထို႔ေၾကာင့္သင္တို႔သည္ေျခာက္ရက္ပတ္လုံး မုန႔္ကိုစုသိမ္းရမည္။ နားရက္ျဖစ္ေသာသတၱမ ေန႔တြင္စားစရာရရွိနိုင္မည္မဟုတ္'' ဟု ဆိုေလ၏။

27သတၱမေန႔တြင္အခ်ိဳ႕ေသာသူတို႔သည္ မုန႔္ ထြက္ရွာၾကေသာ္လည္းမေတြ႕ရေခ်။-

28ထိုအခါထာဝရဘုရားကေမာေရွအား``သင္ တို႔သည္ ငါ၏ပညတ္မ်ားကိုမည္မၽွေလာက္ ၾကာေအာင္မလိုက္နာဘဲေနၾကမည္နည္း။-

29ငါထာဝရဘုရားသည္သင္တို႔အားနားရက္ ကိုေပးၿပီ။ သို႔ျဖစ္၍ဆ႒မေန႔တြင္ႏွစ္ရက္ စာမုန႔္ကိုသင္တို႔အားငါေပးမည္။ သတၱမေန႔ တြင္လူတိုင္းမိမိရွိရာအရပ္၌ေနရမည္။ မည္သူမၽွအိမ္မွမထြက္ခြာရ'' ဟုမိန႔္ေတာ္ မူ၏။-

30ထိုေၾကာင့္လူတို႔သည္သတၱမေန႔တြင္အလုပ္မွ ရပ္နားၾက၏။

31ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔က ထိုစားစရာ ကိုမႏၷမုန႔္ဟူ၍နာမည္မွည့္ေခၚၾက၏။ ထို မုန႔္သည္နံနံေစ့ႏွင့္တူ၏။ အေရာင္ျဖဴ၍ ပ်ားရည္ႏွင့္လုပ္ေသာမုန႔္ခ်ပ္ကဲ့သို႔အရ သာရွိ၏။-

32ေမာေရွက``ထာဝရဘုရားသည္ငါတို႔ကို အီဂ်စ္ျပည္မွထုတ္ေဆာင္ရာ၌ ေတာကႏၲာရ တြင္ငါတို႔အားေကၽြးေမြးေတာ္မူေသာမႏၷ မုန႔္ကို ငါတို႔၏ေနာင္လာေနာက္သားမ်ား ေတြ႕ျမင္နိုင္ေစရန္ မႏၷမုန႔္အနည္းငယ္ကို သိမ္းဆည္းထားရမည္ျဖစ္ေၾကာင္းထာဝရ ဘုရားမိန႔္မွာေတာ္မူသည္'' ဟုဆိုေလ၏။-

33ထိုေနာက္ေမာေရွကအာ႐ုန္ကို``မႏၷမုန႔္တစ္ ျပည္ကိုအိုးတစ္လုံးတြင္ထည့္၍ ငါတို႔ ၏ေနာင္လာေနာက္သားမ်ားအတြက္ ထာဝရဘုရား၏ေရွ႕ေတာ္၌ထားေလာ့'' ဟုဆို၏။-

34ထာဝရဘုရားကေမာေရွကို မိန႔္ၾကားသည့္ အတိုင္း အာ႐ုန္သည္ထိုအိုးကိုသိမ္းဆည္း ထားရန္အတြက္ပဋိညာဥ္ေသတၱာေရွ႕တြင္ ခ်ထားေလ၏။-

35ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္သူတို႔ ေနထိုင္မည့္ျပည္သို႔ေရာက္သည့္တိုင္ေအာင္ မႏၷမုန႔္ကိုႏွစ္ေပါင္းေလးဆယ္စားသုံးရ ၾက၏။ သူတို႔သည္ခါနာန္ျပည္နယ္စပ္ သို႔ေရာက္သည္အထိမႏၷမုန႔္ကိုစားရ ၾက၏။-

36(ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔၏ခ်င္ခြက္ ျဖစ္ေသာတစ္ၾသမဲမွာျပည္ဝက္ခန႔္ ျဖစ္၏။)

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →